รักร้ายจอมทระนง Novels & Stories

พี่สาวแสดงความคิดเห็น “นั่นสิๆ” นางรตีเห็นด้วย “จริงด้วย ดึงเขามาทำงานที่นี่ เพื่อดูท่าทีนังวีวี่ด้วย แล้วก็หลอกใช้มัน มันคลั่งดาราจะตาย และฉันรู้มาว่ามันคลั่งผัวแกด้วยนะนังศรี” รสาเปิดดูข้อมูลของโจอี้ ฟาน ทางโซเชี่ยลก็ตาโตตื่นเต้นไปด้วย

[หัวขโมยก็คือหัวขโมย สุดท้ายก็ต้องคืนความรักที่ขโมยมาจากคนอื่น เธอน่าสงสารจริงๆ ไม่มีใครรักเธอจริงๆ สักคน ถ้าฉันเป็นเธอคงฆ่าตัวตายไปนานแล้ว] [นังคนต่ำตม ตามรังควานไม่เลิก! ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าพวกเขาแคร์ใครมากกว่ากัน!] ...... มีแต่คำพูดทำนองนี้ปรากฏออกมาเรื่อยๆ

“ก็รัก” “รักแล้วห้ามเลิกรักนะ ผมก็รักเจ้” คำบอกรักที่ฟังมามากกว่าร้อยครั้งแต่ทำไมครั้งนี้ถึงทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบ หน้าแดงโดยไม่ต้องกินพริกสักเม็ด แบบนี้ไม่ดีต่อใจเลย @ร้านกาแฟชื่อดังของเชียงใหม่

ทันทีที่ธันวาเข้าห้องไปไม่นานก็มีเสียงร้องครางของผู้หญิงดังขึ้นมา เพราะโดนเขากระแทกแท่งร้อนของเขาเข้าไปในรูรักของหญิงสาวที่เข้าซื้อมาบำเรอรักเขา แท่งร้อนของเขาขยับเข้าออกในร่างกายของเธออย่างไม่หยุดหย่อย เขาเป็นคนที่ค่อนข้างเซ็กส์จัด ผู้หญิงคนไหนที่โดนเขากระแทกแท่งร ้อนก็ต้องร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดเพราะเขาเป็นคนที่กระแทกแท่งร้อนได้นานมาก ๆ

ตอนที่36. สิงหาครางกระเส่าสั่งการเมียรักเสียงแหบแห้งทั้งเอ่ยปากชื่นชมเมื่อลลนาส่ายร่อนสะโพกมนรับแรงกระแทกหนักๆ จากเขาอย่างไม่เหนียมอาย ลลนาทั้งส่าย ทั้งหมุนวนสะโพกระรัวอย่างความเมามันในอารมณ์รักที่คุโชนร้อนระอุมากขึ้นๆ

คราง อีธานเชี่ยวชาญมาก เขารู้ดีว่าแตะตรงไหนแล้วเธอจะร้อนสุดกู่ ฤทธิ์เดชของปลายลิ้นร้อนๆ ก็ใช่ย่อย เขาตวัดเลียจนเธอสะท้านไหว ชายหนุ่มลดตัวลงต่ำ เขาป้ายปลายลิ้นลงบนเกสรตูมเต่ง ตวัดเลียกลีบดอกไม้ที่แย้มบาน ดูดซึมน้ำหวานคาวฉ่ำ ที่ไหลทะลักออกมา เรียวขางามสั่นระร ิก เกร็งปลายเล็บจิกพื้นเตียงไว้แน่น เธอโยกเอวร่อนรับปลายลิ้นสากร้อน ส่ายไหวเอวบางรับการจู่โจมด้วยความเต็มใจ

รามรีบอธิบายด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความปวดร้าวและสำนึกผิดที่ทำแบบนั้นแต่ที่ทำไปก็เพราะเขารักเธออย่างแท้จริง “อะไรวะ ไม่เคยเห็นคนง้อเมียแบบนี้ แกมันโรคจิตรึเปล่าแกล้งได้แม้กระทั่งเมียที่ท้องแก่” คนร้ายยังคงพูดยั่วแหย่

ไอ้ชดเฒ่าตัณหากลับครางเครือด้วยความกระหาย มันจับเรียวขาคู่สวยที่ไร้เรี่ยวแรงของพิมพ์นารินตั้งชันขึ้นพร้อมกับแยกออกกว้าง เตรียมจะรุกล้ำเข้าหาความสาวที่แสนหอมหวาน “ได้โปรดเถอะค่ะลุง... อย่าทำอะไรหนูเลย สงสารลูกหนูเถอะ” หญิงสาวอ้อนวอนเสียงสั่นพร่า เมื่อเห็นมันงัดเอาตัวตนเขื่องสีด ำคล้ำที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนออกมาอย่างน่าขยะแขยง “ลูกมึงกินนมอิ่มแล้วจะอุ้มอยู่ทำไม! เอาไปนอนซะ!” มันคำรามสั่ง

มาเฟียหนุ่มมองร่างบางระหงที่ยืนโกรธเขาจนตัวสั่นด้วยแววตาเรียบนิ่งพร้อมกับรอยยิ้มร้ายที่ผุดขึ้นประดับมุมปาก เขามักอารมณ์ดีทุกครั้ง เวลาที่ได้เห็นผู้หญิงร้ายกาจอย่างเสี่ยวหมี่ปรีดแตก

แดเนียลส่งยิ้มเย็นไปให้นีน่า "นายไม่รักฉัน ฉันไม่ว่าทำไมนายไม่นึกถึงลูกของเราบ้าง เราแต่งงานกันแล้วนะ"นีน่าร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้ม "ฉันไม่แคร์ ตอนนี้ฉันแคร์แค่คนที่ฉันรักเท่านั้น"