วิศวะมาเฟีย เพื่อน(ไม่)รัก นิยาย & เรื่องราว

ปั้น หนุ่มหล่อวิศวะเครื่องกลที่แอบชอบเพื่อนสนิทสาวอย่าง แป้งหอม มานานถึงหกปีตั้งแต่มัธยมยันมหาลัยก็ยังไม่มีโอกาสได้ข้ามเส้นความเป็นเพื่อน ทั้งๆที่เขาเป็นให้เธอแม่งทุกอย่างทั้ง เพื่อนกิน เพื่อนเที่ยว ที่ปรึกษา คนคอยปลอบใจ คนขับรถ คนรับใช้ ดูแลเอาใจใส่ยิ่งกว่าแฟน

) “งานเลี้ยงมาเฟียฟังดูเหมือนฉากในหนังเลย!” “หนังพ่อง!!” ฉันหันไปแว้ดใส่เพื่อนรักทันที “มันไม่ใช่เรื่องสนุกนะเว้ย!!” “ก็น่าลองไปดูไม่ใช่เหรอ? หรือว่าเธอกลัว?”

แต่ในเมื่อเรื่องมันปูทางมาแบบนี้แล้ว เอาเถอะ ฉันก็จะบอกให้เพื่อนทราบสั้นๆละกัน “เค กูบอกก็ได้ สั้นๆ ง่ายๆ เลยนะ…พี่โยธาเป็นลูกมาเฟีย จบนะ! เข้าไปในงานได้แล้ว” “…”

“แล้วระหว่างเราคืออะไรอะเพลิง เป็นเพื่อนที่นอนด้วยกันแต่ไม่ใช่คนรักกัน ความสัมพันธ์แบบที่เรียกว่า friend with benefit นะเหรอ” ใช่ไหม... มันจะมีคำจำกัดความอะไรได้อีกในสถานะของคนที่เป็นเพื่อนกันแต่ไม่ได้เป็นคู่รักกัน เพราะอย่างนั้นสถานะนี้คงใกล้เคียงในความสัมพันธ์ของฉันกับเพลิงมากที่สุด

“มาทำไรตึกวิศวะอ่ะ” “เราหลงอ่ะ คิดว่านี่คือตึกนิติเลยให้พี่วินจอดตรงนี้” “ป้ายวิศวะใหญ่นะนั้น” ป๊าบ ฉันฟาดไหล่เพื่อนไปทีหนึ่ง ไอ้จอมโว้ยยยย อย่าแซวเพื่อน

แล้วเสียงทุ้มหล่อของใครบางคนก็ดังขึ้น "นาย..." ก็เห็นว่าเป็นเพื่อนชายต่างคณะ ซึ่งก็เป็นหนุ่มวิศวะสุดหล่อ ที่สาวๆ หลายคนก็ต่างหมายปอง ไม่ต่างจากคนที่นั่งตรงข้ามเธอตอนนี้ ซึ่งทั้งสองคนก็ยังเป็นไม้เบื่อไม้เมากันอีก

จะมีสายตาหนุ่มๆ ที่มองมาด้วยความเสียดายเพราะคิดว่าเราสองคนเป็นแฟนกันฉันก็ไม่ได้สนใจ เพราะตอนนี้ก็ไม่ได้คิดจะมีแฟนอยู่แล้ว แถมยัยเพื่อนรักฉันก็มีแฟนแล้วนะ แฟนนางเป็นรุ่นพี่วิศวะ ปี3 เห็นว่าเป็นเพื่อนกับพี่ชายของนาง เมย์มีแฟนและพี่ชายเรียนวิศวะเครื่องกล ปี3 แต่� �ันไม่เคยเห็นหน้าทั้งแฟนและพี่ชายของเมย์ เพราะไม่ได้สนใจซักเท่าไหร่ "จะชวนไปไหนคะคุณเพื่อน" ฉันถามเมย์กลับไป แต่เพื่อนรักฉันก็ยังทำหน้าเหมือนไม่กล้าพูด ทำอ้ำๆ อึ้งๆ กว่าจะตัดสินใจตอบฉัน

“อาห๊ะ รู้สิย๊ะ! พี่อัศวินสุดหล่อของฉัน~ พี่เขาเป็นถึงหนุ่มฮอตของวิศวะโยธา แถมยังเป็นพี่ว๊ากรับน้องโหดอีกด้วย แค่เห็นพี่เขาเดินผ่านก็ขนลุกแล้วอะ ไม่ได้ขนลุกที่พี่เขาน่ากลัวอย่างเดียวนะ ขนลุกในความหล่อด้วย คนบ้าอะไรโคตรหล่อ!!” “จริง!! ฉันเห็นด้วยกับยัยหนึ่ง!! � �คตรจะหล่ออออ” ตุ้ยนุ้ยสมทบกับเพื่อนกะเทยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม หนุ่มใจสาวทั้งสองต่างก็วาดฝันภาพที่ได้เดินเคียงคู่รุ่นพี่อัศวิน แต่ใครจะไปรู้ว่าเพื่อนรักของเธอได้เกือบตายเพราะเขา

“งั้นเราก็เอาเอกสารนี่ไปส่งที่คณะวิศวะ วันนี้เลยก็ได้ เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน”

ผู้คนส่วนมากจำภาพของมาเฟีย เดือนมหาวิทยาลัยตัวแทนจากคณะวิศวะว่าเป็นคนเย็นชา พูดน้อย ไม่สนใจใคร ซึ่งที่ทุกคนรู้มันไม่ได้ผิดไปมากนักหรอก ผมเป็นคนแบบนั้นแหละ นอกจากครอบครัวและเพื่อน ๆ ผมไม่เคยให้ความสนใจใคร ก็แค่เพื่อนร่วมโลก ไม่ได้มีความหมายอะไรกับผมอยู่แล้ว แต่ทุกอย่างมักมีข้อเย็นเว้นเสมอ...นั่นคือความจริงของโลกใบนี้ เพราะมีผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ใช่คนในครอบครัว ไม่ใช่แม้แต่เพื่อน หนำซ้ำยังเป็นคู่อริกัน แต่กลับทำให้น้ำแข็งแบบผมร้อนเป็นไฟได้จากคำแค่ไม่กี่คำ 'งั้นถ้าฉันเอาคนอื่นมานอนด้วย เธอคงไม่ว่าอะไรใช่ปะ’