เซี่ยอวี่ มังกรทะยานภพ Novelas e Histórias

ทันทีที่อวี้เหวินและฟางมู่เฉินก้าวขึ้นสู่ลานแห่งนี้ ความสงบของลานมังกรทะยานจะสิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์ ลานมังกรทะยานตั้งอยู่กลางยอดเขา เป็นลานศิลาสีเทาเงินกว้างใหญ่ พื้นลานสลักลวดลายมังกรเมฆาโบราณทอดยาวสลับซับซ้อน ทุกเส้นลายเชื่อมต่อกับค่ายกลที่ฝังลึกอยู่ใต้พื้น ศิลา เพื่อรองรับแรงปะทะจากการต่อสู้ของศิษย์หลัก มิให้สะเทือนไปถึงตำหนักโดยรอบ

การต่อสู้เริ่มขึ้น เวินเส้าอี๋ใช้ท่าผลึกวารีหมื่นลี้ สายน้ำจากทุกทิศทางไหลบรรจบกันเป็นมังกรยักษ์หนึ่งตัว มังกรยักษ์หมุนวนอยู่กลางอากาศหลายตลบ จากนั้นก็พุ่งมาทางเย่จิ่งหานด้วยไอสังหารที่ดุเดือด พลางพ่นแท่งน้ำแข็งออกมาจากปาก เสียงคำรามของมังกรก้องกังวานไปทั่วท ั้งภูเขา อยู่ไกลออกไปก็สามารถมองเห็นสิ่งขนาดมหึมานี้ได้ ความน่าเกรงขรามอันแรงกล้าข่มให้คนทั้งเขาหมายวิญญาณขาสั่นรัว

ตงเหมยพูดถูก เยี่ยเป่ยเฉิงเป็นพญาอินทรีย์ทะยานฟ้า เป็นบุคคลผู้ยืนเหนือฟ้าใต้หล้า ไม่ควรถูกสตรีในวังหลังคุมขังไว้ ในเมื่อนางเลือกยืนข้างเขาแล้ว ก็ไม่ควรขัดขวางการใหญ่ของเขา ไม่ควรติดพันเขาจนอีกฝ่ายสูญเสียพิษสง......

ตอนที่ 9 เกาะเหอฮวา เกาะส่วนตัวของ ถังเฟ่ยหลง นักธุรกิจหนุ่มลูกเสี้ยวไทย-ฮ่องกง วัยสามสิบห้าปี ที่ได้ซื้อเกาะแห่งนี้ไว้เมื่อสิบกว่าปีก่อนจากเจ้าของเกาะคนเก่าที่ประกาศขายเกาะในจังหวัดตราด ถังเฟ่ยหลงจึงได้ตัดสินใจซื้อพร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อเกาะเป็นชื่อของดอกไม้ ที่มารดาโปรดปรานมากที่สุดคือดอกบัว เกาะเหอฮวาหรือเกาะดอกบัว จึงเป็นสถานที่พักผ่อนส่วนตัวของถังเฟ่ยหลงนับตั้งแต่บิดามารดาและน้องสาวคนโตเสียชีวิต “ตอนนี้ไอ้ปฐวี มันมุดหัวอยู่ที่ไหน” เอ่ยถามเสียงเข้ม ก่อนยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นดื่มหลังทานอาหารเช้าเสร็จสิ้น

เฟิงหย่าเสวี่ยตะโกนเรียกน้องชาย สายตาไม่ละจากการเคลื่อนไหวของมังกรดำที่กำลังแผ่พลังมืดออกมาเป็นคลื่นหนาทึบ เฟิงหยวนเจี๋ยพยักหน้ารับ ตวัดพู่กันมังกรหยกในมือวาดอักขระซับซ้อน แสงสีเขียวมรกตพุ่งวาบขึ้นสู่ท้องฟ้า มังกรทั้งเก้าทยอยปรากฏกาย - มังกรแห่งภูผา มังกรแห่งสายลม มังกรแห่งสายฟ้า มังกรแห่งทะเล มังกรแห่งพงไพร มังกรแห่งเปลวเพลิง มังกรแห่งพายุหิมะ มังกรแห่งราตรี และมังกรแห่งรุ้งเมฆา

หนึ่งเดือนต่อมา ในยามนี้วิหาร ณ ยอดเขาสูงสุดแห่งแดนเหนือเลือนหายไปแล้ว การชุมนุมมังกรเองก็จบลงไปได้แล้วร่วมเจ็ดวัน แต่กระนั้นมังกรบางส่วนยังคงเที่ยวเล่นแดนเหนืออยู่บ้าง แต่ระหว่างเข้าเฝ้าทวยเทพ ข้าได้พบปะกับแม่มังกรหลายตน ทั้งหน้าเก่าหน้าใหม่นับไม่ถ้วน พวกนางมองท้องของข้า ต ่างก็เข้ามาลูบที่ท้องโต ๆ หวังให้ตนเองได้รับพรที่ติดมาจากทาแรน ‘มังกรไม่สิ้นวงศ์วาน’ ที่ซึ่งใครต่อใครต่างก็เรียกขานเช่นนั้นบ้าง

มังกรยักษ์สีดำพาร่างกายอันใหญ่โตของมัน ลากหางยาวปัดป่ายตามพื้น ทำลายบ้านเรือนหลายหลังจนพังทลาย รูปปั้นของผู้คนถูกเหยียบย่ำจมใต้พื้น มันอ้าปากกว้างพ่นไฟออกมา มีควันสีดำลอยออกจากรูจมูกราวกับเขม่าควันไฟ "นี่คือมังกรเพลิงหลงเฟย" เสี่ยวเทียนลอยเข้ามาเกาะบ่าของหลิวชิวเยว่ พลา งกระซิบเสียงสั่น มันมองอดีตเจ้านายของตนด้วยสายตาหวาดกลัว

อวี้ฮวากล่าวตอบ “เขาคือมังกรที่จะโบยบินอย่างสง่างาม” “เหลียนเฟยหลง” อี้เฉินเอ่ยชื่อที่พวกเขาได้ตั้งเตรียมไว้ “มังกรเหิน...เหลียนเฟยหลง”

อวี่กงเตือนสติด้วยความรักและความภักดีอย่างสุดซึ้ง “อวี่กง” “พ่ะย่ะค่ะ” “เจ้าฟังข้านะ เรื่องงานบ้านงานเมืองข้ายินดีทำอย่างหนักเพื่อความเจริญรุ่งเรืองของลั่วอาน เพื่อปากท้องของประชาชน ต่อให้ต้องฆ่าฟันศัตรูเป็นหมื่นเป็นแสนข้าก็ยินดีทำ แต่เรื่องเดียวที่ข้าไม่อยากให้ทุกคนมาออกค วามคิดเห็นคือเรื่องความรัก ข้าจะเป็นฮ่องเต้คนแรกที่มีมเหสีเพียงคนเดียว เพื่อเป็นแบบอย่างให้ชนรุ่นหลังได้จดจำและยกย่อง”