ลลินน์ผูกรัก นิยาย & เรื่องราว

“ให้ทายสิว่าใคร” “ไม่ทราบค่ะ” “ลินน่ะมีคนที่รักอีกหลายคนเลยนะ เฮียๆ ของเฮียก็รักลิน โดยเฉพาะพี่สะใภ้ของเฮีย” “พี่ปาเหรอคะ”

หญิงสาวกล่าวในใจเพียงแค่เพียงสั่น ๆ แต่มั่นคง ดวงจิตระลึกถึงแต่เพิ่มชายคนรักเท่านั้น แล้วเอื้อมมือไปปักธูปที่กระถาง ฟู่!! สายลมวูบใหญ่คล้ายพายุพัดผ่านร่างเล็กไป ควันธูปเทียนฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ ดวงตาบอบช้ำเคืองตาเพราะฝุ่นและควันธูปที่ฟุ้งกระจาย

ผมในวันที่สายเกินไป ความรักแบบที่สองของผมก็คือความรักที่ผมมีให้กับลูก น้องไออุ่นลูกสาวตัวน้อยๆที่แสนน่ารักของผมคนนี้น้องไออุ่นที่ทำให้ผมอบอุ่นทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ๆ แกคือคนที่ผมอยากปกป้องและดูแลมากที่สุดผมจะดูแลแกไปจนกว่าผมจะไม่อยู่บนโลกใบนี้ ผมสาบานว่าจะไม่ยอมให้ใครมา

ลลินพิจารณาหมูชิ้นแรก ก่อนสายตาของเธอจะไหววูบเล็กน้อย ที่อยู่ ๆ ประโยคในวันนั้นก็ผุดขึ้นมา ‘ฉันไม่ได้ชอบเธอแบบนั้นลลิน ฉันไม่มีวันเลิกกับแพรว’ “ลินครับ คิดอะไรอยู่” ลลินสะดุ้งเล็กน้อย ก็ต้องสะบัดหน้าเบา ๆ ตอนนี้ไม่เหมือนกันแล้วเธอได้เป็นแฟนเขาแล้วจะน้อยใจทำไม

ลินินยืนยิ้มกว้างมีความสุข “หนูชอบเขาใช่ไหม” “หนู....รักเขาค่ะพ่อ”ลินินเหล่มองกลัวพ่อไม่พอใจที่เธอหลงรักคนที่ทำลายครอบครัวตัวเอง “แล้วเขา?”

“พี่ก็รักลิน” ผมจูบลงบนผมหอม ๆ ของลินย้ำซ้ำ ๆ อยู่หลายที รับรู้ได้ถึงสายตาอ่อนหวานทว่าทรงพลังของคนในอ้อมแขน รู้สึกได้ถึงความรักที่ลินมอบให้ ถึงตัวผมเองก็เหมือนกัน… มันก็ยิ้มได้มากกว่าเมื่อก่อนจริง ๆ ตั้งแต่มีลินเข้ามา…

“ลินไม่ต้องขอโทษ ทุกอย่างวินรู้หมดแล้ว เพราะวินเองที่เป็นคนขอร้องให้คุณเตี่ยช่วยทำแบบนี้ วินไม่ได้ไปเป็นทหารอย่างที่บอกลิน แต่วิน... วินอยู่ที่แห่งหนึ่งกับ... กับผู้ชายที่วินรักเขา ลิน... วินเป็นเกย์ แต่วินก็รักลินนะ เป็นความรักที่วินเคยบอกตัวเองว่านั่นคือคนรัก แต่พอวินเจอเขา สิ่งที่วินร

เขายิ้มมุมปาก แต่สายตายังอยู่ในอารมณ์เดิม ก่อนจะเลื่อนตัวลงไปตามลำตัวของเธอ จนกระทั่งถึงจุดสงวนอันซาบซ่าน เขาป้ายลิ้นลงไปในร่องโหนกชุ่มฉ่ำอย่างไม่ลังเลทันที แล้วตักตวงความหอมหวานสาวสดแสนปรารถนา “อ๊า...ที่รักขา...อือ...เสียวจัง” เธอคร่ำครวญไม่ขาดปาก ยามโดนลิ้นร้อน ปรนเปรอชนิดถี่ยิบ กระทั่งทนไม่ไหว ปลดปล่อยน้ำหวานออกมาจนเนืองนอง พร้อมเสียงกรีดร้องสาสมใจ

ลินดาทำเสียงออดอ้อน แววตาเว้าวอนน่าเวทนา ในนาทีที่กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่แล้วเชียว “ผมไม่ต้องการผู้หญิงคนอื่น… ตอนนี้ผมมีคนที่รักแล้ว… ” ที่ภูผากล้าสารภาพออก เพราะคิดว่าลินดาก็รู้ก็พอจะรู้ “ใครคะ… ” ลินดาแกล้งถาม “อัยยา… ผมรักอัยยาลูกสาวคุณ” ภูผาตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง…

เท่านั้นแหละที่อิทธิพัทธ์โคตรโกรธรีบบดจูบริมฝีปากหวานอย่างรุนแรง จนเจ้าตัวส่งเสียงร้องในลำคอขอความเมตตาแน่นอนว่าเธอรู้ตัวว่าผิด จึงรีบหาโอกาสผละริมฝีปากออกเพื่อพูดแก้ไข “ลินรักผัวขามากที่สุดค่ะ” สายตาคมเข้มสบกับดวงตากลมโตขณะที่ด้านล่างยังทำงานอย่างแข็งขัน