Novel & Cerita หวานใจพี่สิงหราช

บรรยากาศในห้องกลับมาชื่นมื่นขึ้น ตอนนี้สิงหราชได้เป็นแฟนกับสุดที่รักแล้ว หลังจากที่รอคอยวันนี้มาตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอกับเธอ ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง "เฮียรักหนูนะครับ" "หนูก็รักเฮียมากค่ะ" "ปากหวานแบบนี้ต้องให้รางวัลแล้วนะ" "รางวัลอะไรคะ" "แบบนี้ไง" "อื้ม!!"

สีหราชหรือที่แสนดีเรียกว่าสิงโต คือลูกชายคนเล็กของ สิงหล เลิศรัตนวรชัย กับแม่ แสนดี เลิศรัตนวรชัย เขาเดินเข้ามาหามารดาพร้อมกับกอดแล้วหอมที่แก้มทั้งสองข้าง "พอดีโทรศัพท์ผมแบตหมดนะครับแม่ ผมขอโทษนะครับที่ทำให้เป็นห่วง ผมมาให้ลงโทษแล้วเนี่ย"

สิงห์เอ่ยพร้อมยื่นมือไปจับทักทาย ลลินจึงทำได้แค่ยื่นมืออกมาจับทักทายตอบ “ผมสุขนะครับ เชิญครับ เมื่อเรียกภรรยาผมว่าพี่งั้นก็เรียกผมว่าพี่ได้นะครับ” สุขอนุญาตหญิงสาวคนสวยรุ่นลูก และเหมือนจะเด็กกว่าลูกชายตนเองหลายปี และก็ได้เห็นกับตาว่าหล่อนสวยอย่างภรรยาพูดจริงๆ

พริกหวานส่งยิ้มให้กับรุ่นพี่คนสนิท คนที่เธอนึกถึงตอนที่ฟื้นขึ้นมาคือพี่นักรบ คนที่เธอไว้ใจคือพี่นักรบ แต่เธอให้รักผู้ชายคนนี้ในฐานะพี่ชาย เพราะเมื่อความทรงจำเธอกลับมาคนที่กุมหัวใจเธอได้ทั้งหมดคือพี่โรมัน “พี่เชื่อว่าผู้ชายคนที่พริกรักต้องหาคนมาบริจาคเลือดให้ได้อยู่แ ล้ว พี่เห็นในความมุ่งมั่นของผู้ชายคนนั้น ส่วนอันนี้ช็อกโกแลตรสโปรดของเรา ยินดีต้อนรับกลับมาเรียนอีกครั้ง กลับมาเป็นพริกหวานที่สดใสของพี่และของทุกคน พี่ดีใจที่วันนี้พี่ได้เห็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสุขของเราอีกครั้ง แววตาของเราบอกถึงความสุขที่แท้จริง”

ชูครีมเฉลย "แทนที่พวกแกจะอยู่ข้างฉันนะ" "พี่สิงห์มาขอให้ฉันเห็นใจหมาหงอยน่ะสิ"

ยติดใจ เหลือบมองไปที่หน้าห้องตรวจอีกครั้งก็ไม่มีวี่แววว่าแม่จะออกมา หันไปมองไอ้ปรายมันกำลังนั่งกินซาลาเปาพร้อมกับแกว่งเท้าไปด้วยอย่างสบายอารมณ์ ส่วนพี่สิงห์ก็ยิ้มกับการกระทำของไอ้ปรายมัน ครั้งแรกที่ผมเห็นพี่สิงห์ ผมคิดว่าพี่มันคงจะเป็นคนโหดๆเถื่อนๆ ที่ไหนได้ ผิดคาด พี่มันอ่อนน ้อมถ่อมตนมาก ผิดกับรูปร่างที่บึกบึน ผิวสีแทนแบบคนใต้ ผมเคยได้ยินมาว่าพี่มันเป็นคนภูเก็ต กำลังคิดอะไรเพลินๆ ก็มีคนมานั่งลงข้างๆ กลิ่นบุหรี่เย็นๆผสมกับกลิ่นน้ำหอมจางๆลอยมา นี่คงจะเป็นกลิ่นประจำตัวเฮียมันไปแล้วสินะ "กินไปเหม่อไป เมื่อไหร่จะหมด"

สิตางค์บอกสิงหนาทที่มือไม้สั่น หัวใจเต้นแรงมาก ตื่นเต้นและดีใจเป็นที่สุด “ขอบใจมากแก้ม” สิงหนาทเดินไปหาภรรยาสุดที่รักที่ยิ้มเมื่อรู้ว่าได้บุตรชายสมใจ “ขอบใจมากที่มอบลูกชายให้ฉัน สุดที่รักของนายหัวสิงห์”

ชัดเจน ​“พี่ชอบน้องหวาน หวานใจ...ชอบมากด้วย” ​“อา...” หวานใจอ้าปากค้างไปเลยหนนี้ เธอดึงมือออกจากมือเขา แล้วลุกพรวด ก่อนจะวิ่งลิ่วขึ้นชั้นสองไปเลย ทิ้งให้ธงรามมองตามแล้วอุทานออกมาเบาๆ

ธงลักษณ์จงใจให้เธออยู่ตรงบริเวณอวัยวะส่วนนั้น ส่วนที่สูบฉีดเลือดให้ไหลเวียนทั่วร่างกาย ​“ได้ยินเสียงหัวใจคนใจดำ” เธอตอบอู้อี้ ธงลักษณ์หัวเราะ ​“ใครใจดำ แก้มหอมต่างหากใจดำ ใจดำที่ไม่รู้สักทีว่าพี่รัก รักมากขนาดไหน แก้มหอมมองแต่นายราม ไม่เคยมองพี่เลย”

น้ำชาขมวดคิ้วถาม “ได้เราไง น้ำชาเป็นของขวัญที่ดีที่สุดของพี่นะครับ พี่ดีใจที่วันนั้น เราทั้งคู่ยอมถอยกันคนละก้าว เพื่อจะมาเริ่มกันใหม่ ไม่งั้นพี่คงเสียใจไปตลอดชีวิตเลยถ้าต้องปล่อยเราไป” “วันนี้ทำไมปากหวานจังเลยคะ” “พี่รักน้ำชามากนะครับ รักมากขึ้นทุกวันด้วย วันแรกที่เจอก็รู้ส ึกชอบ แค่คิดว่าตัวเองคงไม่ชอบหรอกเพราะดูจะดื้อมาก แต่อีกใจก็ชอบอยู่ดี และตอนเรามาพูดเรื่องหมั้นถ้าพี่ไม่ชอบ วันนั้นคงไม่ยอมตกลงหมั้นกับเราหรอก”