จักรพรรดิมังกรแห่งหมื่นวิถี Novels & Stories

สิบเหมันต์ผันผ่าน ดั่งสายน้ำไหลหลากมิหวนคืน ต้นท้อหน้าตำหนักที่เคยเป็นเพียงกล้าไม้ บัดนี้แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงาครึ้ม รากหยั่งลึกค้ำจุนแผ่นดินเฉกเช่นเดียวกับรากฐานแห่งราชวงศ์ ณ ท้องพระโรงอันวิจิตร บรรยากาศยามเช้าเต็มไปด้วยมนต์ขลัง บนบัลลังก์มังกรทองคำ บุรุษห นุ่มวัยสิบเจ็ดชันษาในฉลองพระองค์สีเหลืองทองปักลายมังกรห้าเล็บ ประทับนั่งด้วยท่วงท่าสง่างาม พระพักตร์คมคายฉายแววปรีชาชาญ แฝงความเมตตาดุจน้ำทิพย์ชโลมใจ... ฮ่องเต้หยางเฟย มังกรหนุ่มผู้ปีกกล้าขาแข็งได้เติบโตขึ้นเป็นกษัตริย์ที่สมบูรณ์แบบแล้ว

หลังจากนั้นทั้งสองจึงมุ่งหน้าไปยังสนามประลองของจักรวรรดิไดจิ ซึ่งอยู่ใจกลางเมืองไดอิกิแห่งนี้ เดินไปเพียงไม่นานก็ถึงที่หมายได้ “จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไดจิมีนามว่า เออิจิ ได ปกครองจักรวรรดินี้มานาพอสมควรจากที่กระผมเคยได้ยินมา ในเรื่องของพลังเวทนั้นเป็นเวทแห่งแสงครับ ” ‘แสงเหรอ? มันใช้ยังไงล่ะเนี่ย?’

ฮั่นไค ทางด้านหมู่บ้านป่าหมอกตอนนี้ จินหลงซึ่งเป็นมังกรสัตว์ในพันธสัญญาของเฟยหลงที่ตอนนี้กำลังจะฟักออกจากไข่ เจ้ามังกรทองที่มีร่างมนุษย์ที่หล่อเหลาที่สุดในบรรดาสัตว์เทพ เสี่ยวเฮยเองก็มีร่างมนุษย์ที่หล่อเหลาเช่นเดียวกัน แต่ยังต้องยอมลงให้กับจินหลง มังกรทองนิสัยเสีย เย็นชาและปากร้าย

เสด็จพ่อได้ให้กำเนิดข้า แล้วถูกวินิจฉัยว่าจะไร้ผู้สืบสกุล เพื่อความมั่นคงของแผ่นดิน พระองค์จึงทรงเลี้ยงดูข้าอย่างโอรสมาตลอดสิบแปดปี หลังจากเสด็จพ่อสวรรคต ข้าจึงขึ้นครองราชย์เป็นองค์ฮ่องเต้ เหล่าขุนนางหมอบกราบข้า เหล่าเจ้าเมืองครั่นคร้ามข้า ราษฎรต่างสรรเสริญว่าข้าทรงปรีชา ทว่าทั่วทั้งนครจิงเฉิงกลับไม่มีผู้ใดรู้เลยว่า ฝ่าบาทที่พวกเขากล่าวขวัญถึงนั้น แท้จริงแล้วเป็นสตรี วันนี้ข้าปลอมตัวออกนอกวัง ประทับดื่มชาอยู่ในห้องหรูของหอไท่ผิง ทว่าคุณหนูใหญ่แห่งจวนเจิ้นกั๋วกง นามว่า เสิ่นฝูจู กลับพาคนบุกรุกเข้ามา เพียงเพราะนางเกิดถูกใจตำแหน่งอันยอดเยี่ยมนี้ นางกวาดสายตามองข้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นข้ามีเค้าหน้าเย็นชา จึงใช้ด้ามพัดเคาะที่ไหล่ของข้าเบา ๆ พลางเอ่ยเยาะหยันขึ้นว่า “มองอะไร?” “แต่ง

บุรุษผู้มีเขากวางสีเงินงดงาม แสงเยียวยาที่เคยต่อลมหายใจผู้คนบัดนี้กลับกลายเป็นพลังทำลายล้าง กวางศักดิ์สิทธิ์แห่งหายนะ เอลเดน และคนสุดท้าย... บุรุษผมดำผู้ลอยตัวตระหง่านกลางฟ้า ดวงตาสีทองทอดมองอย่างเย็นชาพร้อมร่างมังกรดำมหึมาเบื้องหลัง จักรพรรดิมังกรทมิฬ ไครอส

หมู หมาทำไมไม่ตั้งไปโอ๊ยไมเกรนขึ้นทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย “และจำให้ฉันเรียกนายว่าอะไร” “แล้วแต่คุณหนูเลยครับ” เขาไม่อยากให้ใครเรียกชื่อของเขา มังกรเป็นชื่อที่แม่ของเขาเรียนมาตั้งแต่เกิดส่วนชื่อยักษ์คนส่วนมากจะเรียกเพราะเขาไม่ชอบยิ้มให้ใคร คนอื่นเลยตั้งชื่อให้

เจิ้งจื่อหมิงคือจอมทัพทมิฬ เขาเป็นนักรบแห่งมังกร คือคนสำคัญผู้เปรียบเสมือนเสาค้ำยันให้แคว้นต้าเจิ้ง ข่าวการถูกจับกุมข้อหากบฏของเขามีผลร้ายแรงยากต้านทานไฟสงคราม ยามนี้ศัตรูต่างแคว้นเริ่มลุกฮืออย่างเหิมเกริมแล้ว... หลังจากได้เป็นพระชายาสมดังใจ

(สายฟ้าสีแดง) แลบแปลบปลาบอยู่ตลอดเวลา "มังกรบรรพกาล..." (Ancient Dragon) มันคือนักรบมังกรแห่งยุคก่อนประวัติศาสตร์ ผู้ครอบครองสายฟ้าสีเลือดที่สามารถฉีกกระชากมิติได้ มันจ้องมองลงมาที่กลุ่มของสิงขรด้วยดวงตาสีทองที่เต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงและความโกรธเกรี้ยวของผู้พิทักษ์วิมาน

จักรพรรดิที่ยืนมองทั้งคู่อยู่นานเอ่ยถามเสียงแข็ง ก่อนที่พัฒนาจะบังอ๋อว่าแท้จริงแล้วอิษยาเป็นภรรยาของจักรพรรดิ ลูกเลี้ยงของพ่อเลี้ยงปรเมศวร์ “ขอโทษครับที่เสียมารยาทครับ คุณเอิงจะรีดนมวัวใช่ไหมครับ เดี๋ยวผมเตรียมแม่ศรีนวลให้” “แม่ศรีนวล น้องชื่อเพราะจังเลยนะค ะ” อิษยาเอ่ยชม

🥮ดินแดนสรวงสวรรค์🥮 ณ ตำหนักสวรรค์เมื่อหนึ่งพันปีก่อน มีดินแดนสรวงสวรรค์ที่สวยงดงามและมีเหล่าทวยเทพอาศัยอยู่ซึ่งสรวงสวรรค์แห่งนี้สงบสุขเพราะมีเทพมังกรรัตติกาลหนุ่มอยู่ตนหนึ่งซึ่งเป็นผู้ที่คอยดูแลปกปักรักษาอยู่ที่ประตูทางเข้าของแดนสวรรค์และโลกมนุษย์ ซึ่งเทพมังกรรัตติกาลหนุ่มตนนี้มีนามว่า “เทพหมิงเยี่ย” เทพมังกรหนุ่มตนนี้มีใบหน้าและท่วงท่าที่สง่างามจนเป็นที่ต้องตาต้องใจของเหล่าทวยเทพธิดาน้อยใหญ่ทั้งหลายรวมไปจนถึงเทพธิดาหงส์ตัวน้อยอย่าง “เฟิ่งหลาน” ด้วย