ปฐมบทนางร้าย Novels & Stories

เอง นี่เป็นนิยายเรื่องแรกของนักเขียน จริงๆ แล้วภาคแรกจะเป็นเรื่องของ 'เจ้าจักร' และ 'เจ้าเจต' แต่รายละเอียดเยอะมาก เลยคิดว่าเรื่องแรกเป็นเรื่องของ 'เจ้าจอม' น่าจะดีกว่า ฝากเอ็นดูน้องจอมของมัมหมีด้วยนะคะ แฮชแท็ก #เจ้าจอมสวมร่าง

ปฐมบท หลิวไท่หยางนายน้อยทายาทผู้สืบทอดแห่งจวนหลิวคหบดีใหญ่หนึ่งในตระกูลเปี่ยมอำนาจและทรงอิทธิพลที่สุดของแคว้นเหยี่ยน เขาผู้ซึ่งมีรักปักใจกับนางมารแห่งค่ายโจรจันทราแดงถึงขั้นสร้างตัวตนอีกคนเพื่อแฝงอยู่ในยุทธภพ กระทั่งสร้างฐานะเป็นถึงประมุขแห่งสำนักตะวัน เดือด หมายพิชิตใจนาง

้องมายุ่งวุ่นวายกับเธออีก หรือเพียงเพราะเขาต้องการแก้แค้นให้กับผู้หญิงคนนั้นอย่างงั้นเหรอ เขาถึงได้เข้ามาทำลายชีวิตเธออย่างนี้ แต่เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับเธอเลย ทำไมเธอต้องเป็นฝ่ายโดนกระทำอยู่ฝ่ายเดียวด้วย "คนใจร้าย พี่มันใจร้ายที่สุด" คนตัวเล็กเอ่ยบอกพร้อมกับเอนกายลงนอนบ นเตียงด้วยความรู้สึกหนักหน่วงในใจ น้ำตาของความน้อยใจไหลออกมาอย่างอดไม่ได้ เธอพยายามเข้มแข็งแล้วแต่มันก็ไม่ง่ายเลยจริง ๆ เช้าวันต่อมา

สันต์พยายามให้เหตุผล แต่ริต้ากลับไม่ฟัง “แต่นางร้ายกลับมีได้และถี่มากด้วย” “นั่นเพราะบทมันส่งกัน พี่เองก็ทำตามคนเขียนบทเขาอีกที”

‘ไรต์เปลี่ยนบทให้หนิงเซียนมาเป็นนางเอกได้ไหมคะ เอานังเยว่สือไปเป็นตัวร้ายแทนเหมาะกับบทนางมาก’ หลังจากอ่านคอมเมนต์ของเหล่านักอ่านทำเอาหนังตาแทบกระตุก เธอให้บทตัวร้ายไปตั้งขนาดนั้น กลับไม่มีใครโทษฝ่ายชายเลย ทุกการกระทำที่ตัวร้ายทำ มันคือพฤติกรรมของไอ้เชษแฟนเก่าเฮงซว ยของเธอนั่นเอง หาผลประโยชน์จากผู้หญิง การนอกใจ ล้วนแล้วแต่กลั่นออกมาจากความโกรธแค้นที่มีอยู่ในใจของแพมทั้งสิ้น

พุดตานถูกตบหน้าอย่างเเรง ตั้งแต่รู้จักพิมมาเธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าหล่อนร้ายถึงเพียงนี้ เป็นนางร้ายในคราบนางเอกสินะ! หากร้ายมาเธอก็จะร้ายกลับ จะฟาดกลับแบบไม่โกงเเน่ “นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

เหมือนสลับเปลี่ยนผ้าแพรเดินก้าวตรงเข้าหานับดาวเปลี่ยนกันจนนับดาวนั้นก้าวถอยหลังหนีจนกระทั่งถึงขอบบันได สายตาของผ้าแพรมองตรงไปที่บันไดอันสูง นางร้ายในละครหรือในนิยายมักจะตกลงไปและใส่ร้ายให้นางเอกเป็นคนผิด ซึ่งถ้าเธอพลาดก็คงต้องถูกนับดาวใส่ร้ายครั้งนี้คงจะทำให้ขุนเพลิงโกร� �หนัก

บทที่ 1 นางร้ายอันดับหนึ่ง สุพิชญาหรือพลอย นางร้ายเบอร์ต้น ๆ ของเมืองไทย ขณะนี้กำลังนั่งอ่านนิยายเรื่องหนึ่งเพื่อฆ่าเวลา แต่ทว่ายิ่งอ่านก็ยิ่งหงุดหงิด เมื่อนางร้ายของเรื่องกลับโง่จนไม่รู้จะหาคำไหนมาเปรียบ “เป็นนางร้ายแทนที่จะฉลาด แต่กลับโง่ถูกนางเอกของเรื่องจูงจมูก น่าเบื่อจริง” หญิงสาวพูดออกมาอย่างหงุดหงิด แต่ต่อให้จะพูดแบบนั้น เธอก็ไม่ยอมวางหนังสือนิยายลง แถมยังอ่านต่ออย่างออกรส

ประโยคท้ายนางกล่าวพร้อมกับแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย คราแรกหนิงหว่านซูเหมือนจะเห็นใจนางกำนัลผู้นี้เหมือนกัน แต่การกระทำนี้มันโจ่งแจ้งเกินไปและยังใช้เรื่องราวเหมือนเดิม ถึงแม้ว่านี่จะไม่ใช่นิยาย แต่มันก็เหมือนกับนิยายในยุคปัจจุบันที่เธอจากมา การไม่ลงโทษเสียเลย ยิ่งจะทำให้อีกฝ่าย ได้ใจ และนางอยากตีหมาแล้วให้เจ็บไปที่ใจของเจ้าของหมา

่ากลัววิ่งวนอยู่ในหัว โอ้ สตรีที่เป็นเจ้าของร่าง คือตัวนางร้ายเบอร์ต้นๆ ในนิยายเรื่อง ทาสรักปรปักษ์ใจ ซึ่งนางมีความชั่วช้าอันดับหนึ่งเหนือผู้อื่น เป็นคู่หมั่นของลูกชาย แต่กลับวางแผนฆาตกรรมอีกฝ่าย เพื่อพลีกายให้พ่อสามี ซึ่งในวาระสุดท้ายถูกลงโทษสถานหนัก เพราะเป ็นต้นเหตุส่งนางเอก ผู้งดงามและมีแต่คนรักไปต่างแคว้น จนเกิดศึกใหญ่ เป็นเหตุให้แผ่นดินลุกเป็นไฟ ดังนั้นไฉนจะได้ตายดี