หมอ

'แม่เอามาให้หนูดูทำไม บนห้องหนูก็มีสำเนา' 'เตือนแกไว้ไง' 'หนูต่างหากต้องเตือนแม่ หนูยอมแต่งงานกับไอ้เด็กผาตะวันของแม่นั่นแล้ว เมื่อไหร่แม่จะโอนเงินห้าสิบล้านมาให้หนูซะทีเนี่ย หนูจะได้เอาเงินไปซื้อรถคันใหม่ซะที ขืนชักช้า เดี๋ยวเพื่อนจะเอาไปเมาส์กันได้ ว่าหนูดีแต่พูด' 'นี่แนะ! ' ว่าพลางกำมือเคาะศีรษะลูกสาวด้วยความโมโห 'โอ๊ย! เจ็บนะแม่ เขกหัวหนูทำไม? ' พูดพลางลูบศีรษะตัวเองไปมา 'เขกกะโหลกจะได้จำได้' 'จำเจิมอะไรเล่าแม่! ' 'แกจำไม่ได้เหรอ? ….นี่ฉันถามแกจริงๆ เหอะ ก่อนเซ็นสัญญา แกอ่านรายละเอียดก่อนรึเปล่า ถึงได้ทำหน้าเหมือนไม่รู้อะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย!'

-กราฟ- คิดยังไงกับปั้นหยาเหรอครับ? ไซต์หมากระเป๋าแบบนั้นห่างไกลคำว่าสเปคของผมเยอะ ที่เห็นควงๆ ก็แค่เอามาแก้ขัดกับ...แก้แค้น -ปั้นหยา- อย่าถามว่าฉันคิดยังไงกับไอ้พี่กราฟอีกนะคะ ไอ้เฮงซวยที่ทั้งชีวิตมีแต่กราฟความเลวระยำแบบนั้นเอาไปทำหมันเถอะค่ะ อย่าปล่อยให้ไปแพร่พันธ์ที่ไหนเลย!

กอแก้ว เด็กสาวธรรมดาๆ ที่ทำงานพิเศษเป็นแคชเชียร์ในร้านสะดวกซื้อ จู่ๆ ได้รับคำสั่งให้ช่วยเลือกผู้รับมรดกคนต่อไปของตระกูลมหาเศรษฐี ชายหนุ่มในตระกูลคนใดก็ตามที่ทำให้เธอพึงพอใจได้ เขาผู้นั้นก็จะได้รับทุกสิ่งทุกอย่างไป ชายหนุ่มรูปงามและใคร่กระหายจึงเข้ามาในชีวิตเธอพร้อมๆ กันถึงสามคน คนแรก... ไบค์เกอร์จอมอันธพาล หลานชายคนโตของตระกูล ชายผู้พรากความบริสุทธิ์ของเธอถึงในโรงเรียน คนที่สอง... นายแพทย์ผู้แสนเย็นชาและมองเธอเป็นเครื่องมือระบายความใคร่ คนที่สาม... นักธุรกิจไฟแรงที่รับหน้าที่ดูแลบริษัทของตระกูล อบอุ่นอ่อนโยน พวกเขาทั้งสามล้วนร้อนแรงดุจเปลวไฟ แต่มีเพียงผู้เดียวที่จะได้ครอบครอง และเธอคือผู้ตัดสิน... ซึ่งไม่อาจตัดใจเลือกได้เลย

ในช่วงที่ฉันไม่สามารถหาจุดหมายของตัวเองได้แต่เพราะการป่วยของคุณย่าทำให้ฉันได้ไปเจอเขา. "ไม่ต้องกลัวนะย่าของหนูจะปลอดภัย" รอยยิ้มที่แสนจะอบอุ่นและปลอดภัย คำพูดที่เหมือนกลีบดอกไม้สัมผัสผิวช่างอ่อนโยนเหลือเกิน! "แม่คะ พ่อๆ ค่ะ หนูอยากเป็นพยาบาล!!!" ควีน พัชรินทร์ อนันต์พิบูลย์ อายุ 22 ปี เธอผู้ที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองจะไปทางไหนแต่เมื่อเขาเข้ามามันทำให้เธอรู้จุดหมายของตัวเอง และเขาคือแรงบันดาลใจที่ทำให้เธอประสบความสำเร็จดั่งที่ตั้งใจไว้ นิสัยที่พูดเก่ง ยิ้มเก่ง เป็นมิตรกับคนรอบข้างแต่กับเขาเธอเหมือนเชื้อโรคยังไงยังงั้น "คุณหมอคะ! ฉันช่วยค่ะ! ฉันทำได้ค่ะ!" หมอบดินทร์ นพ.บดินทร์ โกษาเมศกุล อายุ 32 ปี เขาคือแพทย์ฝีมือดีคนหนึ่งของโรงพยาบาลแห่งนี้ แพทย์เฉพาะทางรักษาโรคหัวใจ เขาคือคนที่จริงจังกับงานสุดๆ นิสัยที่ทุกคนต้องเจอคือ ใบหน้านิ่งขรึม สายตาดุดัน คำพูดที่กดดันพวกเหล่าพยาบาลจบใหม่ เขาจะไม่ยอมทำงานร่วมกับคนทีไม่มีความพยายาม ที่คนไข้ได้รับคือ รอยยิ้มที่อบอุ่น ใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความสว่าง เขาคือเทพบุตรจุดติ (เฉพาะคนไข้)

ครั้งก่อนสวรรค์ให้โอกาสเกิดใหม่ในร่างทารกวัยสองขวบ กระทั่งถูกใส่ร้ายจนต้องโทษประหาร หนนี้นางได้ย้อนกลับมาในวัยสิบหก บุรุษผู้นั้นนับเป็นฝันร้ายที่มิอาจลืม นางจะขอเมินเขาเพื่อหลีกหนีวังวนเดิมที่เลวร้าย!

“มาทำไม” “มาจีบ” “จีบ ทำไมก็ได้ไปแล้ว” “ก็อยากได้อีก” “อยากได้อีกก็เลยมาจีบ” “อืม ไม่อยากได้จะจีบทำไมละครับ” เป้าหมายเราสองคนเหมือนกัน คืออยากได้กันและกัน คำว่าอยากได้ คืออยากได้ร่างกายของกันและกัน แค่ร่างกายเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับหัวใจ “เธอคิดว่ามันเป็นไปได้เหรอบัว แค่ซั่มกัน แต่ไม่ได้รักกัน”

ฉันเป็นสัตวแพทย์นะ ทำไมเขาถึงชอบเรียกฉันให้ไปทำแผลที่บ้านเขากันล่ะ เขาเป็นหมาหรือไงกัน "ฮัลโหล บลูเบลล์พูดค่ะ" "มาทำแผลให้หน่อย ที่บ้านของฉัน" "บ้าน? มันนี่เป็นอะไรหรอคะคุณซาจิ!!!" "ไม่ใช่มันนี่หรอก ฉันนี่แหละที่เป็น" "คุณงั้นหรอ แต่ฉันเป็นสัตวแพทย์นะคะ" "มันก็มีคำว่าแพทย์เหมือนกันนั่นแหละ รีบมา ฉันให้เวลาแค่10นาทีต้องถึงบ้านของฉัน" ติ๊ด!!! ฉันไม่น่าไปรู้จักเขาตั้งแต่แรกเลย รู้งี้ฉันเอามันนี่ไปให้พ่อกับแม่เลี้ยงเองตั้งแต่แรกดีกว่า เพราะตั้งแต่ได้รู้จักเขาฉันก็ไม่มีวันไหนที่ว่างเลย ทุกครั้งที่เลิกจากงานเขาก็ชอบมารับฉันที่หน้าคลีนิคไม่ก็ให้ลูกน้องมารับฉันไปหาเขาอยู่ตลอด เรื่องนี้เป็นนิยาย set สามารถติดตามเรื่องในsetเดียวกันได้ 1. มาเฟียพลาดรัก [ฟิสซิส × เจ้าเอย] 2. มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [ซาจิ × บลูเบลล์] เรื่องนี้ 3. มาเฟียไซด์ไลน์ [ไลบร้า × วีนัส]

ความสัมพันธ์บางอย่าง…มันเริ่มจากเรื่องเล็กน้อย แค่บังเอิญสบตา แค่เสียงหัวเราะ หรือแค่การเผลออยู่ใกล้กันเกินไป แล้วอยู่ดี ๆ ก็กลายเป็นไฟที่ไม่มีใครตั้งใจจุด แต่กลับลุกลามอย่างควบคุมไม่ได้ รวมเรื่องราวสั้น ๆ ที่เต็มไปด้วยความรู้สึก ทั้งหวามไหว อ่อนไหว และร้อนแรง บางฉากอาจทำให้หัวใจเต้นแรง บางตอนอาจทำให้หน้าแดงจนต้องเผลอกัดริมฝีปาก และบางประโยค…อาจทำให้คุณนึกถึงใครบางคนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว นี่ไม่ใช่แค่เรื่องเสียว แต่คือเสี้ยวหนึ่งของความสัมพันธ์ที่ทั้งน่าจดจำและน่าแอบหวง เพราะบางที…ความสุขก็เกิดขึ้นง่าย ๆ แค่ยอมปล่อยใจให้ไปตามมันเท่านั้นเอง

'เจียลี่' เธอเคยคิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดี แต่งงานมาหลายปี ไม่มีปัญหาอะไร แต่วันหนึ่งเธอก็ได้ล่วงรู้ความลับที่สามีปิดไว้ สามีเธอนอกใจ ชีวิตคู่พังทลาย เหมือนโชคชะตาจะเห็นใจถึงได้มอบโอกาสให้เธอได้หวนกลับมาในช่วงก่อนที่จะแต่งงาน ชาตินี้ เธอจะเอาคืนสามีที่นอกใจ คุณทำฉันเจ็บ ฉันก็ทำคุณเจ็บได้ และจำเอาไว้ว่าหัวใจฉันจะไม่มีวันเป็นของคุณอีกแล้ว 'ซื่อห่าว' สามีเจียลี่ เขาดูดี มีเสน่ห์ เบื้องหน้าแสดงความเป็นสุภาพบุรุษ แต่ใครจะไปรู้ว่าลับหลังเขาซ่อนความเห็นแก่ตัวและเจ้าชู้ไว้ได้ดีอย่างไม่มีที่ติเลย 'หรูอี้' (ชู้รัก) สวยไม่มาก แต่ท่ายากเยอะ ฉายาเแอ็บแบ๊วจอมฉก นิสัยจับปลายหลายมือ อดีตเพื่อนสามี ก่อนจะพัฒนาเป็นคู่นอนและเลื่อนขั้นเป็น 'ชู้' ทั้งๆ ที่ตัวเองก็มีแฟนอยู่แล้ว ลู่เหยียน : หมอหนุ่ม จิตใจดี ที่ไม่ว่าจะมองมุมไหนเขาก็ไม่ควรคู่กับผู้หญิงเจ้าชู้อย่างหรูอี้เลยสักนิดเดียว เรื่องราวความรัก ความแค้น ของทั้งสี่คนที่พัวพันกันในชาตินี้จะจบลงอย่างไร มาร่วมลุ้นไปกับชาตินี้ต้องได้สามีดีแล้วนะ

เพราะคำสั่งของผู้ใหญ่ เด็กหนุ่มร่างอวบจอมซื่อจึงต้องย้ายเข้ามาอยู่ใกล้ชิดกับคู่หมั้น คุณหมอหนุ่มสุดหล่อผู้เพียบพร้อมประหนึ่งสมบัติของโรงพยาบาล ทว่า...ภายใต้รอยยิ้มอบอุ่นนั้น มันมาจากความจริงใจหรือแท้จริงแล้วจะเป็นเพียงแค่กับดัก เพื่อข้อตกลงบางอย่างกันแน่...? “ถ้าภายใน1นาทีพี่ไม่เห็นหนูนิ่มในห้อง พี่จะไปอุ้มมานะครับ” “พี่อุ้มนิ่มไม่ไหวหรอก” “พี่อุ้มแตงหนูยังได้ หนูนิ่มจะลองไหม”