Novel & Cerita Gardener คนสวนชวนแซ่บ

คนแรกที่เจอเมื่อเข้ามาถึงเขตต้องห้ามตามที่ศจีเคยบอก เธอเห็นผู้ชายที่คงเป็นคนสวนง่วนอยู่กับการดูแลสวนดอกไม้ที่เคยเผลอเดินเข้ามาแล้วครั้งหนึ่ง ซึ่งพอสังเกตใกล้ ปิ่นลดาก็นึกทึ่งว่าแท้จริงนอกจากไม้ดอกและไม้ประดับที่พอคุ้นตาแล้ว ยังมีพืชผักต่างๆ ปลูกเป็นแปลงยาว ดูเป็ นระเบียบ สวยงามไม่ต่างกัน หากว่ารายแรกนั้น เมื่อเธอถามก็ต้องอารมณ์เสียสุดฤทธิ์ นอกจากเธอจะถูกมองเหมือนเป็นสัตว์ประหลาด แล้วถูกเดินหนีอีกต่างหาก

เจ้าของบ้านเชิญแขกนั่ง แล้วพาแฟนตัวเอง นั่งกับตัวเองอีกฝั่งหนึ่ง " ผมชื่อธีธัต เป็นเจ้าของสวนที่นี่ " พ่อเลี้ยงแนะนำตัว มองคนที่อยู่ตรงหน้า

มะยมร้องลั่นอย่างพอใจก่อนท่อนเนื้อที่เบียดเข้ามาเสียดสีกับกลีบสวาท “เอ็งมันก็เป็นเสียอย่างนี้ ข้าบอกให้รอเลิกงานไปเอากันที่บ้านข้าเอ็งก็ไม่ยอม” คนสวนวัยสี่สิบห้าบ่นไปกัดฟันกระแทกเข้าไปอย่างเมามัน “ฉันจะแตกแล้วลุง ซี๊ด แรงๆ หน่อย”

สวนเลิศดนุ ถ้าสวนจะใหญ่ขนาดนี้ฉัน แนะนำให้ตั้งเป็นจังหวัด ฉันมองออกไปนอกกระจกแล้วว้าวมาก คุณแทนไทบอกว่าสวนทุเรียนมีพื้นที่สองพันไร่ ไหนจะมีรีสอร์ตใหญ่ตีนเขาที่เห็นวิวเขาคิชกุฏชัดเจน เพิ่งสร้างเสร็จสดๆร้อนๆ เขาบอกว่าคืนนี้เราจะค้างที่นั่นกัน แต่ตอนนี้ต้องไปร่วมง านวันเกิดเด็กน้อยคนนั้นก่อน รู้สึกว่าจะชื่อ 'เดวา' นะ และภรรยาของพี่ดัชซ์ก็ชื่อ 'นานะ' ก่อนเข้าสวนฉันโทรไปถามพี่ใบผักแล้ว พี่สะใภ้ฉันบอกว่าเป็นเพื่อนของเธอ และงานวันเกิดวันนี้เธอก็มาด้วย

เมื่อก้าวออกจากเรือน แสงเช้าตกกระทบสวนสวยเบื้องหน้า ไป๋เล่อก็เห็นเปาอันกำลังจัดการงานบางอย่างอยู่ นางจึงเดินเข้าไปหา เอ่ยเรียกเสียงอ่อน “เปาอัน” อีกฝ่ายหันมาก้มศีรษะ “ขอรับ แม่นางอัน” ไป๋เล่อยกยิ้มบาง ๆ ดวงตาเป็นประกายสนใจ “เจ้าพอจะแนะนำให้ข้ารู้จักคนสวนที่นี่ได้หรือไม่…เห ตุใดเขาจึงดูแลสวนดอกเหมยได้งดงามนัก”

"คุณกันต์ทำสวนผลไม้ ?" "ใช่ เงาะ ลองกอง แล้วก็ทุเรียน มีสวนยางอีกนิดหน่อย หวังว่ากลอยคงไม่รังเกียจชาวสวนอย่างผม" "ไม่รังเกียจค่ะ ตอนนี้เริ่มจะชอบแล้ว"

Ep.18 พี่เซนต์หอมจังเลย 1/2 "พี่เซนต์อยากไปดูสวนดอกไม้ทางนั้นไหมคะ จี๊ดกับคุณเเม่ช่วยกันปลูกเองกับมือเลย สวยมาก ๆ เลยค่ะ" คนชวนยิ้มหวานตลอดเวลา รอยยิ้มอันน่าหลงใหลเเละน่ามองของเธอยิ่งทำให้เขาหัวเสียเเละเกลียดมาก เขาเกลียดพวกผู้หญิงตอเเหลเก่ง ถ้าให้เขาพูดตรง ๆ ค นตัวเล็กคงกำลังตอเเหลอยู่ ทำเป็นไร้เดียงสา ทำหน้าตาซื่อ ๆ ให้ตายเขาก็ไม่มีวันเชื่อเธอ

มีคนสวนหนึ่งคนเดินมายกมือไหว้ฉัน “สวัสดีค่ะ พิพลอยค่ะ” “พอดีตรงกลางที่มีตาน้ำ คุณพิพลอยจะเจาะบาดาลไหมครับ” ตึ๊บเลย ควรหรือไม่ควรดี ฉันเหลือบมองตาไดอาที่ยืนล้วงกระเป๋ากางเกงข้าง ๆ เขาเป็นคนในพื้นที่และน่าจะคลุกคลีกับสวนกับไร่ น่าจะรู้ดีและให้คำปรึกษาได้ “นี่ ๆ” ฉันใช้นิ้วชี้จิ้มแขนเขา

เธอถามด้วยความสนใจ เธอแอบได้ยินคนงานคุยกันในไร่ "ใช่จ้ะ ยายทำสวนไม่กี่ปีนี่เอง ส่งขายตลาดแถวบ้านนี่แหละ" "หนูขอไปดูหน่อยได้มั้ยคะ" "ไปสิ ตามสบายเลยลูก...ไอ้ตั้ม..ไอ้ตั้มเอ้ยย พาหลานข้าไปดูสวนหน่อยสิ ข้าเดินไม่ไหวหรอก" ยายเฒ่าเรียกหาลูกน้องคนสวนที่ทำงานกับเธอมานาน ก่อน ที่ชายหนุ่มวัยกลางคนจะวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“แหม...เสียดายจริง ๆ นะครับ ที่จริงคุณท่านมีของดีในมืออยู่แล้ว คุณผู้หญิงของผมยังเต่งตึงขนาดนี้ ยังสวยยังน่าจับน่าจูบ แต่ไม่เป็นไรหรอกครับ คุณท่าไม่ว่าง กระผมก็จะช่วยท่านทำงานให้คุณผู้หญิงแทน...อืม...” ว่าแล้วคนสวนวัยกลางคนก็ค่อยแกะกระดุมเสื้อของคุณผู้หญิงที่ตอนนี้นั่งแ อ่นอกระทดระทวยตรงหน้า กุหลาบบุ้ยปากแล้วบ่นกับตัวเองเบาๆ