อ่านใจ Novels & Stories

‘ทำไมหัวใจมันถึงได้เต้นแรงขนาดนี้นะ’ หลินคิดในใจพลางเผลอใช้ปลายนิ้วลูบหน้าผากตรงจุดที่ภพเพิ่งจะประทับจุมพิตลงมาแผ่วเบา ความรู้สึกนุ่มนวลนั้นยังคงติดตรึงอยู่ราวกับสลักลงไปในผิวเนื้อ ความรู้สึกของหลินตอนนี้มันก้าวข้ามความประทับใจในตัวผู้ช่วยหรือคนที่คอยช่วยตัวเ

#ก็ไม่คิดว่าเค้าจะง้อกันจนใจย้วยขนาดนี้​ #รออ่านคอมเมนท์​น้าาา

คนพูดปดก้มหน้าไม่กล้าสบตาคนถาม อคิณใช้ปลายนิ้วจับคางเล็กให้เชิดขึ้นแล้วจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มที่พยายามปกปิดความรู้สึกของตัวเองอยู่ “ผมอ่านใจคุณไม่ออกนะรดา ถ้าคุณไม่พูด ผมก็ไม่รู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่” “ฉันไม่มีสิทธิคิดอะไรทั้งนั้น” “มีสิ คุณเป็นเ มียผม คุณมีสิทธิโกรธ มีสิทธิงอน มีสิทธิโมโห หรือจะรู้สึกอะไรกับผมก็ได้ คุณมีสิทธิทุกอย่าง”

ผมตอบอย่างไม่ได้คิดอะไร ทว่ากลับเห็นรอยยิ้มพี่กันต์ดูเจิดจ้าแปลก ๆ “ที่จริงเมลไม่ต้องอ่านพวกนี้ก็มัดใจได้แล้ว” “ฮะ?” ผมมองเขาอย่างไม่เข้าใจว่ากำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ กระทั่งก้มมองชื่อหนังสืออีกรอบถึงได้เข้าใจ ’ 10 วิธีมัดหัวใจผู้ชายให้อยู่หมัด’

เรื่อง พันธสัญญา รีบอ่านให้จบผมใจร้อน อยากทำอะไรบอกผม ผมให้คุณตัดสินใจเอง จุ๊บๆ

ธรได้อ่านจดหมายของภัคธีมาแล้วหัวใจแตกสลาย เพียงแค่เจอหน้ากันเป็นครั้งสุดท้าย เธอก็ให้เขาไม่ได้ เขาแค่อยากมอบของขวัญให้เธอก็แค่นั้นเอง และแค่อยากกอดเธอเป็นครั้งสุดท้าย ธรนำกล่องของขวัญฝากเด็กน้อยให้นำไปวางเอาไว้ในงาน ก่อนที่เขาจะเดินจากไปด้วยหัวใจที่แตกสลา ย

อ้อมแขนสวมกอดทว่าในใจกับคิดฆ่าแกง “หากข้าจะบอกเจ้าว่า ข้าอ่านใจเจ้าได้เล่า” “เคล็ดวิชาที่ อาจารย์ได้มาจากอาจารย์เป็นสุดยอดเคล็ดวิชา หากอาจารย์จะอ่านใจข้าได้ ข้าก็ไม่แปลกใจ ในใจของข้าล้วนไม่อาจหลบหลีกเสแสร้งดั่งวาจา”หลบตาคม ไม่ยี่หระต่อวิชาอ่านใจ หากจะมีอยู่จริงครั้งนี้ ถึงค ราวที่ต้องเปิดเผยความนัยกันแล้วไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป หุบเขาหนึ่งแสนคนชั่ว

ลาก่อน' ผมหยิบกระดาษโน๊ตแผ่นเล็กๆที่แปะอยู่บนกล่องนาฬิกาขึ้นมาแล้วอ่านข้อความบนกระดาษด้วยหัวใจที่ชาไปหมดเวลาของผมกับเธอมันหมดลงแบบนี้จริงๆสินะขอบตาผมเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาหลังจากที่อ่านข้อความนั้นจบแล้วภาพเหตุการณ์ครั้งสุดท้ายที่ผมขืนใจนารามันก็ผุดขึ้นมา 'ขอโท� �'

พลอยชมพูรีบหันหลังกลับทำเป็นจัดข้าวของบนเคาน์เตอร์เพื่อกลบเกลื่อนอาการประหม่า แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับเต้นโครมครามจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอก คำว่าแฟนที่พนิดาพูดออกมา มันช่างดูห่างไกลจากความเป็นจริงเหลือเกินในความคิดของเธอ แต่ลึก ๆ ในใจ... คำถามนั้นกลับทำให้ความรู้สึกที่เธอ พยายามสะกดกลั้นไว้สั่นคลอนอย่างรุนแรง

ราวกับมีบางสิ่งกระชากหัวใจของเธอ บีบรัดจนเธอใจสั่น มึนงง อึดอัดไปทั้งตัว เธอถือส้อมเอาไว้ พลางทิ่มป้ายช็อกโกแลตที่เขียนว่า ‘สุขสันต์วันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า’ บนเค้กจนเละเทะไม่มีชิ้นดี ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฟู่เซินก็เดินกลับมา