ราชวงศ์/ขุนนาง นิยาย & เรื่องราว

[0: ตำแหน่งเชื้อพระวงศ์ชายลำดับที่หก จะมิถือว่าเป็นชนชั้นเจ้านายแล้ว แต่นับเป็นเชื้อพระวงศ์ เทียบได้พอ ๆ กับตำแหน่งหม่อมราชวงศ์] หลังจากที่คำสั่งออกมา ขุนนางทุกคนมีสีหน้าแตกต่างกันไป หวังฉือและเนี่ยหงหันมองหน้ากัน เตรียมจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นสายตาอันทรงอำนาจขอ งฉินอู๋ต้าว พวกเขาก็กลืนคำพูดกลับลงคอไป

เหล่าชาวบ้านที่อำเภอเซียงถง ล้วนมีความหวังว่าอยากให้บุตรชายตนได้สอบเป็นขุนนางเพื่อนำความรุ่งโรจน์มาสู่วงศ์ตระกูล เรื่องนี้นางเข้าใจดี แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเขายังไม่รู้นั่นก็คือ ขุนนางเหล่านั้นที่ได้เข้าไปทำงานในราชสำนัก ล้วนใช้เส้นสายเป็นส่วนมาก น้อยคนนักที่จะสามารถเ ข้าไปได้อย่างใสสะอาด

จะบอกว่าหลินยวนใสซื่อไร้เดียงสาเช่นหน้าตานั้นน่ะหรือ? เขาไม่เชื่อเด็ดขาด! ท่านโหวหลินจึงเงียบปาก ไม่กล้าเอ่ยคำใดอีก แต่ฮ่องเต้กลับขมวดพระขนง "ตั้งแต่ราชวงศ์ต้าจิ้งสถาปนาขึ้นมา ตำแหน่งขุนนางของตระกูลหลินก็สืบต่อกันมาช้านานเกินไปแล้วกระมัง"

‘พี่เฟยซวนในเมื่อคุณชายหวงคือองค์ชายสิบของราชวงศ์หวงทั้งยังมีความสัมพันธ์อันดีกับพวกเรา อย่างนี้จะพูดว่าเรามีผู้หนุนหลังยิ่งใหญ่กว่าขุนนางใช่ไหมขอรับ’ ‘อืม ใช่แล้วล่ะอาหานต่อให้ขุนนางตำแหน่งสูงแค่ไหนแต่ก็ไม่อาจต่อกรกับเหล่าเชื้อพระวงศ์ได้ จากนี้ไปตระกูลจางของ เราจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมใครคิดจะยุ่งกับพวกเราคงต้องคิดหนัก’

นางไม่รู้จริง ๆ ว่าราชวงศ์นี้ตรงกับราชวงศ์ไหนในบันทึกประวัติศาสตร์ แต่จากความก้าวหน้าด้านอารยธรรม สามารถอนุมานได้ว่าเป็นราชวงศ์ถัง และราชวงศ์ซ่ง มู่หรงเจี๋ยรู้สึกสับสนเล็กน้อยกับการเปิดเรื่องเช่นนี้ของนาง ประโยคที่นางกล่าวออกฟังไม่เข้าใจเอาซะเลย “เจ้ากำลังพู ดเรื่องอะไร? หืม?”

และตอนนี้ฝ่าบาทเริ่มมีพระชนมายุที่มากขึ้นทำให้ ขุนนางเฒ่าทั้งหลายเร่งให้แต่งตั้งรัชทายาทอยู่ทุกวัน หากวันใดที่องค์ชายใหญ่ทรงรออีกต่อไปไม่ได้เสนาบดีเว่ยคงช่วยก่อกบฏเป็นแน่ ราชวงศ์ 1. ฮ่องเต้ฉู่เฟยหลาง 2. ฮองเฮา ไป๋เหลียนฮวา 3. หวงกุ้ยเฟย เว่ยเฟย หย่า 4. กุ้ยเฟย ถังฟางอวี่ 5. เฟย เกาเลี่ยงเฟิ่ง

องค์รัชทายาทเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นตั้งแต่ต้นจนถึงทุกวันนี้ให้ฮ่องเต้รับรู้ อีกฝ่ายหลับตาพรางใช้ความคิด “เรื่องขุนนางฉ้อฉลมีทุกสมัย มันเริ่มต้นตั้งแต่ราชวงศ์ไหนไม่มีใครรู้ เจ้าปราบยังไงก็ไม่หมด มันจะผุดขึ้นมาอีก การแก่งแย่งชิงดีของเชื้อพระวงศ์ก็เช่นกัน ไม่มีว

เขาคิดว่า ระหว่างราชวงศ์กับขุนนางมักมีความเกี่ยวข้องที่ซับซ้อนร้อยแปดพันเก้า สุดท้ายก็เป็นเพราะเขายังไม่แข็งแกร่งพอ จึงได้ถูกผู้อื่นควบคุม

ถึงแม้ฟงจินหมิงมิได้ฝักใฝ่ในอำนาจราชสำนัก ทั้งยังรักษาระยะห่างออกมาจากคนของวังหลวง แต่ใช่ว่าเขาจะไม่ล่วงรู้อันใด สำหรับราชวงศ์นั้นต้องมีสตรีจากตระกูลขุนนางในอาณัติเพื่อถ่วงดุลย์ส่งเสริมอำนาจให้รุ่งเรือง ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่ายเพื่อเสริมกันและกัน ราชวงศ์ได้อำ นาจหนุนหลังในการใช้สอยจัดการแว่นแคว้น ส่วนเหล่าขุนนางได้หลักประกันในการคงอยู่เสริมวาสนาและบารมีให้แก่วงศ์ตระกูล

ทั้งนี้ขั้วอำนาจที่จักต้องใช้สกุลของตระกูลขุนนางหล่อเลี้ยงด้วยการมีบุตรีเป็นสนมยศสูงส่งยังคงต้องเป็นไปด้วยต้องการเป็นหลักยึดแลถ่วงสมดุลให้กันและกันระหว่างราชวงศ์สูงศักดิ์และเหล่าขุนนางสูงส่ง ราชวงศ์มีฐานอำนาจหนุนหลัง เหล่าขุนนางมีหลักประกันแห่งวงศ์ตระกูล