หลงกลรักพี่รหัสตัวร้าย Novels & Stories

“เอ๊ะ พี่นี่เป็นคนยังไง เห็นคนอื่นเข้าใจผิดกันแล้วรู้สึกดีนักเหรอ โรคจิต” น้ำค้างเอ่ยต่อว่าหนุ่มวิศวะด้วยใบหน้าง้ำงอ ถึงเธอกับพี่สายรหัสจะเป็นแค่แฟนหลอก ๆ เพื่อตบตาเขาเท่านั้น แต่ก็ไม่คิดว่าฉลามจะมีความคิดเช่นนี้ออกมาได้ คนอะไร มีแต่ความคิดแย่ ๆ

แม่ง ใจผมเต้นหนักหน่วง เป็นจังหวะร็อคแอนด์โรลเมื่อเธอหันกลับมาสบตาผมด้วยแววตาหวานซึ้ง ลูกชายในกางเกงยีนส์ตัวเก่งคับแน่นทันทีที่สาวเจ้าขยับตัวจนเสื้อตกเผยไหล่ขาวเนียน ผมสบตาชูใจในความเงียบ ท่ามกลางเสียงหนังฝรั่งที่เธอเปิดค้างไว้ แม่งจะเป็นหนังรักหรือไรไม่รู้ว่ะ แต่นี่เป็นอีกครั้งที่คืนนี้ผมกับเธอจะร่วมกันทำกิจกรรมบนเตียง แต่คราวนี้มันไม่ใช่เรื่องหลอก

รุ่นพี่ปี 4 คณะบริหารธุรกิจ ที่สุดจะเฟอร์เฟค หล่อเนี๊ยบตามสไตล์หนุ่มบริหาร ที่ต้องยอมลดตัวมาจีบยายทอมบอยเพราะว่าคำขอร้องแม่ตัวเองที่อยากจะกันลมหนาวออกจากปลายฝน ความรักวุ่นๆของเค้าสองคนจะเป็นอย่างไรต้องติดตาม... ================================= นิยายใน ซีรีส์ 1.ลุงรหัสที่รัก 2.สาววิศวะ กับ ห นุ่มบริหาร

พี่รหัสปีสองและปีสามเป็นผู้หญิงทั้งคู่ ชื่อพี่นภาหรือพี่ฟ้าและพี่วดีดาราหรือพี่วดี ทั้งสองใจดีและเรียนเก่ง มีแนวข้อสอบอะไรก็จะแบ่งปันถ่ายทอดมาให้เธอซึ่งเป็นน้องรหัสในทุก ๆ เทอม เรียกว่าเรียนเก่งทั้งสายเลยก็ว่าได้ “เปิดดูสิมิ พวกพี่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าพี่วุฒิให้อะไรมิ ท ำไมถึงได้ลุ้นอยากให้เปิดนัก” เหมือนพี่รหัสทั้งสองจะลุ้นไปด้วยกัน มิรินจึงตัดสินใจเปิดกล่องนั้นออกดู

หมอหนาหล่อร้องเสียงหลงราวก้บถูกหวยตาถลึงเบิกกว้างเงยหน้าขึ้นจากเนินนมมองหน้าสวยเซ็กซี่แก้มแดงๆ เต็มตา "ฉันไม่อยากชอบคุณแต่ฉัน..ชอบคุณ หมอฟิน" คำสารภาพรักจากยัยตัวร้ายทำปฏิกิริยากับดุ้นมหากาฬอย่างไม่น่าเชื่อหน้าท้องเกร็งแข็งกระตุกสองสามทีจนตัวสั่น ส่วนหัวกระพ่นน้ำรั กใส่รูร้อนราวกับฉี่ราดไหลย้อนออกมาเป็นทาง

ฉันกอดอกมองไอ้พี่กันย์ ไม่รู้แหละนาทีนี้ไม่รู้จะเชื่อใจใครได้ "เชื่อกูเถอะหนา มึงก็น้องกูนะ กูจะเข้าข้างมันไปทำไม" ก็จริง… ถึงพี่รหัสฉันมันจะดูร้าย ๆ แต่ก็ดูออกว่ามันก็รักฉันอยู่ มั้ง…

เธอแกล้งคุยโทรศัพท์ทิพย์กลบเกลื่อนไม่ให้เขาสงสัยว่าเป็นเธอที่เป็นแฟนคลับ ส่งข้อความไปบอกรักเขาทุกวันเลยตีเนียนแกล้งคุยไปแบบนั้น เขาไม่มีทางรู้แน่นอน *แจ้งรี้ดค่ะ นิยายเรื่องหลงกลรักไอดอลจอมวายร้าย มี39ตอนค่ะ ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ

ภาวิชญ์รอให้เธอตื่นนี่แหละ เขารีบจูบเธอทันที อันตราที่กำลังงัวเงียอยู่ก็ตกใจ เมื่อเขาจูบเธอแบบไม่ทันตั้งตัว แต่ก็ไม่ได้ขัดขืน เธอรู้ตัวว่าตอนนี้ เธอหลงกล และรักเขาเข้าไปแล้ว “เดี๋ยวก่อนค่ะ” “ไหนล่ะ รางวัลของพี่” “อื้อ…” ภาวิชญ์จูบเธออีกครั้ง อันตราได้แต่บีบที่ไห ล่เขาแน่น แต่ก็ไม่ขัดขืน เรียวลิ้นร้อนของภาวิชญ์ ค่อย ๆ สอดเข้ามาในปากเธออย่างชำนาญ อันรู้สึกว่าร่างกายหมดแรงไปเสียดื้อ ๆ เหมือนเขากำลังจะกลืนเธอไปทั้งตัวแล้ว

สแก้ตัวและชดเชยให้กับคนรัก และเสียใจที่ตัวเองพยายามไม่พอในภพชาติที่แล้ว ความจริงแล้วชาติที่แล้วเขาไม่ได้ฆ่าตัวตาย แต่ทว่าเขาถูกฆ่าตายต่างหาก หยางอวี่เดินเก็บผักไม่ได้สนใจว่าจะมีใครมองอยู่หรือไม่ เฟยหลงสาวเท้าเดินเข้าไปหาหยางอวี่ทันที เขายืนมองคนรักด้วยน้ำตานองหน้า หยางอว ี่ที่ในที่สุดก็รู้สึกได้ว่ามีคนเดินเข้ามาจึงได้เงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นเฟยหลงที่หน้าตาเหมือนคนรักในชาติที่แล้วของตัวเองยืนน้ำตานองหน้าอยู่ หยางอวี่ก็รู้สึกเจ็บปวดในใจขึ้นมาทันที จากนั้นทั้งคู่ก็โผเข้าสู่อ้อมกอดของกันและกันทันที

"อย่ารู้มากไอ้สัตว์ ส่งกูแค่หน้าห้องแล้วบอกให้ก๋วยเตี๋ยวมาประคองกูเข้าไป" "หึ! มึงมันร้าย" มุมปากหนาบนใบหน้าหล่อยกขึ้นเล็กน้อยกับความคิดชั่วร้ายของเนมาร์ แต่เดย์ก็ไม่พูดอะไรต่อจนประคองเพื่อนรักเดินมาหยุดหน้าห้อง ก่อนจะเอื้อมมืออีกข้างขึ้นไปกดรหัสปลดล็อก แล้วเอี้ย วหน้ากลับไปพูดกับคนที่ยืนรออยู่ด้านหลัง "พี่ส่งแค่นี้นะ น้องก๋วยเตี๋ยวประคองไอ้เนเข้าไปเองได้ไหม?" "ดะ..ได้ค่ะ"