หนีท้อง Novels & Stories

บทที่ 30 สำรวจเส้นทางหลบหนี การที่หนิงเจียจะหนีออกจากห้องขังนั้นง่ายเพียงนิดถ้าเธอไปคนเดียว แต่การจะใช้พลังแหกกรงขังออกไปท่ามกลางสายตาเป็นสิบ ๆ คู่ไม่ใช่เรื่องจำเป็นต้องทำ เพราะฉะนั้นเธอจึงเลือกวิธีที่สอง คือการแกล้งปวดท้องเหมือนในละคร “เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นนักหนาวะ อยู่กัน เงียบ ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง!” “ฉันปวดท้องมากเลย โอ๊ยยย ขอเข้าห้องน้ำหน่อยนะพี่ชาย ฉันไม่ไหวแล้วขอร้องล่ะ”

ไม่รู้จะไปไหนก็เลยออกมานั่งซึมบนชิงช้าหน้าบ้าน ตาทั้งคู่มองเหม่อ บอกตัวเองเหมือนจะย้ำความจริงให้ชัด หล่อนท้อง! ก่อนมารดาจะทักขึ้น หล่อนยังไม่อยากยอมรับว่าตัวเองตั้งครรภ์ ลูก... หล่อนยกมือวางบนหน้าท้องที่ยังแบนราบ “หนีออกมาทำไม”

“จริงเหรอคะหมอ อันนี้ผลแน่นอนใช่ไหมคะ?” มีคนที่ดีใจยิ่งกว่าฉันอยู่อีกหนึ่งคน คุณน้ำหวานตอนนี้กระโดดโลดเต้นเหมือนคนเป็นบ้า เธอจับไหล่ฉันเอาไว้แ‍ล้‍วเขย่าราวกับว่ากำลังท้องเสียเอง “ได้ยินไหมติญ่า เธอท้อง เธอท้อง!!”

คุณรจนาสะบัดแขนจนหลุด หมุนกายเดินหนี “ฉันกำลังท้อง ลูกของเขาอยู่ในท้องฉัน” คำพูดนั้นทำให้คุณรจนาหันมามองด้วยใบหน้าซีดเผือด “คุณท้อง” เธออุทานเสียงพร่า

บอกเพื่อนเสียงไม่มั่นคงเท่าไรนัก “แน่เหรอว่าเกลียด ไม่ใช่รักจนทนดูภาพบาดตาบาดใจไม่ไหวหรอกเหรอ ถึงได้จะหนีกลับมุกดาหารยัยตา โอ๊ย! อกอีกิ่งจะแตก เพื่อนจะลงคานอีกคนแล้ว รวดเร็วปานสายฟ้าฟาด แถมได้หมอตรวจภายในด้วยแม่เจ้าเว้ย! แบบนี้คงถ่างให้ตรวจทั้งคืนแน่ ๆ เออ! ตา แล้วแกได้ป้องกันไหมตอนโดนหมอเผือกเอาน่ะ แล้วเขาป้องกันไหม” “ฉันลืมไปเลยแก แล้วแบบนี้ฉันจะท้องไหมแก” ต้องตาเขย่าเพื่อนแรง ๆ ด้วยความกลัว

ซูหว่านฉิงมองฉันแวบหนึ่ง ก่อนตั้งใจพูดขึ้นมา โจวจือเหยียนอึ้งไป ก่อนจะรีบตอบว่า “เธอไม่โกรธหรอก หว่านฉิง ตอนนี้เธอท้องอยู่นะ ต้องกินอาหารที่มีประโยชน์เยอะๆ” “หรานหรานเองก็เป็นผู้หญิง เธอเข้าใจดี”

เกื้อกูลตอบน้องชายโดยไม่หันไปสบตา สองมือกุมหน้าอย่างใช้ความคิด “หนี! หนีทำไม พวกพี่มีปัญหาอะไรกันรุนแรงถึงขนาดที่นัทเขาจะต้องหนีพี่ไปเลยงั้นเหรอ” “นัทเขาท้อง”

ะดื่มให้เมาจะได้ไม่มีสติและรับรู้ความรู้สึกอาย ยังไงคืนนี้ฉันจะต้องนอนกับเขาให้ได้จะได้ท้องเสียที ฉันจะไม่หนีอีกต่อไป หากการท้องคือการที่จะหลุดพ้นจากเขาต่อจากนี้ฉันจะเข้าหาเขาเพื่อท้องให้ได้’ ชิงชิงเปลี่ยนความคิดยิ่งท้องเร็วเท่าไหร่ยิ่งเป็นการดีเมื่อคิดเช่นนั้นภารกิจของเธ อคืนนี้คือการนอนกับเขาให้ได้ ตั้งแต่กลับมาจากมณฑลจิงชีชิงชิงคิดทบทวนมากมายหากเธอยังเป็นแบบนี้เมื่อไหร่จะท้องเมื่อไหร่จะหนีจากเขาได้ ในเมื่อเขาต้องการลูกเธอจะมีให้เขาเมื่อไหร่ที่คลอดเมื่อนั้นเธอจะได้หลุดพ้นจากตระกูลอู๋ เมื่อนั้นเธอจะหนีไปให้ไกลที่สุด

เธอไม่ได้ท้องจริงๆ เพราะตรวจดูแล้ว อาจจะช่วงนี้เธอกินเยอะไปหน่อย คงจะลงพุงก็เท่านั้น “กูไม่ปล่อยท้องง่ายๆ หรอก” “อะไรก็ไม่แน่ไม่นอนปะมึง เด็กมันอยากจะมาเกิดอะ คุมกำเนิดยังไงก็มาเกิดได้อยู่ดี”

เขาเดินเข้ามาแตะตัวฉันแต่ฉันรีบหลบไม่ยอมให้เขาแตะตัว "ไม่เป็นไร ไม่ต้องมาจับ" ฉันรีบเดินหนีออกมาหาที่นั่งด้านนอกเพราะตอนนี้ฉันปวดท้องมาก "ลูกจ๋าอย่าใจร้ายกับแม่แบบนี้สิ เกือบถูกจับได้แล้วนะ"