Novel & Cerita แม่หญิงพิษร้ายพาลูกทำสวนในมิติต่างแดน

ฟ้าพราวบอกอย่างหงุดหงิด “ไปนอนได้แล้วไป แล้วก็ปาร์ตี้ให้น้อยลงหน่อยนะ ท่านพ่อของฉันไม่ได้มีเงินให้เธอกับแม่ของเธอเผาเล่นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ถ้าเธอยังทำตัวสุรุ่ยสุร่ายแบบนี้อยู่อีก ฉันจะปล่อยให้เธอไปนั่งขอทานบนสะพานลอย” “เธอไม่ใช่แม่ฉัน ไม่ต้องมาบ่น น่ารำคาญ” วา สิตาสวนกลับเสียงสะบัด แล้วเดินหนีไปทางห้องนอนของตัวเอง “เพิ่งรู้ว่ามีเมียดุขนาดนี้” ภูริดลแอบขนหัวลุก

“พ่อเราเขาขยายพันธุ์ไม้ดอกไม้ประดับอยู่ที่สวนหลังบ้านโน่นแหน่ะ เข้ามาก่อนสิ!” “อะไรกันคะ นี่วันหยุดก็ยังไม่ยอมพักผ่อนอีกเหรอคะ วันธรรมดาก็ต้องเข้าไปที่สวนผลไม้ น่าจะพักบ้างนะคะ” หยาดพิรุณบอกกับผู้เป็นแม่

จบคำณิชา ในชุดลำลองทะมัดทะแมงก็เดินไปขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์คนงานเพื่อขับไปยังสวนใกล้ๆ กัน “ธันวาเป็นเด็กดีนะคะ” อยู่ๆ ป้าเจ้าของสวนก็พูดประโยคที่เธอไม่คิดว่าจะได้ยิน จนร่างแบบบางหันหน้าไปมอง คิ้วสวยขมวดเข้าหากันไม่เข้าใจสิ่งที่แกจะสื่อ “ป้าดูออกว่าพวกคุณสองคนคงกำลังค บกันอยู่”

“ริสาขอให้คุณไปขอร้องพี่เรย์ ว่าให้ช่วยปล่อยแม่ริสาไปได้ไหม” ตอนนี้มารดาเธอต้องหนีหัวซุกหัวซุนไปอยู่ต่างประเทศจากเรื่องเลวร้ายที่เคยทำไว้

หญิงสาวที่มีลุคแก่นแก้วแตกต่างจากพี่สาวของเธอ ยอมตกปากรับคำไปส่งปิ่นโตให้กับปฐพีตามคำบอกของมารดา เมื่อลูกสาวคนเล็กปั่นจักรยานคู่ใจของเธอออกไปจากไร่ ทำให้หญิงวัยกลางคนเดินเข้าไปหาผู้เป็นสามีที่กำลังนั่งอยู่ในสวนหลังบ้าน ซึ่งปัจจุบันสรวิชบิดาของหญิงสาวมีไร่ ชาเป็นของตัวเอง เมื่อเขาได้ภรรยาอย่างคาร่าที่สวยและรวยมาก

โลกกว้างใหญ่ ท้องฟ้ากว้างไกล แต่เขายังได้มีโอกาสพบเธอ พบโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ ครั้งนี้เขาจะมีโอกาสแก้ตัวอีกไหม หลังขอชญานิศแต่งงาน แม่เลี้ยงก็นำเรื่องนี้ไปบอกพ่อ ซึ่งพอท่านถาม ปพนธีร์ก็ไม่ปฏิเสธ ท่านยินดีที่จะให้ลูกชายของท่านเกี่ยวดองกับลูกของผู้หญิงที่เ ขารัก

เป่าเอ๋อร์ไปดูแลสวนผักเล็กๆ ของนางโดยมีชุนคอยดูแล เห็นแบบนี้ลู่ซินฟางก็วางใจ ฝากร้านให้กับทุกคนช่วยดูแล ก่อนหลบสายตาของพวกเด็กๆ แล้วข้ามประตูมิติมาที่โลกอีกฝั่งหนึ่ง ทันทีที่ข้ามมายังต่างมิติ ลู่ซินฟางสัมผัสได้ถึงสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ฟาร์มของนางกว้าง ขึ้น กว้างจนมองเห็นว่าภูเขาสูงที่เคยอยู่ใกล้ บัดนี้ทอดตัวยาวสุดลูกหูลูกตา

เมื่อขึ้นจากน้ำแล้ว นางพาฮูหยินหมานไปดูหมานจื้อจ้านที่นั่งเดินลมปราณอยู่ พอได้เห็นบุตรชายที่คิดว่าอยู่เป่ยหนาน แต่กลับอยู่ภายในมิติของเยี่ยนอิงเช่นนี้ นางก็แปลกใจไม่น้อย “ท่านแม่ทัพ เข้าออกมิติได้ตลอด ไม่ว่าอยู่ที่ใดเจ้าค่ะ หากเขากลับออกไปอีกครั้ง ก็จะอยู่ที่เป่ยหนาน เช่นเดิม”

โอ้ะพระเจ้าช่วยกล้วยทอดเรื่องเหลือเชื่อเกิดขึ้นกับเราอีกแล้วหรือนี้ นางจึงลองตั้งจิตขอดูของในมิติของตัวเองและสิ่งที่น่าตื่นเต้นก็คือบ้านไร่นาสวนผสมของตัวเองในมิติ สายธารวิ่งไปดูจนทั่วทุกที่ของไร่และบ้านสวนของเธอ "ขอบพระคุณตากับยายมากๆเลยนะคะพ่อกับแม่ด้วยนะคะที่

ภูผาพูดขึ้นมาทั้งความจริง ทั้งเยินยอแม่ของตนเอง “ชมแม่ขนาดนี้ ลูกต้องกลับมาอยู่ไทยแล้ว แม่จะได้ทำกับข้าวให้กินตลอด” นวลปรางได้โอกาสชวนให้ลูกชายกลับมาอยู่ไทยซะเลย เขาขอโอกาสไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ที่ต่างประเทศมาสักพักแล้ว