روايات وقصص ضمن ลลินน์ผูกรัก

ทุกอย่างเลยดำเนินไปเรื่อยๆจนมาถึงขั้นตอนที่คีย์ชักสาวลำเอ็นและค่อยๆดันแท่งเนื้อหายเข้าไปในช่องทางรักสีสวยของนลินอย่างช้าๆจนสุดลำ "ลินเจ็บมั้ย"เสียงทุ้มเอ่ยถามคนรักอย่างนุ่มนวลพลางใบหน้าหล่อก็หันไปก้มจูบฝ่าเท้าเมียที่พาดพิงอยู่บนบ่าแกร่งของเขาอย่างรักใคร่

คนตัวเล็กกอดคอของคีรันแน่นก่อนจะร้องไห้ออกมาเบาๆเมื่อความรู้สึกที่มีมันเอ่อล้นออกมา ทำไมคนคนนี้ถึงรักเขามากกว่าที่เขาคิดอีกนะทั้งๆที่ห่างหายกันไปตั้งนาน "ฮึก ลินรักพี่รัน" "พี่ก็รักลิน ทีนี้หนูจะยอมให้พี่รักหนูได้หรือยังครับ"

นิ้วเรียวยาวเลื่อนปิดริมฝีปากอวบอิ่มไม่ให้พูดคำที่เป็นไปไม่ได้ออกมา ก่อนที่มือหนาจะค่อยๆ เช็ดคราบน้ำตาสีใสบนใบหน้าของหญิงสาวในอ้อมกอดออก “ฮึก...ฮึก..” “ถึงลินจะไม่รักพี่ แต่พี่ก็รักลินมากที่สุด รักไม่มีปะ..เปลี่ยน...” “รัก! ลินรัก..รักพี่คาร์เตอร์~” “ (≥V≤) ”

เธอบีบจมูกของเขา “ว่าไงนะครับ” “ลินเป็นแค่ไม้กันหมาให้พี่ฟิลลิปส์ก็แค่นั้น ความจริงพี่ฟิลลิปส์มีแฟนแล้ว พวกเขาคบกันตั้งแต่สมัยเรียนเลยนะ เป็นคู่ที่โรแมนติกมาก ลินก็อยากมีความรักดี ๆ แบบนี้” เธอทำหน้าเพ้อฝัน จนคิงส์ที่มองอยู่รู้สึกหมั่นไส้

​รถติดไฟแดงพอดี แยกนี้ไฟแดงค่อนข้างนาน ตอนนี้เลขของมันอยู่ที่ 100 และกำลังถอยหลังทีละวินาที หมอหนุ่มจับมือคนข้างๆ มาจูบ กานพลูมองสบสายตาอ่อนโยน ออดอ้อนของเขา แล้วก็โกหกเขาไม่ได้เลย เมื่อเขาเอ่ยถามอีกหน ​“พูลรักพี่ไหม?” ​“รักค่ะ” ​คำตอบจากเธอ ไม่ถึงวินาทีด้วยซ้ำ ไป หมอหนุ่มยิ้มกว้าง ดึงเธอมาจูบแรงๆ แล้วปล่อยเธอออก เขายิ้มสดใส สิ่งที่หนักอึ้งผ่อนคลายลงไป ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ปลาบปลื้ม เต็มอิ่มในใจนัก

หลินหลินท้วง อายหน้าแดง “ดูสิ อายหน้าแดงเชียว ตกลงลูกมีคนรักแล้วใช่ไหม ฮ่องเต้ฉินจิ้นเหอคือคนที่ลูกรักใช่หรือไม่” หลินหลินก้มหน้าไม่กล้าตอบ

มุมปากที่แตก "อื้อ อื้อ" ขวัญเนตรตัวสั่นคลอนในอ้อมแขนของจากัวร์ ท่าทางร่วมรักใหม่ที่เขามอบให้มันทั้งจุก ทั้งเสียวซ่านเพราะตัวตนของเขาเข้ามาลึกจนชนปากมดลูกดังกึกในบางครั้ง มือเรียวสางเส้นผมหนาพลางจิกเบา ๆ ด้วยความกระสันซ่าน ก่อนที่เขาจะผละจูบออก เส้นยางสีใสเชื่อม จากปลายลิ้นของเราแล้วขาดสะบั้นลง

ลลินยิ้มออกมา แล้ว กอดแขนของเขาเอาไว้ "ขอบคุณนะคะ ที่ลงรูปคู่ ลินมีความสุขมากเลย " "ลินเป็นแฟนผมแล้ว ใครต่อใครก็น่าจะรู้กันแล้ว ว่าลลินคนนี้ มีเจ้าของ "

“หลิงอวิ๋น ข้ารักเจ้า ข้าเหยียนซีผู้นี้รักเจ้า” นางลูบแก้มเขาเบาๆ “เอาละ ข้าได้ยินแล้ว” นางสบตากับเขาปล่อยให้เขาอ่านความนัยในดวงตาของนางเช่นกัน “ข้าเองก็รักท่าน ข้าหลิงอวิ๋นรักท่านเหยียนซี ชั่วชีวิตนี้ท่านเป็นของข้า”