เป็นทาสสามปี แค้นไม่ลืมเลือน Novels & Stories

ชาติก่อนเขาไม่ได้ช่วยเหลือหรือปกป้องนางจนเป็นเหตุให้เกิดเหตุการณ์มากมาย ครานี้เขาจะไม่ให้ผิดพลาดซ้ำเดิมอีกแล้ว “แก้แค้น ข้าต้องการทำให้ทุกคนที่เคยทำกับข้าได้รับกรรมนั้น แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้เลยก็ตาม” หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเจ็บแค้น ใช่ เขาเหล่านั้นไม่รู้ว่าในอนาคตจะทำสิ่ง ใดกับนางบ้าง แต่นางจำได้ทุกคำพูดทุกสัมผัส ไม่ว่ากี่ชาติก็ไม่อาจลืม ดวงตาแดงก่ำบ่งบอกความเจ็บแค้นได้ดียิ่ง

“ปู่เลี้ยงแกมานะ แค่นี้ปู่ดูออกง่ายมาก นี่ก็ผ่านมาตั้งสามปีแล้ว แกยังไม่ลืมเธออีกเหรอ” “จะให้ลืมได้ยังไง ผมยังไม่ได้ขอโทษเธอเลย…” “ถ้ารู้ว่าแกจะเป็นแบบนี้ ปู่จะไม่พาเธอไปไหน”

ฉันรู้แล้วว่าความแค้นของภูผาไม่ได้เกิดจากความผิดของฉันเพียงคนเดียว แต่มันเป็นความเข้าใจผิดที่ฝังรากลึกมาตั้งแต่อดีต และฉันก็ไม่รู้เลยว่าฉันจะสามารถทำให้เขาเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นได้หรือไม่ ฉันได้แต่ภาวนาให้เวลาหนึ่งปีที่ฉันต้องใช้ชีวิตอยู่กับเขาตามสัญญานี้ จะ ไม่จบลงด้วยความเจ็บปวดที่มากไปกว่านี้

“จะเป็นผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง ในเมื่อเขาสองคนเป็นแฟนกัน” “เป็นแฟนกัน?” “ก็ใช่น่ะสิ พี่ภาคกับพี่กันตา เขาเป็นแฟนกันมา 5 ปีแล้ว” “5 ปี? เท่ากับเวลาที่เราเลิกกัน” “ยังจำได้ด้วยเหรอ” เธอถามอย่างประชดประชัน

มีบางคนที่ไม่สามารถทำให้ขุ่นเคืองได้ และนั่นคือสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าแม่สามี ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมลูกชายที่เลี้ยงดูมากว่ายี่สิบปีกลับเผลอถูกนางลักพาตัวไป แบบนี้จะไม่รู้สึกแค้นใจได้อย่างไร?

อินเหยาถามน้องสาว ผ่านมาห้าปีแล้วนึกว่านางจะปลงได้ แต่ หลิงหยวนคล้ายนางอยู่ไม่น้อย แก้แค้นสิบปีก็ยังไม่สาย “ข้าจะสั่งสอนให้เขารู้เสียบ้างว่าห้ามขัดใจข้า” อินเหยาสะดุ้งพร้อมกับองค์หญิงสามและปี้ถังที่ยืนดูลาดเลาอยู่ “น้องสาวเจ้า แค้นหนักกว่าเจ้าอีกนะข้าว่า” ซานลู่กระซิบข้างอินเหย า

ถึงแม้อีกไม่กี่เดือนจะครบสามสิบเจ็ดปี แต่เขาขอนับที่สามสิบหกปีเป็นพอ “ไม่ใช่เจ้าค่ะ ไม่ได้คิดเลยสักนิด ห้ามโกรธกันนะเจ้าคะ” หรือนางกล่าวอันใดผิดไปจริง ๆ ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่นคิดหาวิธีไถ่โทษ

ฉันรู้จักเซิ่งหวยอานมาสิบแปดปีแล้ว และเขาเองก็อาฆาตแค้นฉันมาสิบแปดปีเหมือนกัน

ผ่านมาสามปีแล้ว สามปีแล้ว สามปี แค่สามปีหรือตั้งสามปี ทำไมเขายังเป็นฝ่ายเจ็บที่คิดถึง ใบหน้าหวานๆ รอยยิ้มสดใส ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงใจ แท้ที่จริงมันเป็นเพียงมารยาเท่านั้น

เฉินกวนมองไปที่กงเหรินซินนิ่ง แม้ว่าศิษย์น้องทั้งหลายจะมองไม่ออกแต่เขาที่ฝึกร่วมกับนางมาเกือบสามปีและฝึกเคล็ดวิชาสยบปฐพีอีกสองปีไม่มีทางที่จะจำผิด “เยว่ชิงชิง….” “ศิษย์พี่ท่านพูดอะไรน่ะ ศิษย์พี่เยว่ตายไปนานแล้วนะ” “นั่นสิ”