ลลินน์ผูกรัก Novels & Stories

"พี่ชาร์ลคะ คนเรามีตาก็ต้องมองเป็นเรื่องธรรมดา ถึงพวกเขาจะมองลินแต่ยังไงลินก็รักพี่คนเดียวนะคะ ลินไม่มีทางที่จะทิ้งพี่ไปแน่นอนค่ะ เลิกทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ได้แล้ว" "ก็มันอดคิดไม่ได้จริงๆ พี่รักลินกับลูกมากนะ" "รู้ค่ะ บอกพ่อเขาสิครับว่าน้องวินท์ก็รักพ่อครับ" ฟอด...ฟอด...

รมย์นลินพูดขึ้น "ก็คุณปากแข็งแบบนี้นี่ไง ลิน เมื่อไหร่คุณจะยอมรับว่าคุณชอบผมสักที ทำไมรักกับผมมันไม่ดีตรงไหน ผมมีอะไรที่ไม่เหมาะสมกับคุณ"ภูผาพูดขึ้น

คนตัวขาวบีบนิ้วตัวเองเป็นการเพิ่มความกล้าในการสารภาพบอกถึงความรู้สึกข้างในใจที่มี “อะไรล่ะ?” “ลินน์รักพี่นิกซ์” เฌอลินน์บอกคำว่า ‘รัก’ ออกไปน้ำเสียงหนักแน่นจริงจังอันไร้วี่แววการล้อเล่น ทว่าปฏิกิริยาที่ได้รับมาจากชายในดวงใจกลับไม่เหนือการคาดหมายเธอเท่าไร

ลลินหัวเราะเสียงใส “น้องลินชอบเขา?” “ค่ะ ลินชอบเขา” “พี่คงอกหักแล้วใช่ไหม” “ค่ะ อกหักเพราะรักคนมีเจ้าของ” ลลินหยอกคนเจ็บที่อาการหายดีแล้ว “ลินคงไม่ได้ดูแลพี่ภพแล้วนะคะ”

เพื่อนรักทั้งสามคนกอดคอกันแล้วก็บ่นพ่อเลี้ยงภูริชในระหว่างที่ยืนคุยกัน พ่อเลี้ยงภวิน นายหัวบุรินทร์ เสี่ยศรัณย์ ทั้งสามคนเป็นเพื่อนรักของพ่อเลี้ยงภูริช รู้จักกันมานานมากจนสนิทสนมรู้จักนิสัยกันดี ซึ่งแต่ละคนก็มีความรักในแบบของตัวเอง ไอ้เรื่องที่คุยกันว่าจะอยู่เ ป็นโสดตอนนี้ก็คงไม่มีความหมายแล้ว "กูก็ไม่เห็นว่าจะมีใครทำได้ มึงก็ซุกเมีย ส่วนมึงรู้อีกทีก็มีลูกแล้ว" "ยังเหลืออีกคน กูว่าคนนี้ก็ไม่รอดเหมือนกัน"

ลูน่ายิ้มให้พยาบาลสาวเล็กน้อยก่อนจะกลับมาที่เตียงแล้วถูกเข็นออกจากห้องไอซียู “ใช่ค่ะ” เธอถอนหายใจแล้วกล่าวเสริม “ฉันเคยได้ยินมานานแล้วว่าคุณลินช์ยังคงรักอดีตภรรยาของเขาอย่างสุดซึ้ง ตอนแรกคิดว่าไม่จริงเพราะสุดท้ายเขาก็หมั้นกับน้องสาวของภรรยาตัวเองหลังจากที่เธอตายไ ปไม่นาน นั่นมันเรียกว่ารักอย่างสุดซึ้งเสียที่ไหน ใช่ไหมล่ะคะ? แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า... เขาคงรักอดีตภรรยาจริง ๆ”

ลินินขยับมาบีบมือผมทันที ผมรีบถอดเสื้อกราวออก ให้เธอถือ ออกเวรละช่างแม่ง ไอ้พีทดูเจื่อน ส่วนไอ้เคน. “อะ อ้าว พี่เท็นเป็นแฟนลินินเหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่ิอเลย งั้นไว้เจอกันนะครับ อิอิ^^”

เสียงหวานเอ่ยห้ามปราบการกระทำของแฟนหนุ่มแต่เหมือนสายฟ้าที่มีอารมณ์โกรธอยู่แล้วกับยิ่งรู้สึกโกรธมากขึ้นไปใหญ่เพราะเขาคิดว่าคนตัวเล็กเข้าข้างคนที่เขาไม่ชอบหน้า ขณะพิพัฒน์จับมือของสายฟ้าที่กำคอเสื้อเขาอีกทีโดยไม่มีใครสังเกตุเห็นรอยยิ้มของความสะใจที่เข้าสามารถทำให้อดีต เพื่อนรักโมโหได้ "ปล่อยผมเถอะครับ"พิพัฒน์เอ่ยขึ้น

คุณนายคนสวยลากลิ้นจากบอลแฝดขึ้นมาที่ลำแกร่ง ลิ้นนิ่มลากผ่านเส้นเลือดปูดโปนไปจนถึงส่วนปลายบานใหญ่เหมือนดอกเห็ดสีสด "ใหญ่ แล้วก็แข็งมากเลย" "อาห์... ลินชอบไหม" "ชอบ ถึงจะเจ็บแต่ก็ชอบ" "ถ้าชอบ ก็ขย่มมันให้หักเลย"

ก็ล้มตัวลงนอนราบบนฟูกหนานุ่มนั้นแล้วยกตัวของลลินนอนบนอกหนาของเขา เขาจูบหน้าผากที่ชื้นเหงื่อของหล่อนอย่างรักใคร่ ” เมียจ๋า พี่รักลินเข้าแล้ว ลินรักพี่ขึ้นมาบ้างหรือเปล่า ลลินเมียรัก “ เขากระซิบบอกเลขาสาว แล้วสบตากันอย่างหวานฉ่ำ ลลินซบลงที่อกแกร่งของสามี หล่อนรับรู้ว่าเขา คือสามี สามีที่ลลินทั้งรักและหลงไหลเหลือเกินแล้ว ” ผัวขา ผัวของลิน เมียรักผัวเหลือเกิน “ ลลินซบลงที่อกแกร่งของเขาที่เธอรู้สึกว่ามันอบอุ่นไม่น้อย