Novel & Cerita หนีท้อง

“อ๋อ... หนูพลอยไม่ได้หนีตามใครหรอก แต่หนูพลอยหนีพ่อคริสต่างหาก” นี่มันเป็นบ้าอะไรไปหมดเนี่ย ไม่ว่าหล่อนจะใส่ไฟพลอยแพรวายังไง แต่แคทเธอรีนก็แก้ต่างให้มันทุกเม็ดเลยทีเดียว “เหรอคะ”

หมอจิ๊ปอธิบาย “งั้นเอาเป็นคลอดธรรมชาติก็ได้ค่ะ พี่จิ๊ป มันตราไม่อยากมีแผลเป็นตรงหน้าท้อง เดี๋ยวใส่บิกินีไม่สวย” “สาธุขอให้ใส่เถอะ ไปฮันนีมูนกระบี่รอบที่แล้วไม่เห็นจะใส่เลย”

กรรวีเบือนหน้าถอนหายใจเฮือกใหญ่ เธอจะท้องได้ยังไงในเมื่อตัดสินใจไปฝังยาคุมตั้งแต่มีอะไรกับเขาครั้งที่สองแล้ว เพราะเขาไม่ยอมป้องกันเธอเลยต้องเซฟตัวเองไว้ก่อน จะท้องกับคนที่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอไม่ได้เด็ดขาด กินยาก็กลัวพลาดลืม ฝังเลยละกันได้จบทีเดียว

“พ่อไม่รู้ ว่าแม่ท้องหนู แม่หนีไปโดยไม่บอกพ่อ ไม่บอกตา แม่ยอมเจ็บคนเดียวเพื่อรักษาความรู้สึกของทุกคน ทั้งหมดเป็นความผิดของพ่อ ถ้าพ่อไม่เลว หนูก็ไม่ต้องมารับกรรมในการกระทำของพ่อ...” ท่อนขาสองข้างของลูกสาวขณะที่ก้าวถอยไปข้างหลัง ทำให้คุณจิรัชเจ็บปวดไม่ต่างไปจากวันที่หญิงคนรัก อุ้มท้องหนีออกไปจากชีวิต

ขนมเทียนตกใจมากเธอกลัวบอมไปบอกเวหาว่าเธอโกหก เธอจึงเล่าความจริงทั้งหมดให้กับบอมฟัง “ฉันท้องฉันมาฝากท้อง พี่อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกกับเวหานะ ฉันไม่อยากให้เขารู้ว่าฉันท้อง ฉันขอร้องได้โปรด ถ้าไม่เห็นแก่ฉันก็เห็นแก่เด็กในท้องเถอะนะ ฉันอยากหนีกลับไปอยู่กับพ่อตอนนี้พ่อข องฉันก็ไม่ค่อยสบาย” ขนมเทียนเมื่อพูดเรื่องพ่อน้ำตาของเธอก็ไหลออกมาเป็นสาย

ดวงดาวพยายามฝืนให้น้ำเสียงดูเป็นปกติ ไม่อยากให้โดนจับได้ว่าเธอแพ้ท้องอยู่ " เธอหลบหน้าฉันทำไม " " ไม่ได้หลบนี่ " " แล้วย้ายหอหนีทำไม " เมื่อถูกคาดคั้นหนักประกอบกับอารมณ์คนท้องที่แปรปรวน ดวงดาวเลยพูดตัดบทแบบไม่รักษาน้ำใจของอีกฝ่าย

สามเดือนต่อมา. “อะไรนะ! นุ่นท้องเหรอ? กับคนสวนที่บ้าน! แล้วตอนนี้ก็หนีตามกันไปแล้ว!!!”

มายูรีบสะบัดหน้าหนีเพราะถ้าเกิดท้องขึ้นมามีหวังยาคุชิต้องไม่เอาเธอเป็นแน่ แผนการครอบครองยาคุชิคงจะล่มไม่เป็นท่า “แล้วไง ถ้าเกิดท้องขึ้นมามึงก็ต้องอุ้มท้องลูกของกูอยู่แล้ว” “ฉันจะเอาเด็กออก! อ๊ะ!!!” พรึ่บ!

ป้าคนหนึ่งที่อยู่ข้าง ๆ จึงเอ่ยถาม “เกาเฟิน สะใภ้ใหญ่เธอคลอดลูก ทำไมสะใภ้รองเธอถึงหนีกลับไปที่บ้านแม่ล่ะ ?” “ฉันไม่ใช่พยาธิในท้องเสียหน่อย จะไปรู้ได้ยังไง”

ตอนนั้นมัวแต่ยุ่งและเป็นห่วงอาการของของขวัญจนลืมเรื่องทานยาคุมฉุกเฉินไปเสียสนิท ถึงจะทานตอนนั้นก็อาจจะพลาดท้องได้อยู่ดีเพราะปล่อยเวลาไว้นานเกินไป และสุดท้ายเธอก็ท้องจริง ๆ อยากเริ่มต้นชีวิตใหม่แต่ทำไมหนีเขาไม่พ้นสักที “ปล่อยเถอะ” มือบอบบางดันไหล่กว้างออกห่าง แ ต่สิงหราชก็ยังคงดึงดันกอดเธอเอาไว้อย่างนั้น จากที่คิดว่าจะปล่อยเธอไปแค่ขอมองขอดูแลอยู่ไกล ๆ แต่เมื่อรู้ว่าเธอกำลังท้องลูกของเขาอยู่ในท้องอีกคนแล้วเขาอดไม่ไหว ความพยายามที่จะอดทนทุกๆอย่างมันพังครืนลงทันที