ระบบ ฉันไม่เอาแกแล้วได้ไหม の小説・ストーリー

ฉันบอก "เอาเหมือนแคร์แล้วกันค่ะ จะได้ซื้อมาทีเดียวไม่ต้องเดินไปหลายๆร้าน"

ฉันก็อยากได้มือถือคืนเหมือนกัน ไม่ได้เซลฟีเลย "เอางี้ไว้จะอ้อนๆคุณพายุดู ถ้ายังไงจะบอกกับคนคุยแกไปนะ" "โอเคจ้า^^"

" มัทอย่าไป แกอยู่กับฉัน ไหนแกบอกว่าแกจะไม่ทิ้งฉันไม่รังเกียจฉันไง" " ฉันไม่ได้ทิ้งแกไปไหน แต่เอ่อ เดี๋ยวฉันไปหาซื้ออะไรมาให้กินอร่อยๆ" " ไม่ให้ไปไม่กินไม่อยาก"

นายท่านชักนิ้วออกจากรูสีชมพู ขยับเข้ามาเอาหัวเอ็นจ่อชิดติดรูทวาร ดันเบาๆ อย่างเย้าหยอกแต่ยังไม่กระแทกเข้ามา “อยากรู้ไหม… ว่าถ้าใส่เข้าไปจะเสียวซ่านขนาดไหน… ” นายท่านถามอีก “ไม่ครับ… อย่าทำผมเลยนะครับ… ผมไม่ชอบแบบนี้… ” ผมส่ายหน้าขอความเห็นใจ

"หวาน ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้คิดจะปิดแก แต่เรื่องนี้ไม่ควรเล่าจริงๆ" "เนี่ย มันทำให้ฉันอยากรู้แล้ว แต่ก็เอาเถอะหากแกไม่สะดวกใจฉันก็จะไม่ร้องขอให้แกเล่าหรอก งั้นฉันกลับแล้วนะ"

“ฉันให้...แกเอาไปเหอะ และไม่ต้องเอามาคืนฉันหรอกจูน” “ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก”

#ทายกันว่าน้องโฟจะได้ใส่ชุด👙มั้ย ได้ กด ❤️ ไม่ได้ กด 💔 #อ่านเพลินๆ ฟินๆ สบายๆ กันนะคะ

"อาจิ่น นายเกลียดฉันไหม?" ผมส่ายหัวไปมาตามสัญชาตญาณ "ไม่เกลียดแล้วล่ะ แต่ก็ไม่ได้รักแล้วเหมือนกัน"

เล่นถามแบบนี้ให้ฉันตอบยังไงดี ตอนเรียนก็มีมาหยอดๆฉันหลายคนนะ แต่ฉันเองก็ไม่รู้ว่าชอบจริงหรือว่าแค่หน้าหม้อเล่นๆ "ไม่มีแล้วมั้ง" "ดี งั้นขอโทรศัพท์หน่อย" "เอาทำไรเหรอ" "ลบเฟสลบไลน์มันไง ไอจีก็ด้วย สรุปว่าลบแม่งมันให้หมดนั่นแหละ"

"เปล่าค่ะ" "ตกลงเธอจะให้ฉันเอาไหม" "ไม่" "ฉันอยากนะ เธอจะใจร้ายไม่ให้ฉันเอาได้ยังไง" "เอิงไม่อยากให้คุณมาทำแบบนั้นกับเอิงอีกแล้ว"