Novel & Cerita หลงกลรักพี่รหัสตัวร้าย

จะบอกว่าหลงแล้วก็หลงให้นาน ๆ นะคะ อย่าเพิ่งรีบออกไปไหน รอมาหยุมหัวอิหลัวชั่วด้วยกัน ฮ่าาาา เรื่องนี้แพรมาแนวพระเอกไม่ต่างอะไรจากตัวร้าย เพราะแค่เปิดเรื่องมาก็น่าจะรู้แล้วว่ามันไม่รักเมียเลย แถมยังหลอกให้เมียมาแต่งงานด้วยอีก

ยัยหลานรหัสตัวแสบของฉันเอ่ยขึ้นอย่างเอาใจ นางมีแผนการแย่งแฟนฉันตลอดแหละ “ใช่ครับ ไวน์ก็ห้ามน้องเจนท์แล้ว พี่เพลงมีแฟนที่หึงมากๆเป็นอดีตนักมวยสากลด้วย” ความเอาตัวรอดของน้องรหัสของฉันไม่เป็นสองรองใครเช่นกัน

อชิระหัวเราะเบาๆ หอมลงบนศีรษะเล็กไปหนึ่งฟอด “ไม่ทันแล้วครับ รักไปแล้วต้องรักตลอดไปห้ามเปลี่ยนใจเด็ดขาด” “ก็ลองใจร้ายกับขนมเหมือนที่ผ่านมาสิ ขนมไม่อยู่แน่” “ไม่มีแล้วครับ ไม่ใจร้ายแล้วครับ ทำร้ายขนมไม่ลงแล้วครับ เพราะตอนนี้พี่หลงรักขนมจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว”

พิษรักตระกูลหลง บทที่ 7 เขาผลักร่างเล็กลงพื้นห้องนอน กลิ่นคาวสวาทของทั้งคู่จากน้ำเงี่ยนคลุ้งในห้อง เขาคร่อมร่างนาง ลูบไล้ไปทั่วร่างเล็ก เขาหลงใหลในร่างเล็กของหลงอวิ๋น ผิวขาวเนียนและกลิ่นกายของนางทำให้เขาคลั่ง

“พี่ศิลาพูดแบบนี้แปลว่าว่านดาวสารภาพรักพี่แล้วสินะ ว่านดาวนี่ร้ายจริงๆ แรกๆ ทำตัวหงิมๆ เจียมเนื้อเจียมตัวที่แท้ก็หวังในตัวพี่นี่เอง” “ไม่หรอก ว่านดาวไม่ได้ชอบพี่ เด็กในวัยนี้ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการชอบหรือรักใครสักคนมันเป็นยังไง ตอนนี้แค่กำลังหลงใหลกับสิ่งใหม่ๆ ที่เจอ พอนาน เข้าก็คงรู้ตัวแหละ”

ฝากบอกพี่เจี๋ยด้วยว่ารักเสมอ รอฉันหน่อยนะ — จาก มีนา (มู่หลาน) ’ นางยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ นี่คือ 'รหัสลับ' ที่ต่อให้จดหมายฉบับนี้ถูกดักปล้น หรือตกไปอยู่ในมือศัตรู ก็ไม่มีใครหน้าไหนในโลกนี้อ่านออก นอกจากเพื่อนรักทั้งสองของนาง

ไฉต๋าตงเอ่ยวาจา รักนี้มีเพียงผู้เดียว รักนี้ตราบจนชั่วนิรันดร์ มอบให้แก่หญิงคนรัก เฟยเหม่ยหลิน จบบริบูรณ์ เรื่องต่อไป กองโจรร้อนรัก **'เฟยหลันฟาง' น้องสาวของนางคณิกาอันดับหนึ่งอย่างเฟยเหม่ยหลิน ถูกจอมโจรชั่วอย่าง 'หลี่เล่อคุน'ลักพาตัวไป แทนที่เขาจะเห็นใจกวา งน้อยผู้พลัดถิ่น กลับนัวเนียไม่ยั้งเสียจนนางแทบไม่ได้นอนจนได้

องพี่... เพื่อที่ว่าหากวันใด The Master มันทำให้พี่หลงลืมทุกอย่าง พี่จะยังจำได้ว่าพี่เป็นใคร... และเป็นของใคร” ​โบตั๋นหัวใจพองโต เธอเปิดโปรแกรม Coding พิเศษขึ้นมา แล้วเริ่มเขียนรหัสที่ซับซ้อนที่สุดเท่าที่เคยทำมา มันไม่ใช่ Code คำสั่ง แต่เป็น Code ‘ความทรงจำ’ ที่รวมเอาทุกความรู้สึกตั้งแต่วันแร กที่เธอเริ่มเขียนนิยายเรื่องนี้

กอดโอ๋ถามด้วยความอยากรู้ไม่ต่างจากฉัน "ไม่นะ แต่มันรู้สึกได้ ที่แน่ ๆ ทั้งสองคนเป็นเนื้อคู่กัน ต่อให้ตายจากกันกี่ครั้ง ก็จะหากันเจอ เลิฟรู้สึกได้เลยว่าอันหลงรักจ๋ามาก ๆ รักจนเลิฟรู้สึกได้อะว่าเขาทั้งรักทั้งหลงจ๋า เห็นข่าวลือเรื่องความโหดเหี้ยม ทั้งขึ้นชื่อว ่าเป็นมาเฟีย ไม่คิดว่าจะรักจ๋าขนาดนี้ แค่สายตาก็เปลี่ยนไปมากแล้ว จากสายตาเย็นชาดูโหดเหี้ยม สู่สายตาที่อบอุ่นและอ่อนโยน จ๋ารู้ไหม อันหลงน่ะรักศักดิ์ศรีตัวเองมาก พวกตระกูลหยางคลั่งศักดิ์ศรีกับเกียรติยศที่สุด"

เธอเบือนหน้าหนี ก่อนดึงปรอทออกจากมือเขา แล้วสอดไว้ใต้รักแร้อย่างลวก ๆ จากนั้นค่อย ๆ ล้มตัวลงนอน ความปวดหนึบในศีรษะกับความหนาวที่แทรกซึมเข้ากระดูก ทำให้ร่างกายเธอสั่นน้อย ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ …มาทำดีอะไรตอนนี้ ยังไงเธอก็ไม่มีวันให้อภัย