เป็นทาสสามปี แค้นไม่ลืมเลือน Novels & Stories

คิ้วเรียวของชงโคขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อได้ยินน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นของเขา ระยะเวลาผ่านไปเกือบหกปีไม่ได้ทำให้ความโกรธแค้นของลวรรษจางหายไปได้เลย ทั้งๆ ที่เธอเพียรพยายามบอกเขาหลายต่อหลายครั้ง “ลันยังไม่ลืมเรื่อยร้ายๆ นั่นอีกหรือคะ รู้ไหมว่ายิ่งแค้นยิ่ งคิดยิ่งโกรธ มันก็ยิ่งทำให้หัวใจลันร้อนเป็นไฟ ไม่สงบสุข”

เธอเอ่ยขอร้องด้วยน้ำเสียงตกใจ สามวันเธอจะไปหาเงินที่ไหนมาคืนเขา “ฉันให้แค่สามวัน ถ้าไม่มีก็เตรียมตัวเก็บของไปอยู่กับฉันได้เลย” พันศึกยื่นคำขาด ก่อนจะผลักร่างเล็กจนล้ม

ใบหน้าหล่อเหลาหม่นเศร้าลงถนัดตา สามปีที่ผ่านมา คารอสไม่รู้เลยว่าความโกรธ ความเกลียดในใจเธอที่มีต่อเขามันเบาบางลงบ้างหรือยัง

น้ำเสียงเยาะหยัน พาให้ใบหน้าคมคายถึงกับขึ้นสี อยู่กันมาตั้งสี่ปี ทำไมจะไม่รู้ว่าเขาถูกครอบด้วยศักดินาเต็มสูบ “คุณเกลี้ยงแค่อยากแก้แค้นผู้หญิงคนนั้น” “นวล..”

หานซานเฉียนก้มหน้าลง สีหน้าของเขามืดมนและสีหน้าซ่อนด้วยความดุร้าย คนเหล่านี้ไม่รู้ว่าตระกูลหานเป็นใคร แต่เขานั้นรู้ดี ต้องการชดเชยอย่างนั้นเหรอ? มันผ่านมาตั้งสามปีแล้ว ฉันหานซานเฉียน คนนี้ยังต้องการมันอยู่อีกหรอ？

หรือมันต้องการที่จะทำร้ายห่าวเหมยยวี่อยู่แล้ว เลยสร้างสถานการณ์ให้เธอมาเป็นแพะรับบาป? สรุปแล้ว สามปีตั้งแต่เธออยู่ในคุกจนออกมาก็ยังคิดไม่ออกว่า ใครที่มีความแค้นกับเธอมากมายขนาดนี้ ส่วนห่าวเหมยยวี่เธอมีความแค้นใจอะไรกับใครหรือเปล่า ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่เธอจะสามารถหาคำตอบได้ใ นตอนนี้!

เมื่อซูหว่านได้ยินสิ่งเหล่านี้ ก็ถอนหายใจอย่างจนใจ และพูดว่า “เอาล่ะ แม่คะ พูดให้มันน้อยๆลงหน่อยค่ะ” “เซียวเป่ยอาศัยอยู่กับเรามาสามปีแล้ว เขามีนิสัยใจคออย่างไร แม่ยังไม่ชัดเจนอีกเหรอ?” “ถ้าเขาต้องการจะแก้แค้นพวกเรา เขาคงแก้แค้นไปนานแล้ว”

ลงทัณฑ์สามปีเต็ม แล้วก็กักบริเวณไปอีกสองปีแบบเหลือ ๆ ในตอนแรกแสนหลงเตรียมใจไว้แล้วว่าตัวเองน่าจะถูกสาปเป็นหิน และแหลกสลายกลายเป็นธุลีดินในสักวัน แต่พอกลายเป็นโทษสถานเบาแต่ต้องใช้เวลาก็อดรู้สึกโล่งอกไม่ได้

พันธนาการรัก แค้นสามหัวใจ นามปากกา มุกรัญจวน ตอนที่ 11 เจ้าสาวจากตระกูลเคน ช่วงบ่ายของกรุงเทพมหานคร อบอ้าวกว่าที่ความทรงจำของมีเรียจะตามทัน