หวานใจพี่สิงหราช Novelas e Histórias

เสียงหวานเอ่ย “พี่ไม่อึดอัดเหรอครับ ถ้าให้ผมมาอยู่ด้วยทุกวัน” “ไม่หรอก ฉันชอบเวลาที่มีนายอยู่ด้วยมากกว่าอยู่คนเดียว” “ติดใจเด็กอย่างผมแล้วสิท่า” “ก็เด็กมันเจ้าเล่ห์ และน่ากินแบบนี้ ใครบ้างจะไม่ชอบ”

พอได้คำตอบที่แสนถ่อมตัว ใบหน้าหวานของธิชาก็ปรากฏรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจ นี่สินะคำตอบที่ผู้หญิงแสนธรรมดาสามารถพิชิตใจพี่ชายจอมเย็นชาของเธอได้ “ก็พี่น้ำหอมน่ารักแบบนี้ ธิชาชอบพี่จัง” ธิชาทิ้งผลไม้ในมือวางลงในจานแล้วโผเข้ากอดแฟนของพี่ชายด้วยความชื่นชม

อลิชาหัวเราะ “ใครรับรักใคร อย่าเพิ่งตู่สิ แค่เปิดร้านเพชรให้แค่นี้คิดจะกินรวบหมดเลยรึ” “เคี่ยวจังเมียจ๋า” มือใหญ่แสนอบอุ่นเลื่อนมากุมมือเย็นเฉียบของเธอไว้ ประสานนิ้วไว้ด้วยกันขณะมอบจุมพิตอ่อนหวานและกระซิบบอก

หานจิ่งอี้รีบวางมือถือลง ลูบหัวซูเหล่ยด้วยความรักใคร่แล้วพูดว่า “เหล่ยเหล่ย เธอจิตใจดีจริงๆ ไม่เนรคุณเหมือนยัยเด็กนั่น” หานเหวินเฮ่าพี่ชายคนรองนึกถึงฉันขึ้นมา แววตาเต็มไปด้วยความเย็นชา “ใช่ กล้าทำร้ายคนในครอบครัว เพราะอยากได้ความรัก ชั่วร้ายสุดๆ!”

รางวัลอย่างงามๆพอเฮียจัดการพี่เอ็มเสร็จวางเลื่อยลงแล้วเดินมาหาฉัน "โดนใจมึงมั้ยอิโหด"ฉันเดินไปเอามือคล้องคอเฮียสิงห์ จุฟ!ฉันจุฟปากเฮีย "โดนใจมากเลยค่ะทูลหัว กลับไปจะจัดให้

หล่อนรู้ดีว่าพี่สาวไม่ได้เสียใจอะไรมากมายนัก แต่เสียหน้ามากกว่า คนเป็นพี่จึงตั้งใจจะจับผู้ชายรวยๆ มาเป็นเจ้าบ่าวให้ได้เพื่อฉีกหน้าอดีตคู่หมั้น ซึ่งแน่นอนว่าต้องทำได้ เพราะพี่สาวของหล่อนสวยราวกับนางฟ้า ยิ่งแต่งก็ยิ่งสวย คงไม่มีผู้ชายคนไหนในโลกปฏิเสธได้ “พลับพลึง ...นังพลับพลึง เรียกไม่ได้ยินหรือไง” เสียงเอ็ดตะโรของพี่สาวทำให้พลับพลึงหลุดจากภวังค์ หล่อนรีบละล่ำละลักถามด้วยความตกใจ “เอ่อ พี่พุดมีอะไรจะให้ฉันทำเหรอคะ”

สำหรับรินนภาเองนั้นก็อึ้งกับการกระทำของเขาเช่นกัน ความอบอุ่นที่เธอไม่เคยได้รับมันจู่โจมเข้าสู่ดวงใจที่แห้งแล้งอ้างว้างมานานก้อนแข็งๆ แล่นมาจุกอยู่ที่ลำคอระหงขอบตาร้อนผ่าวและรื้นไปด้วยหยาดน้ำใส หญิงสาวพูดไม่ออกรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่ได้รับจากเขา เธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าค วามอบอุ่นเช่นนี้จะมีอยู่จริงๆ ความคิดเดิมก่อนหน้านี้หายไปสิ้น. “พี่วินคะ คือริน...” “ไม่ว่าที่ผ่านมารินจะเป็นอย่างไรหรือผ่านอะไรมามันไม่สำคัญสำหรับพี่ แต่ที่สำคัญสำหรับพี่คือ พี่ต้องการน้องสาวที่น่ารัก รินเป็นน้องสาวที่น่ารักให้พี่ได้ไหม...”

ณิชาภาถามด้วยเสียงสั่น “ไม่ใช่แบบนั้นนะครับ” “พี่ไม่ได้ต้องการความสงสารหรือความเห็นใจจากใครหรอกนะ พี่อยู่ตัวคนเดียวได้ พี่ต้องการแค่คนที่รักพี่และจริงใจกับพี่ถ้ากล้าเข้ามาหาพี่เพราะความสงสารความเห็นใจพี่ว่ามันไม่โอเคเลย”

เฮียสิงห์เดินตามเฮียช้างเข้ามานั่งลงในห้องนั่งเล่นด้วยกัน “น้ำหวานสอนการบ้านหนูนิดอยู่บนห้อง ส่วนหมอแก้มไอ้สิงห์มันพาเมียกับลูกไปส่งไว้ที่บ้านโน้นตั้งแต่เช้าแล้ว” น้ำหวานคือภรรยาของเฮียช้าง ส่วนหมอแก้มคือภรรยาของเฮียสิงห์ เป็นพี่สะใภ้ของผมเอง

ซินซินยิ้ม "ความไว้ใจใช้ได้ที่ไหนกัน เจ้าไม่เห็นหรือ ขนาดท่านโหวที่ดูแล้วอย่างไรก็รักฮูหยินจิ้งสุดใจ นางช่วยเขาทั้งทำสงครามและเป็นภรรยาที่ดี มีบุตรให้เขาถึงสามคน เป็นเด็กดีและมีหน้าที่มั่นคง แต่สุดท้ายเขาก็มีอนุและมีลูกกับอนุเหล่านั้นมากมายไม่ใช่หรือ" "ข้าก็กลัวเจ้าค่ ะ พี่ซานก็เคยรับสาวใช้อุ่นเตียงมากมาย ไม่อาจรับรองได้ว่าในอนาคตเขาจะรักข้าเพียงผู้เดียว แต่ข้ารักเขาเจ้าค่ะ รักมาก ไม่รู้ว่าวันหน้าจะเป็นเช่นไร แต่วันนี้ข้าจะอยู่กับเขาเจ้าค่ะ"