Novel & Cerita หนีท้อง

คำว่า ‘คนจากตำหนักเทียนฝู’ ทำใบหน้าของเยว่เล่อซีดเซียวไปหมด ท่านแม่จับได้แล้วว่านางหนีลงมาเที่ยวโลกเบื้องล่าง ต้องรีบแล้ว! “เปลี่ยนแผน! เราจะใช้เรือข้ามไปทวีปหยางจื่อซางแล้วค่อยหาเรือบินกลับฐานใหญ่ พวกเจ้ารีบเก็บของมีค่าให้หมดแล้วรวบรวมเสบียงให้พร้อม พวกเราจะเดินทางกันค ืนนี้เลย”

หลิงกวางคิดคำนวณพลางมองหาทางหนีทีไล่เสียตั้งแต่เนิ่นๆ จากจุดนี้หากวิ่งไปทางทิศตะวันตกก็จะพบกับคอกม้า หากนางขโมยม้าก็จะสามารถหนีออกจากจวนได้โดยง่าย แม้จะรู้สึกเสียดายที่ต้องทิ้งข้าวของเครื่องใช้ และสิ่งของอันเป็นคุณค่าทางใจไว้ที่นี่ แต่ก็ต้องยอมตัดใจเพราะชีวิตของ ลูกน้อยในครรภ์นั้นมีค่ายิ่งกว่าของนอกกายเหล่านั้น “โผล่หัวออกมาเสียทีนะนังชั้นต่ำ!”

"เดี๋ยวก็ท้อง" "นายว่าไงนะ?!" ยังไม่ทันที่น้ำชาจะได้หายตกใจ ภีมก็เดินหนีหายเข้าพลูวิลล่า​ไปแล้ว เธอจึงเดินตามไปติดๆ เห็นเขายืนอยู่ด้านหน้ากำลังแตะคีย์​การ์ด​เข้าห้องก็เดินไปกอดแขนเขาไว้พร้อมกับลองเอ่ยปากขอร้องอีกครั้งเผื่อเขาจะยอมเห็นใจ "ภีม... นายอย่าเพิ่งทำอะไรฉันเลยนะ ฉ ันยังไม่อยากท้อง​จริงๆ"

"โถ่!!! ..พ่อจ๋า..แม่จ๋า..ลูกผิดไปแล้วได้โปรดอย่าขุดคุ้ยมันขึ้นมาอีกเลย ลูกไม่อยากโดนเมียงอนนะคร๊าบบ" "หึ....ที่อย่างงี้ทำมาเป็นกลัว ลูกโง่เอ๊ย กว่าจะฉลาดได้ เมียอุ้มท้องหนีไปเกือบปี ส้มน้ำหน้า"

"ไม่หิวค่ะ..." ~ จ๊อก~ แต่เหมือนผีบ้านผีเรือนจะกลั่นแกล้งเธอ ท้องกลับร้องออกมาซะงั้น ทำให้เธอถึงกับรีบกุมท้องแล้วหันหน้าหนีไปด้วยความอายทันที

ฉู่เชียนหลีกำลังจะคลอด แบกท้องที่โตเช่นนั้น จะหนีไปไหนได้? “ต่อให้พลิกแผ่นดินเมืองหลวง ก็ต้องหาคนให้เจอ!”

ทรงศีลเอ่ยเสียงสั่น "อะไรทำให้คุณทรงศีลมั่นใจขนาดนั้นครับ" "ลูกผมกำลังท้อง เธอจะหนีไปโดยที่ไม่เอาอะไรเลยสักอย่าง มันเป็นไปไม่ได้" เขาวางที่ตรวจครรภ์ลงบนโต๊ะ คาเตอร์นิ่งเมื่อความรู้สึกบางอย่างมันพุ่งชนอย่างจัง

เขาตีมึนดึงดันกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างหน้าตาเฉย ฉันขยับออกตั้งท่าจะลุกหนี แต่ถูกมือหนากดเอาไว้ “อ๊ะ~เอ็มเจหยุดก่อน วันนี้ไม่ปลอดภัยนะ ถ้าฉันท้องขึ้นมาจะทำยังไง” “ไม่ท้องหรอก เดี๋ยวปล่อยนอก”

คนถูกเอาเปรียบสะบัดหน้าหนี บ้างเบี่ยงหลบเลี่ยงพัลวัน แล้วเอ่ยเสียงสั่นๆ “ฉันกินยาคุม ไม่มีทางท้องหรอก” “มันก็ไม่แน่หรอก เชื้อผมมันอาจจะแรงตอนเราหย่ากันแล้วก็ได้ ใครจะไปรู้” ไหล่กว้างไหวเล็กน้อย แล้วมือกระด้างก็ตะปบเข้าตรงหน้าอกนุ่มทันควัน “อ๊ะ! คุณจะทำบ้าอะไร! อย่านะโว้ย!”

“อ๋อ... หนูพลอยไม่ได้หนีตามใครหรอก แต่หนูพลอยหนีพ่อคริสต่างหาก” นี่มันเป็นบ้าอะไรไปหมดเนี่ย ไม่ว่าหล่อนจะใส่ไฟพลอยแพรวายังไง แต่แคทเธอรีนก็แก้ต่างให้มันทุกเม็ดเลยทีเดียว “เหรอคะ”