รักร้ายจอมทระนง Novels & Stories

ึม แก้มเนียนที่เขาชอบสัมผัสนักหนาปรากฏรอยฝ่ามือชัดเจน เท่านั้นเองความโกรธแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตก็ประทุขึ้นมา ธีรภัทรถลาเข้าหาโจรชั่วที่ทำร้ายคนรักของเขาโดยที่พวกมันไม่ทันตั้งตัว ร่างสูงปล่อยหมัดเข้าไปที่ใบหน้าของมันจนสุดแรงแล้วการตะรุมบอนก็เกิดขึ้น กิตติและวีระถลาเข้าไปช่วยผู้เป็นนายจนมันทั้งสองสลบเหมือดไปแล้วธีรภัทรก็ยังไม่หยุดประเคนเท้าเข้าใส่สองร่างที่นอนจมกองเลือดอยู่บนผืนทราย

เขายังมีสีหน้าปกติ ดวงตาคมกริบนิ่งสนิท ไม่มีริ้วรอยของอารมณ์อื่นใดที่บอกถึงความตระหนก หรือห่วงใย “ความจริงการคิดในทางร้ายที่สุด เป็นสิ่งที่ผมพึงพอใจที่จะใช้มัน เมื่อเกิดเหตุการณ์ต่างๆ ในชีวิต คิดในทางร้ายไว้ก่อน ถ้าเกิดมันดีกว่านั้นก็เป็นโชค” “ฉันไม่เข้าที่คุณพูดเลย” และไม่เข ้าใจเพื่อนรักของเธอเอง ชอบหมอนี่เข้าไปได้อย่างไร สมองเพี้ยนรึเปล่า “ผมไม่ได้ต้องการให้คุณเข้าใจ”

เขาเร่งเอวมากขึ้น ทุกอย่างดุดันขึ้น บ้าคลั่งขึ้นจนเตียงไม้ถึงกับส่งเสียงเสียดสีเอี๊ยดอ๊าดออกมาประหนึ่งจะแข่งกับเสียงเนื้อกระทบกัน มัทนาได้แต่ซบไปหน้าลงกับหมอนในขณะที่ร่างกายก็โยกไปตามแรงกระแทกอันดุเดือดของกันต์ที่ใส่เธอไม่ยั้งเหมือนไปตายอดตายอยากที่ไหนมา เหมือนสัตว์ ร้ายที่กำลังคลุ้มคลั่ง มันรุนแรงเหลือเกิน จนเกินกว่าจะรับไหว แต่แปลกเหลือเกินทำไมในตอนนี้ร่างกายกับต้องการมันอีก ต้องการบทรักอันป่าเถื่อนของเขาเพิ่มขึ้นอีก ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมกันนะ ทำไมถึงได้ตกเป็นเบี้ยล่างเขาง่ายขนาดนี้

Chapter 31 มือเล็กกระหน่ำทุบตีคนร่างสูง ร้องไห้สะอึกจนน้ำตาไหลเปียกเสื้อ เธออยากให้เขารับรู้ว่าสิ่งที่ได้รับมันเจ็บปวดแทบขาดใจ แต่ผู้ชายอย่างเขา ทานตะวันรับรู้ดีว่า เขาไม่แคร์สักนิด เขาทำทุกอย่างเพื่อทำลายทุกคน เขามันใจร้าย...เขามันซาตานที่โผล่ขึ้นมาจากขุมนรก เขามันคือจอมมารที่ชอบทำร ้ายคนอื่น

“ข้าจะฆ่านางทำไมในเมื่อข้ามีลูกกับนางอีกทั้งข้าก็รักนางเพียงนั้น” “ท่านไม่เคยรักใครต่างหากท่านจงใจ ส่งคนวางเพลิงตระกูลนางเพื่อใส่ความข้าให้ข้าถูกลงทัณฑ์ท่านจะได้ รับนางเข้ามาในตระกูลกวง แม้นางจะขอร้องไม่ให้ท่านยุ่งเกี่ยวกับนางอีก เพราะท่านเป็นคนขืนใจนางจนมีลูกฝาแฝดด้วยกันถึ งอย่างนั้นนางก็เกลียดท่านแต่ท่านกลับคิดเข้าข้างตัวเองว่าเป็นเพราะมีข้า นางจึงไม่ยอมดีกับท่าน จึงตั้งใจให้ข้าตายเสีย”

"โอ๊ยยย มึงตบกูทำไมห๊า" "ตบเรียกสติให้คนบ้าอย่างเธอไง เห็นไหมว่าทำอะไรลงไป" "กูไม่ได้บ้า เพราะถ้ากูบ้ากูคงไม่ตั้งใจเอาปืนมาด้วยแบบนี้หรอก หึ เป็นยังไงบ้างล่ะนังทิชา เห็นผัวตัวเองโดนยิง5555คงใจสบายเลยล่ะสิ สมน้ำหน้า สะใจว่ะ55555"

ภาพความหวานตรงหน้าทำให้อารมณ์ที่คุกรุ่นอยู่แล้วมีมากขึ้นไปอีก โมนาแอบมองคนรักของตัวเองผ่านพุ่มไม้ที่อยู่ด้านข้างคฤหาสน์ พลางขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างเคียดแค้น นังเคท! แกแย่งทุกสิ่งที่ควรเป็นของฉันไป เพราะแกคนเดียวฉันถึงได้มีสภาพเหมือนทุกวันนี้! ฉันจะตามจองล้างจองผล าญแก อย่าคิดว่าแกจะได้เสวยสุขอยู่บนตำแหน่งนี้ได้นานเลย ฉันจะทำให้แกตกจากสวรรค์มากองอยู่แทบเท้าฉันเอง

“พี่จะเป็นผู้ชายโคตรร้ายและคลั่งรักเราคนเดียวตลอดไป พี่รักโมจินะเด็กขี้ดื้อของพี่” “หนูก็จะเป็นเด็กขี้ดื้อของผู้ชาย ที่แสนร้ายกาจและคลั่งรักหนูคนนี้ตลอดไปค่ะ”

ไม่ใช่แค่ปากดูดแต่คนใจร้ายกับสอดนิ้วอันร้ายกาจเข้าร่องเสียวสยิว ยิ่งทำให้ฉันเสียวทรมานแทบขาดใจตาย ฉันรู้สึกๆ คับๆ แน่นๆ ร่างบางที่เริ่มจะทนไม่ไหวถึงกับขาสั่น แค่นิ้วก็เสียวจะตายขนาดนี้ นี้เล่นร่องเสียวสยิวเลยเหรอ พรีนทนไม่ไหวร่างบางกัดปากเบาๆ อย่างทรมาน “เยิ้มขน

เขาปรารถนาจะได้สัมผัสและอยากรุกเร้าหล่อนมากกว่านี้ ไปรยาข่มอารมณ์อ่อนไหว การได้อยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายที่รู้ตัวว่ายังรักเขามาก ไม่เคยลืมเขาเลยสักวัน มันทำให้หล่อนฝืนตัวเองได้ยากไม่ต่างกับเขา