เดิมพันรักนายไต้ฝุ่น Novels & Stories

ตอนที่ 73 พัทตราวิ่งมาหยุดที่ซุ้มดอกไม้มุมโปรด หยดน้ำตาที่ไม่เคยคิดว่าจะไหลให้กับผู้ชายคนนี้กลับพากันหลั่งไหลไม่หยุด อารมณ์น้อยอกน้อยใจถาโถมเข้าใส่ “ไอ้คนบ้า ไอ้คนสำส่อน ไอ้คนหลายใจ มีคนรักอยู่แล้ว ยังจะมายุ่งวุ่นวายกับฉันอีกทำไม ไอ้แอนโทนี่บ้า บ้าๆๆ จะไปตายที่ไหนก็

หลายคนจึงเริ่มวางเดิมพันกันโดยตรง อย่างไรก็ตาม พวกเขาล้วนเป็นคุณชาย เงินเล็กน้อยพวกนี้สำหรับพวกเขาย่อมไม่นับว่าเป็นอะไร “เวรเอ๊ย ไอ้พวกชอบซ้ำเติมคนอื่น!” เฝิงหลุนโกรธแล้ว เขาเดินตรงไป ตบเช็คใบหนึ่งลงบนโต๊ะพนันแล้วพูดว่า "ฉันเดิมพันสิบล้านว่านายน้อยฉินสามารถรับได้ ทั้งสามกระบวนท่าอย่างแน่นอน!"

เดิมพันเพิ่มเติม ฝั่งหลินเฟยเพิ่มอีกสองล้านห้า ผู้ชมทุกคนต่างหัวเราะขึ้นมา "คนปกติที่ไหนเดิมพันชื่อตัวเอง？" "คนคนนี้รูปร่างหน้าตาดีใช้ได้ แต่สมองไม่ค่อยปกติสักเท่าไหร่ แม้ว่าจะมาเพื่อหาเงิน ก็ควรพนันชื่อหมียักษ์ไม่ใช่เหรอ? ถึงแม้ว่าเขาจะตายอย่างน้อยครอบครัวก็ยังสามารถไ ด้รับอะไรบ้าง เขาพนันชื่อตัวเองแบบนี้ ถ้าแพ้แล้ว ไม่เพียงแต่สูญเสียชีวิต แม้กระทั่งเงินก็หายไปด้วย"

“ครับนาย” เรย์หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ เขาพ่นควันสีขาวลอยคละคลุ้งไปทั่วทั้งห้อง ภาพด้านล่าง ตอนนี้กำลังเปิดของเดิมพันจากฝั่งของมาวินที่เขาเอาเงินสดจำนวนหลายล้านมาวางเป็นของเดิมพัน เรย์ส่ายหน้าที่ของเดิมพันมันน่าเบื่อและไม่ได้มีอะไรน่าตื่นเต้น

พายุโน้มตัวไปข้างหน้า ดวงตาเป็นประกายอย่างคนเจ้าเล่ห์ที่กำลังจะกางตาข่ายดักเหยื่อ “งั้นกูเสนออะไรสนุกๆ ให้เอาไหม? เดิมพันด้วยรถคันนี้... กับชื่อเสียงและที่ดินแถวรัชดาที่มึงเพิ่งได้มาเป็นของขวัญวันเกิด ถ้ามึงชนะ มึงเอากุญแจดอกนี้ไปเลย แต่ถ้ามึงแพ้... ที่ดินนั่นต้องเป็น ของกู”

ลวงรักพี่ว๊ากสุดโหด 4. เดิมพันรักพี่ว๊ากสุดโหด

“ข้าได้ยินกิตติศัพท์มานานว่าฮ่องเต้แห่งต้าเหนิงเก่งกาจทั้งบุ๋นและบู๊... และข้าเองก็ชื่นชอบการแข่งขัน” เขาเดินไปหยุดกลางท้องพระโรง ผายมือไปทางจ้าวลี่อิน “ในเมื่อฝ่าบาทหวงแหนนางนัก... เรามาเดิมพันกันหน่อยหรือไม่?” “เดิมพัน?” สุ่ยเทียนจุนขมวดคิ้ว

"อ๊ะ!อ๊ะ! ฝะ...ฝุ่น สะ..เสียว อร๊าย!" "ตอบเราก่อน ยอมเป็นแฟนกับ ไต้ฝุ่นไหม" "อื้อ!!! ปะ...เป็น " "เป็นอะไร ตอบไม่หมด" "เป็นแฟนกับไต้ฝุ่น อ๊ะ! ฝุ่นเราจะเสร็จ อร๊ายยย"

นิยายเรื่อง Bet on you เดิมพันร้ายเล่ห์รักราม ในยามเช้าสาย ๆ ภายในห้องเรียบหรูมีแสงอาทิตย์รอดจากผ้าม่านทำให้ห้องที่มืดสนิทมีเสียงสว่างสลัว ๆ ชายร่างสูงภายใต้ผ้าห่มผืนหนาเหยียดแขนแกร่งขึ้นเหนือศีรษะ บิดขี้เกียจพร้อมเปล่งเสียงครางราวกับต้องการสลัดความงัวเงียออกไปให้พ้น

[ไต้ฝุ่น] : ไปแดกเหล้าไหม กูเลี้ยง ไทเกอร์ถอนหายใจเบาๆ แล้วพิมพ์ตอบกลับไป [ไทเกอร์] : ไม่ กูตึงๆ ที่หัวไหล่ เดี๋ยวลงแข่งนัดชิงไม่ได้ [ไต้ฝุ่น] : ไรวะ แค่นี้เอง [ไทเกอร์] : อยากไปก็ไปเลย กูขอบาย เดี๋ยวมันแข่งจะแย่เอา [ไต้ฝุ่น] : เคๆ เดี๋ยวแดกเผื่อ