เกิดใหม่ Novels & Stories

"หนูนาย่างครับ ลองกินดูสิครับพ่อเลี้ยง" "ลองดูก็ได้" หนูนาย่างคืออาหารเเปลกใหม่สำหรับเขา เพราะไม่เคยกินหนูนาย่างมาก่อน เเต่ก็จะลองดูว่ารสชาติของเเปลกมันจะเป็นยังไง

หลับตาสูดอากาศบริสุทธิ์สดชื่นซึ่งชิงเถียนไม่มีโอกาสได้สัมผัสมันในโลกก่อนหน้านี้ ซึมซับพลังงานใสสะอาดจากธรรมชาติของโลกใบใหม่ด้วยรอยยิ้ม นับเป็นครั้งแรกหลังชิงเถียนมาเกิดใหม่ในร่างนี้ ที่ได้นอนหลับสนิทเต็มตื่นด้วยความรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย ปราศจากเรื่องวิ ตกกังวล

“พบสิ่งใด” “มีกลิ่นน้ำมันสนบนกำแพงด้านตะวันตก และรอยรองเท้าใหม่ตรงหลังคาคลังเครื่องหอม” ชิงหลัวหน้าเปลี่ยนสีทันที “พวกมันเข้ามาแล้วหรือ”

“เจ้าตัวกลม เกิดอะไรขึ้น” เสี่ยวหม่าวโวยวายส่งเสียงประท้วงฟังไม่ได้ศัพท์

บางอย่างลงไปให้สอดคล้องกับโจทย์ที่ได้รับ.. และโจทย์ของพวกเธอที่ได้รับนั้นก็คือ… เมืองใหม่ในอดีตที่เก่าแก่… มันยากมากนะเธอเองก็ไม่เข้าใจความหมายของมันเลย.. เมืองใหม่ในอดีตที่เก่าแก่… มันคืออะไร.. เมืองใหม่น่ะเธอพอเข้าใจ.. แต่อดีตที่เก่าแก่นี่สิ.. คืออะไรกัน… เธอจำได้ว่าเธอไม่เคยทำ� �ปรเจ็กนี้เลยด้วยซ้ำ.. ดูเหมือนว่าการย้อนกลับมาในอดีตของเธอในครั้งนี้มันดูเหมือนมีบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปบ้างเล็กน้อย.. อย่างเช่นเธอมีเพื่อนมาเพิ่มอีกสองคน.. ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง..

ซูย่างหวนนึกถึงกู้อวี่หนิง หรงอวี้มีสีหน้าหมองเศร้า เสียงระเบิดตู้มใหญ่พลันดังขึ้นตรงเส้นขอบฟ้า "นี่เป็นดอกไม้ไฟรุ่นที่วิจัยขึ้นใหม่ ยังไม่ได้เริ่มทำขายเลยนะครับ"

หลินซูซินนึกเสียดายนิดหน่อยที่วันนี้นางจะไม่ได้ทำน้ำจิ้มซีฟู้ด “อย่าเศร้าไปเลยซูซินพรุ่งนี้ค่อยเข้าเมืองไปกับแม่นี่แหละ แม่ดีขึ้นมากแล้ว” ยาตัวใหม่ที่นางกินรู้สึกว่าร่างกายนางเริ่มจะมีเรี่ยวแรงกลับมาแล้ว ไม่เหนื่อยง่ายแม้จะทำงานหนัก ๆ

ปัดเป่าทุกข์ภัยความเหน็บหนาว น้ำค้างพราวหยาดหยดบนผืนดิน ฤดูใบไม้ผลิมาเยือนถิ่น นกโผผินออกหากินทั่วแผ่นฟ้า ต้นไม้งามแตกหน่อหวนกลับมา ดั่งชะตาพลิกผันตามฤดู ------- จบบริบูรณ์ -------

ลู่เหยียนซินเอ่ยถามอย่างงงๆ “เรื่องในอดีตก็ให้มันผ่านพ้นไปเถอะอย่าได้ไปรื้อฟื้นเลย ยามนี้นางคือลู่เหยียนซินคนใหม่หาใช่คนเดิมคนนั้นอีกต่อไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

คือ ‘โจวหลินหว่าน’ “เฮ้อ ในที่สุดข้าก็พาเจ้าหลุดพ้นจากตระกูลน่ารังเกียจนั่นมาได้เสียที มู่หลินหว่านขอให้เจ้ากับมารดาได้เกิดเป็นแม่ลูกกันอีกครั้ง และมีชีวิตที่ยืนยาวมากว่าในชาตินี้เถิดนะ เอ๊ะ! จะว่าไปแล้วเสี่ยวลวี่หายไปไหนนะตั้งแต่ออกจากจวน ก็หายเงียบไปเลยทุกทีต้องชวนข้าคุยแท ้ ๆ”