روايات وقصص ضمن สถานะเมียอุ้มบุญ

กรด A++ ของท่านย่าเลยก็ว่าได้... เมื่อก่อนเขาคิดว่าเขาได้ผู้หญิงที่ไม่มีแม้แต่หัวนอนปลายเท้ามาเป็นเมีย.. แล้วแบบนี้มันจะช่วยกันอุปถัมภ์ค้ำชูกันได้ยังไง... แต่ตอนนี้นี่สิ.. เป็นเขาต่างหากที่ได้เมียอุปถัมภ์ที่เรียกว่าอุปถัมภ์เขาจริงๆ เมียทั้งเก่ง ทั้งรวย และยัง.... ดีขนาดนี้.. แบบนี ้สิเขาเรียกว่าเมียอุปถัมภ์ของแท้แน่นอน....

คิดว่าผมมาถึงขนาดนี้แล้วจะปล่อยให้เรากลับมาเป็นเพื่อนกันได้งั้นเหรอ อย่างแยมโรลมีเพียงสถานะเดียวคือ 'เมียผม' เท่านั้น! Rrr.. คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีใครแม่งเสือกคอลฯ มาตอนนี้วะ "ว่าไง" ผมทักคนที่อยู่อีกมุมหนึ่งของซีกโลกผ่านกล้องหน้า [เซอร์ไพรส์] ตามมาด้วยผู้หญิงอีกคนที่เพิ่ งส่งข้อความมาหาผม

"ผมต้องการให้คุณเป็นแม่อุ้มบุญให้ผมคุณต้องการค่าตอบแทนเท่าไรผมจ่ายไม่อั้น " "คุณคือคุณหวงเฟยหงคนที่ให้เจ๊สวยมาคุยกับฉันเรื่องอุ้มบุญใช่ไหม" "ฉลาดดีนิ" "ฉันไม่ต้องการเงินของคุณ คุณไปหาคนที่เขาต้องการเงินคุณดีกว่า"

“หนูดา อู่ที่กรุงเทพพ่อยกให้น้องชายหนูเลยนะ บอกว่าเป็นของขวัญที่เขายอมยกพี่สาวให้ลูกชายพ่อ เดี๋ยวพ่อจะทำเอกสารหลักฐานให้ถูกต้อง ดอมจะได้ไปซื้อบ้านของตัวเองเสียที” หญิงสาวก้มกราบลงที่เท้าของทรงธรรมชีวิตของเธอและน้องจากลูกแม่ค้าขายแกงกลายมาเป็นคนในตระกูลที่ถือว่าร่ำ รวยในจังหวัดนี้ ชีวิตของเธอและน้องเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ “บุญคุณนี้เราสองคนจะไม่มีวันลืมเลยค่ะ ”

คู่หมั้นของขุนศึก บุตรสาวของคุณหญิง นวลปรางเพื่อนสนิทกับคุณหญิง นฤมิตร "นามิ...ยอมให้พี่ขุนเอาผู้หญิงคนนั้นมาเป็นเมียอีกคนก็ได้นะคะ...แต่เป็นเมียน้อย...และเป็นแม่อุ้มบุญของลูกของเรา..." ตอนที่1

บนเรือนใหญ่ "อร๊าย คุณผู้หญิงดูสิคะ คุณธันกับคุณหนูแก้มใสจูจูปกัน อื้อเขิน"แม่เฟื่องหญิงรับใช้ประจำตัวคุณหญิงเมษาหรือคุณแม่ของธันวาเอ่ยบอกเมษาหญิงชราวัยเจ็ดสิบปีที่กำลังยืนมองลูกชายคนเดียวของเธอที่ครองตัวเป็นโสดมานานกำลังจูบอยู่กับหลานสาวลูกสาวของลูก บุญธรรมของเธอ

ไพลินบอกความตั้งใจพร้อมแนะนำตัวกับมีอา “ฉันชื่อมีอาเป็นหัวหน้าแม่บ้านของที่นี่ คุณไม่ต้องช่วยอะไรหรอกค่ะ คุณเป็นเพื่อนคุณไมร่าเป็นแขกของเจ้านาย อีกอย่างที่นี่ก็มีคนจัดการทุกอย่างอยู่แล้ว”

“ถวายบังคมฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ" “หมอหลวงรีบตรวจดูฮองเฮาเร็วเข้า น้องบุญธรรมของเจิ้นบอกว่าตอนนี้ฮองเฮาตั้งครรภ์แล้ว ท่านช่วยยืนยันหน่อยว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่” “พ่ะย่ะค่ะ ๆ”

น้ำเสียงสดใสเอ่ยบอกน้องหมาพันธุ์ปอมเมอริเนียนสีขาวที่เพื่อนบ้านนำมาฝากเลี้ยงขึ้น จากนั้นก็รีบลุกขึ้นจัดการปัดเนื้อปัดตัวลวกๆ แล้วเดินจ้ำไปยังหน้าบ้าน ซึ่งก็พบกับชายสามคืนยืนรออยู่ โดยหนึ่งในนั้นคือคนที่มารีญาพอจะคุ้นหน้าคุ้นตา “สวัสดีค่ะคุณภูมิ” “สวัสดีครับค ุณมาย์ด อ้อ...นี่คุณวิชญ์ เจ้านายผมครับ” ภูมิรีบแนะนำมารีญาให้รู้จักกับวิชญ์ทันที เพราะดูจากแววตาของเธอแล้วก็เหมือนจะสงสัยอยู่ว่าคนที่มาพร้อมกับเขานั้นเป็นใคร

“เอ่อ... พูดอะไรกันก็ไม่รู้” ม่านบุษยาอึกอักไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เพราะสถานะของหล่อนตอนนี้ก็คือ ‘เมีย’ ของพชร แม้จะเป็นเมียเก็บก็ตาม “ไปถามบัวแบบนั้นได้ไง เจ้านายบัวเขา”