Novel & Cerita ภรรยานำโชคสุดที่รัก

นี่ยัยแมวมอม เด็กของแม่นี่นา แล้วทำไมถึงได้มาอยู่บนเตียงกับเขา เรื่องอลวนเริ่มขึ้นคืนที่เขาเมา ทำให้หล่อนกลายมาเป็นเงื่อนไขคู่หมาย หล่อนคือเด็กที่มารดาเก็บมาเลี้ยง แม่สาวน้อยมอมแมม แก้มใส ที่เขาเอ็นดูท่าทางเลิ่กลั่กจนอยากแกล้ง ทว่าหมอปรีดิ์ กำลังโดนเด็กขโมยหัวใจ ไปเสียแล้วทั้งดวงรักเด็กต้องทำยังไงดีหนอ "ยังไงกันหะ ตาปรีดิ์" "ไม่ยังไงหรอกครับ" "ยัยแมวมอมน่าตีจริงๆ นะครับแม่ ดูเอาเถอะ จะไม่ยอมให้ผม รับผิดชอบ ได้ยังไงกัน" "อะแฮ่ม" "ตกลงแกอยากรับผิดชอบน้องนี่เพราะอะไรตาปรีดิ์ เห็น ตอนแรกร้อยไม่เอาพันไม่อยาก แล้วยังไง หืม?" "ก็ เขายักไหล่ หน้าแดง เห็นแค่นี้คุณหญิงก็ขำออกมาเอื้อม มือแตะมือของเขา แล้วเอ่ยแนะนำ "ทำให้น้องรักให้ได้สิตาปรีดิ์ แม่บังคับได้แค่ให้ยอมหมั้น สัญญากับเหมียวแล้ว

"คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้มายืนอยู่ตรงนี้พร้อมกับผู้หญิงที่เพียบพร้อมไปหมดทุกอย่างสำหรับลูเทอรัน พี่โชคดีมากค่ะที่สวรรค์เมตตาให้พี่ได้มาพบกับภรรยาที่น่ารักอย่างหนู ขอบคุณนะคะ ที่เป็นคู่ชีวิตและเป็นแม่ที่ดีมาตลอด...รักหนูนะคะ" "รักพี่เค เหมือนกันค่ะ" มือแกร่งเชยคางมนขึ้นมาประสานสา ยตาคู่หวานพร้อมกับเอ่ยถาม

กอดแค่ตรงนี้แต่ซาร่าห์อุ่นไปถึงหัวใจ เธอยิ้มแป้นหน้าบาน ใจฟูฟ่องลอยละล่องในอากาศกับคำบอกรักของเขา มีสามีที่รักเธอมากขนาดนี้ยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งซะอีก ซาร่าห์รู้สึกว่าเธอคือผู้หญิงที่โชคดีมากๆ คนหนึ่ง มีความสุขจนมันไหลออกหูแล้วเนี่ย

ปวรุตม์จูบหน้าผากภรรยาเบาๆ มิวราหลับตาพริ้มอย่างมีความสุข เธอรู้ดีว่าความโชคดีที่สุดไม่ใช่เงินทองหรือของขวัญกองโต แต่มันคือการที่มีเขาอยู่ข้างๆ “มิวรักคุณจังค่ะ” มิวรากระซิบข้างหูสามีพลางน้ำตาซึมด้วยความตื้นตัน

นางยิ้ม นางโชคดีจริงๆ ที่ได้มีโอกาสกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ได้รับโอกาสที่สองที่ยากจะได้รับ มีโอกาสได้พานพบกับสามี ได้รับความรัก และได้มอบความรักให้ใครสักคน ได้มีโอกาสใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

เเต่ว่าเป็นโชคดีที่สุดของฉันที่พี่ออซซี่ได้มอบสิ่งล้ำค่าสิ่งนั้นกลับมาให้ฉันเหมือนกัน ฉันเรียกมันว่า ความรัก ทุกวันนี้ฉันถึงได้มีเเต่ความสุข เพราะฉันได้ยืนอยู่เคียงข้างพี่ออซซี่ตราบนานเท่านาน เเละในทุกๆวันฉันจะบอกกับพี่ออซซี่ว่า เดซรักพี่ออซซี่ค่ะ. "The End"

ยี่หวายิ้มให้สามีหนุ่มของเธอ และรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากแค่ไหน ที่ได้ติณณ์ภพมาเป็นสามี “ขอบคุณนะคะพี่ติณณ์ หวารู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกเลยค่ะ” “จริงเหรอ”

เซียงอู่รีบส่งห่อของฝากให้แก่เจียวหวง “ท่านเติ้งช่างใส่ใจฮูหยินนัก นางโชคดียิ่งนักที่ได้สามีเช่นท่าน โชคดียิ่งนัก” เขาอมยิ้มเมื่อนึกถึงภรรยาตัวน้อยที่แสนดี “ข้าต่างหากที่เป็นคนโชคดี”

"ฉันไม่เป็นไรค่ะ โชคดีที่ได้เขามาช่วยเอาไว้" ชุยซินอี๋ชี้ไปที่เซวียนซาน เฝิงอี้ที่เห็นอย่างนั้นก็มองเซวียนซานคราหนึ่ง ก่อนจะเดินไปพยุงเซวียนซานให้ลุกขึ้น "ขอบใจคุณมากที่ช่วยภรรยาของผม"

หญิงสาวชำเลืองมองใบหน้าคมสันที่หล่อกระชากใจของธาราเขตที่กำลังง่วนอยู่กับการบังคับรถให้จอดสนิทที่ลานกว้างหน้าตึกใหญ่ พร้อม ๆ กับยิ้มหวานมีความสุข ครั้งนี้หล่อนมาในฐานะ ภรรยาสุดที่รัก ของผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างนายธาราเขต อัคราดล คนนี้ต่างหาก “เชิญครับคุณผู้หญิงที่รัก ”