ข้าจะปลูกผักขายที่ท้ายตำหนักท่านอ๋องนี่แหละ!
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสงออกเมืองมาปลูกผัก ดันมีรักมาทักทายท่านอ๋องข้าก็แค่แม่ค้าขายสมุนไพรทําฟาร์ม/ปลูกผัก/ทำสวน
หวังลี่เจินใบหน้าเคร่งขรึมน้ำเสียงมิได้ล้อเล่นเพราะนาง ‘เอาจริง’ นเอง เพราะความแค้นแน่นอุราสะสมมายาวนานถึงสองปี ทุกครั้งที่พี่สาวของนางมีแผลกลับมา นางล้วนนับแล้วจดเอาไว้ภายในใจตลอด มาบัดนี้ได้พบหน้า ที่นางยังรั้งอยู่วังหลวงอย่างใจเย็นก็เพื่อ ‘ชำระแค้น’ โดยเฉพาะ
เลยทีเดียว
“เจ้าแค้นข้าถึงเพียงนี้เชียวหรือเจินเจิน”