เสียใจ

“ผมจะบอกอะไรให้นะ ตัวคุณมันนิ่มเกินไป เวลาผมจับ ผมรู้สึกเหมือนมันจะยุบลงไปทุกที” ในสายตาของ ‘การันต์’ เพลย์บอยหนุ่มวัย 25 ปี เมียที่พ่อแม่ยัดเยียดให้คือ ‘ภาระ’ ที่แสนจืดชืด เธออายุมากกว่าเขา เธอตัวอวบอัด และเธอก็ไม่ใช่สเปกของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว! เขาจึงตอบแทนเธอด้วยความเย็นชาและการผลักไส เพื่อให้เธอรู้ว่าเขา ‘ไม่ต้องการ’ แต่พอ ‘พลอยไพลิน’ ยอมแพ้และยื่นใบหย่าให้พร้อมบอกว่า “จะไปหาผู้หญิงคนอื่นก็ได้นะ พลอยไม่ว่า” สัญชาตญาณเสือหนุ่มกลับลุกโชนด้วยความเดือดจัด! หย่าเหรอ? มีคนอื่นเหรอ? ฝันไปเถอะ!

เสน่หาเมียรัก ดีจริงนะ มีผู้ชายต่อยกัน แย่งผู้หญิงอย่างเธอ” เสียงหาเรื่องทำให้นิตยาปาดน้ำตาทิ้ง หลุดจากภวังค์ความคิด หมุนกายกลับมามอง แค่เห็นเขาหัวใจของเธอก็เต้นแรงระคนเจ็บแปลบ พฤทธิ์ ว่าที่คู่หมั้นของเธอนั่นเอง เขาเกลียดเธอเข้าไส้ แต่กลับทำตรงข้ามกัน เขาพาผู้ใหญ่มาสู่ขอเธอ และคุณรุ้งลดาก็ตอบตกลงเพราะบ้านเขาร่ำรวยมีฐานะทัดเทียม ในขณะที่เธอได้แต่ก้มหน้าก้มตาทำตามผู้เป็นย่า “พี่พริกมานานแล้วเหรอคะ” “มานานพอจะเห็นว่าที่คู่หมั้นของฉันทอดสะพานให้ผู้ชายจนต้องต่อยกันในงาน" เมียรักสุดสวาท “ไปอยู่ที่โน่น มีผู้ชายมาชอบเยอะ เนื้อหอมเชียวนะ ทำไมไม่บอกไปละว่าเธอมีผัวแล้ว” “พี่อิฐ!” เธอมองเขา เม้มปากแน่น “พี่อิฐไม่ใช่” แพรวพรรณพูดเสียงสั่น เขารังเกียจเธอจะตายไป ไม่อยากแตะต้อง ไม่อยากเข้าใกล้ “แบบไหนถึงเรียกว่าใช่ล่ะ” “อย่ายุ่งกับแพรวเลย แพรวเข้าใจว่าทำให้พี่ต้องอึดอัดใจขนาดไหนที่ต้องแต่งงานกับแพรว แพรวจะไม่รบกวนอะไรพี่อีก ถ้าเคยทำให้รู้สึกไม่ดี แพรวก็ขอโทษด้วยแล้วกัน”

เกิดเป็นสตรีนั้นแสนจะลำบาก ต้องแต่งงานกับบุรุษที่ไม่มีวันรัก แม้จะรักเขามากเพียงใดก็เป็นเพียงรักข้างเดียว... แต่ในวันที่ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว เหตุใดถึงเป็นท่านที่ตามตอแยข้าเล่า!

“หยุดมองฉันด้วยสายตาแบบนี้ซะทีไอ้คนเฮงซวย แล้วก็พูดมาว่าฉันไปทำอะไรผิด หรือทำอะไรให้ไม่พอใจตอนไหน ทำไมจะต้องจับฉันมาขังไว้ด้วย” “ก่อนจะบอก เรามาเล่นอะไรสนุกๆ กันสักรอบสองรอบก่อนดีไหม” แววตาเขาไม่ได้พูดเล่น แต่คิดจะทำจริง “ไม่!” มธุราปฏิเสธโดยไม่ต้องคิดทบทวนให้เปลืองรอยหยักในสมอง ขณะที่คนตัวโตก็กดยิ้มมุมปาก และยังคงใช้สายตาจดจ้องร่างเล็กไม่เลิก ความรู้สึกบางอย่างก็เริ่มก่อตัวขึ้น “แต่เรื่องสนุกที่ว่าเป็นงานที่เธอถนัดนะ”

เพราะความมักมากของพี่ชายร่วมสายโลหิต ทำเรื่องชั่วช้าทิ้งเอาไว้ ทำให้เธอต้องมารับเคราะห์ ในฐานะ ลูกชังของตระกูล ความเจ็บช้ำที่ได้รับ มันมากมายเกินจะรับไว้ เธออยากหนีให้ไกล ทว่าเพราะคำสั่งห้ามของคนในตระกูลทำให้เธอได้แต่ก้มหน้ารับผลในฐานะเชลย....ของเขา

เขาไม่เคยรัก เธอเองก็เหนื่อยจะรั้ง หากการเป็นกำลังใจให้กันมันยาก งั้นก็แยกกันอยู่ไปเลยจะดีซะกว่า

เขาเป็นคนอันตรายสำหรับหัวใจของเธอ เดิมทีก็ไม่คิดหวังสูงยุ่งกับผู้ชายคนนี้ แต่จู่ ๆ หนุ่มฮอตอย่างรุ่นพี่วิศวะคนนี้ก็เข้ามาหาเธอ เขาทำดีกับเธอดูแลเอาใจใส่ ทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอหวั่นไหว จนกระทั่งเธอยอมปล่อยตัวปล่อยใจเพราะคิดว่านั่นคือความรัก จนมารู้ความจริงว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันก็แค่การเดิมพันเพียงเท่านั้น

หลีลั่วเต็มใจอยู่เคียงข้างเจียงหานสวี่มานานแปดปี นึกว่าตัวเองได้พบรักแท้แล้ว ในช่วงที่กำลังจะเข้าพิธีแต่งงาน เธอกลับได้เห็นรูปของเจียงหานสวี่ที่พัวพันกับคนอื่นอย่างน่ารังเกียจ ผู้ชายเฮงซวย เมียน้อย ว่าที่แม่สามีที่ดูถูกเธอ… พวกคนเลวก็อยู่รวมกันไปเถอะ! หลีลั่วตัดสินใจถอนตัวออกมาอย่างเด็ดขาด ลบตัวตนเดิมทิ้งไป แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ ฐานะจิตรกรชื่อดังที่โดดเด่น ทรัพย์สินมหาศาลที่สร้างขึ้นด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง อาชีพที่กำลังรุ่งเรืองขึ้นเรื่อย ๆ… เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เจียงหานสวี่เห็นหลีลั่วเอนพิงอยู่ในอ้อมกอดของคนอื่น งดงามยั่วยวน โดดเด่นสะดุดตา เจียงหานสวี่คุกเข่าลงต่อหน้าหลีลั่ว ดวงตาแดงก่ำ ขอให้เธอหันกลับมาอีกครั้ง ชายที่โอบหลีลั่วไว้เดินเข้ามาตรงหน้าเขา แววตาเย่อหยิ่งเย็นชากดต่ำลง แฝงด้วยคำเตือนอันเฉียบคม “อย่ายุ่งกับลั่วลั่วอีก คุณไม่คู่ควร ”

อยู่ด้วยกันมาหลายปีสุดท้ายกลายเป็นตัวแทนของรักแรก เมินเฉย เย็นชา ไม่เห็นค่า ที่แท้ก็แค่ไม่รัก " คุณให้มันมาอยู่ในบ้านเราได้ยังไง" " ทีคุณยังพาเมียเก่าเข้ามาอยู่ในบ้านได้เลย แล้วทำไมฉันจะพาผัวเก่าเข้ามาอยู่บ้างไม่ได้"

เอเลนอร์ แอชฟอร์ด คือกุหลาบงามแห่งลอนดอน เธอเกิดมาในตระกูลเอิร์ลผู้มั่งคั่ง แต่พ่อของเธอกลับผลาญสมบัติไปกับการพนันจนสิ้นเนื้อประดาตัว ทิ้งหนี้มหาศาลไว้ก่อนจะจบชีวิตลง ทางเดียวที่ครอบครัวจะรอดจากการถูกยึดคฤหาสน์และไม่ต้องไปนอนข้างถนน คือการรับข้อเสนอของ "เซบาสเตียนเขาคือลูกชายคนงานในเหมืองที่เคยถูกพ่อของเอเลนอร์ขับไล่ออกไปอย่างทารุณในอดีต แต่ตอนนี้เขากลับมาในฐานะมหาเศรษฐีเจ้าของโรงงานถลุงเหล็กที่ร่ำรวยที่สุด เขาซื้อหนี้ทั้งหมดของแอชฟอร์ดไว้ แลกกับการที่เอเลนอร์ต้องแต่งงานกับเขา เอเลนอร์ติดต่อกับจูเลียนเพื่อหาทางหนี แต่เธอกลับค้นพบความจริงที่น่าใจหายว่า จูเลียนคือคนที่ร่วมมือกับนายธนาคารปั่นหัวพ่อของเธอให้ล้มละลายเพื่อหวังจะฮุบที่ดิน และเซบาสเตียนต่างหากที่เข้ามาขวางไว้ ในคืนพายุเข้า เอเลนอร์เห็นรอยแผลเป็นบนหลังของเซบาสเตียน ซึ่งเกิดจากการถูกโบยเมื่อครั้งเขาเป็นเด็กรับใช้ในบ้านของเธอ เพราะแอบเด็ดดอกกุหลาบมาให้เธอ คืนหนึ่งเซบาสเตียนเมาและสารภาพความในใจว่าเขาไม่ได้ต้องการล้างแค้นตระกูลเธอ แต่เขาแค่ต้องการ คู่ควรกับเธอ แม้จะต้องใช้วิธีที่สกปรกที่สุดเพื่อให้ได้เธอมาครอบครองก็ตาม