แก้แค้น

การปรากฏตัวอีกครั้งของเจ้าพ่อผู้ยิ่งใหญ่แห่งภาคพื้นอินโดจีนอย่าง ‘ทัพเทวา สุรนาถไมตรี’ ทำให้แพทย์หญิงคนสวยแผนกศัลยกรรมกระดูกและข้อประจำโรงพยาบาลจังหวัดมุกดาหารอย่าง ‘สายป่าน ภูสิทธิ์อุดม’ ถึงกับแทบหยุดหายใจไปทันที เพราะครั้งหนึ่งเธอเคยปฏิเสธรับรักจากเขา และเขาก็หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอย จนกระทั่งเขากลับมาอีกครั้ง กลับมาพร้อมกับความแค้นที่สุมแน่นอยู่ในอก!!!

เพราะเคยเจ็บเจียนตาย เพราะเคยผิดหวังจนถึงที่สุด และเพราะเคยรักจนสุดหัวใจ เขาเลยคับแค้นใจจนอยากขยี้เธอให้แหลกคามือ "ยังคิดฝันอยากใส่ชุดเจ้าสาวอยู่อีกหรือไง? ผู้หญิงอย่างเธอคิดเหรอว่าจะมีผู้ชายคนไหนยกย่องให้เป็นเจ้าสาว? เธอเป็นได้แค่นางบำเรอ มีหน้าที่รอรับแรงกระแทกจากฉันเท่านั้น เธอมีค่าแค่นั้นแหละฟาติมา"

“หึ!! จำไว้ ศักดิ์ศรีของเธอไม่มีตั้งแต่เธอเซ็นสัญญาแล้วอันดา”

อย่าโง่ไปหน่อยเลยพาขวัญ ฉันแค่พูดคำหวานหลอกเธอให้เชื่อ ให้เธอมอบกายให้ฉันง่าย ๆ เหมือนที่พี่ชายเธอเคยทำกับน้องสาวฉันนั่นแหละ

“ผู้หญิงแบบเธอมันต้องเจอ62+ถึงจะสาสม” เขาจะลงทัณฑ์เธอให้หลาบจำแต่ดันไปหลงรักเขาซะก่อนเลยเป็นตัวเองที่ต้องจำและยอมเมีย ❌ไม่มีนอกกายนอกใจ❌

“ไม่มีผู้หญิงคนไหนทนใช้ ‘ผัว’ กับคนอื่นได้หรอกนะ!” ดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยหยาดน้ำตามองหน้าของผู้ชายที่ ‘มณีมันตรา’ มอบทั้งหัวใจไว้ในกำมือแล้วยอมให้เขาขยี้มันจนแหลกแทบไม่เหลือชิ้นดี

เมื่อเธอคือต้นเหตุให้ความรักของเขาต้องอับปางลง เธอจึงต้องชดใช้รอยแค้นนั่นด้วยพรหมจารี

จากคุณหนู สู่การเป็นทาสสวาทของคนเลี้ยงม้า สถานะอันสูงส่งปลิดปลิว ราวกับใบไม้หลุดจากขั้ว ร่างกายบริสุทธิ์แปดเปื้อนรอยมลทิน จากสูงส่ง ถูกฉุดให้ตกต่ำ

เรื่องราวของหนุ่มสาวที่เกลียดกัน แต่ต้องมาทำภารกิจร่วมกันคือการผลิตทายาท!

ตะวันยอมเดินออกไปจากชีวิตทุกคน เพื่อให้แสนรักผู้หญิงที่เขารักจนสุดหัวใจได้รักกับอาทิตย์น้องชายฝาแฝดของเขาอย่างที่ใจของแสนรักต้องการ เวลาผ่านไปสี่ปีการ์ดแต่งงานถูกส่งมา แต่ชื่อของเจ้าสาวที่อาทิตย์จะแต่งงานด้วยกลับไม่ใช่แสนรักอย่างที่ควรจะเป็น ทั้งที่เขาเคยบอกแล้วว่าให้อาทิตย์ดูแลแสนรักให้ดี ห้ามทำให้แสนรักเสียใจ แต่ดูเหมือนน้องชายฝาแฝดของเขาจะไม่ฟังคำเตือยเขาเลย ตะวันที่โหดเหี้ยมกับทุกคน เขาเย็นชา ไม่กลัวความตาย ไม่ยอมคน สิ่งเดียวที่เขากลัวที่สุดในชีวิต คือกลัวว่าแสนรักจะไม่มีความสุข เขาเกลียดคนที่ทำให้เธอร้องไห้ แม้ว่าคนพวกนั้นจะเป็นครอบครัวเขา เขาก็จะไม่เก็บเอาไว้....