ราชวงศ์/ขุนนาง Mga Nobela at Kwento

พวกเขาได้บัญชีรายชื่อตระกูลทรงอิทธิพล ตระกูลขุนนางปัญญาชน ขุนนางกังฉินทำร้ายประชาชน และขุนนางในราชสำนักที่กระทำผิดกฎมณเทียรบาลชุดหนึ่ง เถ้าแก่เจ้าของร้านผู้นี้ค้าขายอยู่ที่เมืองหลวงแคว้นฉู่มานาน ก็พอจะมีคนอยู่ในราชสำนักและดำรงตำแหน่งขุนนาง แม้จะไม่มากนักทว่า อย่างไรก็รู้เบื้องลึกเบื้องหลังเหล่านี้ ในเมื่อมีบัญชีรายชื่อ ก็มีเป้าหมายแล้ว

รูปแบบนี้ราชวงศ์ก่อนมีเพียงกษัตริย์และขุนนางเท่านั้นที่มีสิทธิ์ใช้ คนธรรมดาไม่กล้าแม้แต่จะคิด แค่ความผิดฐานละเมิดกฎหมายก็สามารถทำให้ครอบครัวของคุณแตกสลายได้

“งานนี้เราสองสามีภรรยาจะอาสาทำเองพะย่ะค่ะ” “เช่นนั้นหรือ ลำบากเจ้าสองคนแล้ว” ฮ่องเต้กวาดตามองเหล่าขุนนางในท้องพระโรง คนที่อยู่ฝ่ายเดียวกับเสนาขวาเห็นทีครั้งนี้จะต้องกำจัดให้หมด แล้วเลือกคนดีขึ้นมาแทนที่ ไม่จำเป็นต้องเป็นขุนนางในตระกูลใหญ่ ราชวงศ์สามารถยืนหยัดอ ยู่ได้โดยไม่ต้องการการสนับสนุนจากตระกูลใหญ่พวกนี้ ราชวงศ์มีเพียงเหล่าคนที่จงรักภักดีก็เพียงพอแล้ว แค่นี้บ้านเมืองก็สงบสุขไปอีกนาน

เสิ่นชิงเซียนเห็นบุรุษผู้หนึ่ง สวมเสื้อขุนนาง สีหน้าหวาดผวา เขาคือผู้ที่เคยใส่ร้ายแม่ทัพลู่ เป็นหนึ่งในผู้ผลักดันให้ราชวงศ์ล่มสลาย "ตระกูลนั้น" นางเอ่ย "คือครอบครัวตัวร้ายใช่หรือไม่" ชายชราพยักหน้า "ในชาติก่อน พวกเขาได้ทุกอย่างจากการเหยียบย่ำผู้อื่น แต่ชะตาที่ได้มาเ ช่นนั้นไม่เคยยั่งยืน"

“ส่วนคนพวกนี้ ปฏิบัติหน้าที่เป็นเหมือน...ข้าจะพูดอย่างไรให้เจ้าเข้าใจดีนะ ขุนนาง?แต่ละตระกูลใหญ่จะถูกส่งมารับหน้าที่เป็นขุนนางเพื่อรับใช้เช้พระวงศ์ แต่ใช่ว่าใครก็สามารถขึ้นมาเป็นได้หรอกนะ ต้องผ่านการสอบมาด้วย” ลินินพยักหน้าเข้าใจอีกครั้ง ไม่เสียแรงที่ช่วงหนึ่งเธอติดดูละครยุค สมัยพีเรียดจึงพอจะมีความรู้ทางด้านนี้อยู่บ้าง และถ้าหากว่ากล่าวกันตามตรงแล้ว เจย์เดนก็ป็นเหมือนองค์ชายน่ะสิ!

สิ่งเดียวที่นับว่าเป็นโชคดี ก็คือตระกูลขุนนางและตระกูลขุนนางท้องถิ่นยังคงรู้ขอบเขตของตนเอง พวกเขายังไม่ได้ถึงขั้นตัดสัมพันธ์กับราชสำนักโดยสิ้นเชิงหรือถึงขั้นยกทัพก่อกบฏ แท้จริงแล้วหยุนเจิงไม่เห็นด้วยกับการลดทอนอำนาจของตระกูลขุนนางเหล่านี้

กงเจิ้งจงกระตุกยิ้ม เขาเป็นขุนนางขั้นหนึ่งฝ่ายบู๊ ซ้ำยังเป็นตระกูลเก่าแก่ที่หนุนหลังราชวงศ์มาช้านานพอ ๆ กับตระกูลซ่งเพียงแต่ซ่งหยวนหมิงเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋นทว่าซ่งหยวนหมิงกลับสันทัดทั้งบุ๋นและบู๊ตำแหน่งฝ่ายบุ๋นก็เพียงเกียรติยศที่ไว้ประดับบารมีเท่านั้น การคัดเล

ถัดลงมา คือเชื้อพระวงศ์ ที่ถือสายเลือดสูงศักดิ์ องค์ชายทุกพระองค์แม้ไม่ได้เป็นรัชทายาท ก็ถือสิทธิ์สูงกว่าขุนนางทั้งหลาย ขุนนางฝ่ายบุ๋น เช่น อัครเสนาบดี เจ้าเมือง และตำแหน่งในหกกรม ล้วนมีอำนาจในทางบริหารบ้านเมือง