อสูรข้ามฟ้า Novels & Stories

ตราบสิ้นแสงดาว [1] ฉากนี้มีตบ! ยามราตรีที่เวิ้งฟ้าอับแสงเดือน ดวงดาวน้อยใหญ่นับร้อยนับพันกำลังอวดแสงประชันความงาม สายลมเย็นย่ำโชยพัดผ่าน พาความมืดมิดคลี่คลุมเหนือหลังคาคฤหาสน์สีอิฐมอญ

78 ตอนพิเศษ NC 1 โอเอซิสลูอันนูร์ มีเพียงกลิ่นทราย กลิ่นน้ำ และกลิ่นดอกพิทูเนีย กระจายตัวอวลตลบฟุ้งในโอเอซิสแห่งนี้ ยามที่ขอบฟ้าและซัลมานกลับมาเยือนอีกครั้ง ร่างสองร่างนอนบนผ้าปูหนาข้างกองไฟที่ยังลุกโชน กอดก่ายซบหาไออุ่นทอดสายตาเบื้องบนไปยังดวงดาวสุดฟาก� �้า

ไฟหน้ารถคันหนึ่งพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง เร็ว แรง เหมือนตั้งใจ “อันอัน——!!” เสียงโลกแตกสะท้อนในหัวเขารถพุ่งเข้าชนเต็มแรงทุกอย่างสั่นสะเทือนจนกระดูกแทบแตก เสียงกระจกแตกดังลั่นเลือดของเขาไหลอาบแก้มของเธอภาพสุดท้ายก่อนดวงตาจะปิดลง แล้วโลกก็ดับสนิท ---

พวกมันล้อมหน้าล้อมหลัง เพชรน้ำหนึ่งถอยร่นอย่างหวาดกลัวเมื่อเห็นสายตาหื่นกระหายของพวกมัน “ว้าย! ปล่อยนะ ไอ้บ้า อย่ามาแตะต้องตัวฉัน” “อย่าสะดีดสะดิ้งไปหน่อยเลยน้อง มาม๊ะมาหาความสุขกัน รับรองว่าน้องได้ขึ้นสวรรค์แน่ๆ”

ไม่นานน้ำใส่น้ำแข็งแบบเย็นจับขั้วหัวใจตามคำบัญชาก็มาอยู่ในมือของอสูรร้าย เขาไม่รอช้าสาดน้ำเข้าปะทะใบหน้าของคนที่กำลังนอนคู้กายอยู่บนพื้นด้วยความแรงโดยไม่ปรานี ซ่า!!! “ตื่น! ตื่นเดี๋ยวนี้แม่ตัวดี!” ร่างบางกระตุกน้อยๆ แต่ก็ยังไม่ได้สติ เขาจึงตะโกนเรียกด้วยเสียงดังจนแทบป ่าแตก แล้วสาดน้ำที่ยังเหลืออยู่ก้นถังซัดเข้าหน้าเธออีกรอบ

อไม่รู้ตัวเลยสักนิด ความเย็นจากแอร์คอนดิชันทำให้เจ้าของร่างบางที่กำลังถูกรุกรานรู้สึกตัว แต่มันก็สายไปเสียแล้วเมื่อตะขอบราเซียร์สีครีมถูกปลดออก ฟ้า แผ่นฟ้าถอนจูบออกมาจากริมฝีปากอิ่มก่อนที่จะก้มหน้าลงไปดูดดึงหน้าอกอวบอิ่มสีชมพูราวกับลูกพีชของหญิงสาวแทน เสียงหวานคร างออกมาด้วยความเสียว ไหล่เนียนเปิดเปลือยออกให้ได้มองเห็นเมื่อเสื้อนักศึกษาถูกถอดออกจากร่างบางอย่างรวดเร็ว “อ๊า.... พี่ฟ้า อื้อ....เบาๆ สิคะ” มือบางตีลงไปบนบ่าหนาเบาๆ

ฉันพยักหน้า ก่อนจะรวบรวมสมาธิ “เสียงร้องของเหล่าวิญญาณ... อสูรร้ายข้ามกาลเวลา... จงเปิด!” ภาพเนินเขาตรงหน้ากลายเป็นสีเทาทั้งหมด ทุกอย่างรอบตัวหยุดนิ่ง มนุษย์ในภาพนิมิตกลายเป็นสีขาวทว่าสิ่งที่อยู่เหนือท้องฟ้ากลับเป็นสีม่วง ‘ประตูมิติ’ ขนาดใหญ่เปิดออก นกยักษ์ที่พวยพ ุ่งด้วยกลิ่นอายแห่งความตายบินออกมาจากช่องว่างนั้น แค่เสียงลมหายใจของมันก็ทำให้ทหารทั้งกองร้อยกระจัดกระจาย

ลำแสงสีทองนั้นเคลื่อนไหวด้วยความเร็วทั้งยังส่งเสียงคำรามไปตามทางท้องฟ้าที่มืดครึ้มต่างก็โปร่งใสทันตาสะท้อนแสงแวววาวราวกับว่าหลีกทางให้สัตว์อสูรตนนั้นผ่านทาง "เจ้าดู! เจ้าดูสิมีคนมีอยู่บนวิหคเพลิง!" "เป็นวิหคเพลิงสัตว์อสูรระดับสูง!!" "เจ้าดูมีคนอยู่บนนั้นด้วย! เป็นจอมย ุทธ์ท่านใดกัน!"

เขาหันไปหาราชาหมูป่าโลกันตร์โดยสัญชาตญาณ ร่างโปร่งกระโดดขึ้นขี่หลังอสูรสี่เท้าทันที มือหนึ่งกำสมุนไพรแน่น อีกมือหนึ่งวาดอักขระเวทเคลื่อนย้ายในอากาศอย่างรวดเร็ว พลังเทพบรรพกาลปะทุขึ้นจนรอบกายเกิดรอยแยกของมิติ “กลับตำหนักอสูรทมิฬ! เดี๋ยวนี้!” วิ้ง! แสงสว่างวา บกลืนกินร่างของหนึ่งคนหนึ่งสัตว์อสูรหายไปจากยอดเขาในพริบตา

คารัน อสูรเสือดำ อาเคล อสูรอินทรี ลูเวน อสูรกระต่าย ชื่อเหล่านี้คือสามีอสูรของไนร่า นางร้ายตัวประกอบในนิยายโลกสัตว์อสูรที่เธออ่านเมื่อคืนไม่ใช่หรือไร หรือว่าเธอจะทะลุมิติเข้ามาในนิยายแล้ว! ความคิดนั้นทำเอาไนร่าตกใจจนทำให้สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ แต่กลับถูกเสียงต้นไม้หักและเส ียงกรีดร้องด้านล่างดึงเธอกลับเข้าสู่ความจริงตรงหน้าอย่างรวดเร็วเสียก่อน