หลงกลรักพี่รหัสตัวร้าย Novels & Stories

มือหนาจะจับตัวแต่ฉันกระเถิบตัวเว้นระยะห่าง เวหากับปาล์มเล่าเรื่องที่บาร์คืนนั้นว่า พากันแย่งตัวฉันเพื่อจะส่งกลับห้อง ระหว่างพี่ขุนเขากับพี่ต้นไม้ ซึ่งคนชนะคือพี่ขุน รูทเมตตัวร้ายของฉันเอง เอาจริงฉันไม่ได้แสดงตัวว่าสนใจพี่รหัสขนาดนั้น มีแต่เขาที่ชอบมาตามวอแวเอง อยากใกล้ชิดทำ ความรู้จักสนิทสนมเอง

“อือ” “คนแก่นี่อายหน้าแดงด้วย หนูรักลุงนะคะ” เธอเข้าไปกอดลุงรหัสแน่น ซบหน้าลงตรงหน้าอกของเขา ตอนนี้เขาไม่ใช่แค่ลุงรหัสหรือรุ่นพี่

เขาเข้าใจผิดไปเองหรอกหรือ ให้ตาย เขาอยากโขกหัวตัวเองนัก แต่ไม่เป็นไรหรอก เพื่อผดุงความยุติธรรม ต่อให้เหนือเมฆไม่ใช่บิดาของเธอ แต่เขาก็ไม่ใช่คนผิด “คุณมาตั้งนานแล้ว รีบกลับบ้านไปเถอะ” เจ้าหล่อนจับมือเขาไว้แน่น สายตาเว้าวอนน่าสงสาร “ฉันรักคุณมากเลยนะไพรัลย์ รักมากขึ ้นทุกวัน รักอย่างไม่มีเหตุผล รักคุณจนรักใครไม่ได้อีกแล้ว คุณไม่ต้องกลัวนะว่าฉันจะรักคุณน้อยลง เพราะชีวิตและหัวใจของฉันเป็นของคุณคนเดียวเท่านั้น”

ฉันถามเสียเลยอยากเล่นลิ้นดีนัก ถ้าตอบไม่ดีคืนนี้ฉันจะกลับไปนอนห้อง “พี่รหัสครับ” ฮะ...พี่รหัสเป็นผู้หญิงเหรอ แถมสวยซะด้วยฉันไม่เคยรู้เรื่องของเขาเลยจริง ๆ จนตอนนี้รู้สึกว่าที่ผ่านมาทั้งหมดเสียเวลามาก

EP.31 POISON LOVE พิษรัก 🖤 ตอน หลอกหลอน "ก็ว่าจะไม่ร้องแล้วนะ แต่มันอดไม่ได้จริง ๆ "

พี่การ์ดหนึ่งในคนที่หิ้วปีกพี่พระพายมาส่งขึ้นรถเอ่ยพูดกับฉันสีหน้ายิ้มด้วยแววตาเห็นใจฉัน แต่พี่ค่ะไอ้คนที่พี่หิ้วปีกมาเนี่ยเขาไม่ใช่แฟนฉันค่ะ "โอ๊ยพี่ หนูไม่ตาต่ำคว้าขี้เหล้าแบบนี้มาทำแฟนหรอกค่ะ" "เอ้า ไม่ใช่แฟนน้องเหรอครับ" "ค่ะ ไม่ใช่แฟน เขาเป็นพี่รหัสหนู ช่วงนี้เม าหนักหน่อยได้ข่าวว่าโดนเมียทิ้ง" "ถึงว่าละมาดื่มแทบทุกคืน"

น้ำอุ่นใสซ่านกระเซ็นลงพื้นทรายขาว เขาถอนตัวออกคุกเข่าลงแล้วมุดเข้าไปในเดรสยาวของฉันทันใดนั้นฉันก็ต้องสะดุ้งเมื่อน้องสาวที่เพิ่งรับศึกหนักได้สัมผัสรสปลายลิ้นที่กำลังตวัดระริกรัว ตอนนี้หากใครบังเอิญเดินผ่านมาคงเห็นฉันยืนกางแขนยันหินตัวเกร็งสะดุ้งบิดงอไปมาแน่ โชคดี ที่มันไม่เป็นอย่างนั้น “อ่ะ อา ที่รัก อา อย่าแกล้งกัน อา อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ” อะไรกันวันนี้ฉันโดนทั้งท่อนเนื้อ ปลายลิ้นเปียกแฉะและข้อนิ้วในเวลาไล่เลี่ยกันเลย อา “อ๊ะ”

ในขณะเดียวกันท่านกั๋วกงและฮูหยินกำลังนั่งหน้าดำคร่ำเครียดกับรายงานจากสายลับที่ส่งมาแจ้งว่า ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนไม่ได้เดินทางไปเพียงลำพัง แต่กลับ ลักพาตัวแม่ครัวจากหอเฟยเยี่ยนติดสอยห้อยตามไปด้วย ฮูหยินกั๋วกงตบโต๊ะเสียงดังฉาด "ไม่รักดี จิ้งเซียนช่างไม่รักดีจริง ๆ สมรสพระราชทานกับองค์หญิงขยับหนีเป็นพัลวัน แต่กลับพาผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าไปประจานถึงในกองทัพ ท่านพี่ ท่านจะนิ่งเฉยเช่นนี้หรือ"

ธอคือกุหลาบคลี่แย้ม แรกผลิ ความงดงามไร้เดียงสาที่น่าหลงไหล พวกเหล่าเสือต่างคิดหมายครองและทำให้เธอเป็นเหยื่อ ทว่า... เธอใช้ตัณหาถักทอพวกเขาไว้ ร้อยรัดด้วยใยแห่งกามาเธอต่างหากที่เป็นคนล่า ไม่ใช่เหยื่อ…

นางรับคำ แล้วหันไปหาเจิ้งอี้เหยียน แววตาสดใสเมื่อครู่มีแววหดหู่พาดผ่าน “อี้เหยียนตกลงเรื่องของต้าหลงเจ้าบอกว่าจับตัวคนสังหารพี่ชายเจ้าได้แล้ว มันผู้นั้นเป็นใครกัน” เจิ้งอี้เหยียนระบายลมหายใจ เขาสืบจนได้ความว่าหยางต้าหลงกับหยางเอ้อร์หลงสุดท้ายแล้วเป็นชายรักชาย พวกเขาชอบพอกันแล ะหยางเอ้อร์หลงทนไม่ได้ที่หยางต้าหลงจะแต่งภรรยาจึงนัดพบกันในคืนหนึ่ง “ท่านพี่ต้าหลงตายเพราะพิษรักตัดแขนเสื้อพ่ะย่ะค่ะ”