สามีข้าคือนายพรานตาบอด

สามีข้าคือนายพรานตาบอด

last updateDernière mise à jour : 2025-03-25
Langue: Thai
goodnovel12goodnovel
10
2 Notes. 2 commentaires
56Chapitres
8.5KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

สายธารฝันซ้ำๆว่าเธอฝันเห็นครอบครัวหนึ่งที่มีพี่ชายน้อยชายสามคนอาศัยอยู่ท้าหมู่บ้านที่ห่างออกจากตัวหมู่ไปเป็นลี้ในบ้านดินทีมีสามห้องนอนบนเนื้อที่ห้าหมู่ที่บิดามารดาทิ้งเอาไว้ให้พี่ชายมีอาชีพเป็นพรานป่า

Voir plus

Chapitre 1

บทที่ 1

I never thought my biggest secret would ruin me in the hottest way possible.

My laptop screen glowed with that familiar pink light, the one that made my skin look like warm honey under the ring light. I was on my knees on the fluffy white rug in my bedroom, wearing nothing but a sheer black baby-doll top that barely covered my nipples and a tiny thong that had already soaked through. My heart hammered against my ribs as the chat exploded with hearts and fire emojis.

“Fuck, baby, you’re so wet already,” one regular typed.

But I only had eyes for him.

DaddyD.

The username that had been tipping me stupid money for the last three months. Tonight he’d already dropped two grand, and the private show had barely started. My fingers trembled as I typed back, voice soft and breathy for the camera.

“You like what you see, Daddy?”

His reply popped up instantly, bold and commanding like always:

DaddyD: I want you to ride that pillow like it’s my cock. Slow. Show me how desperate you’d get for me.

Heat flooded my cheeks—and lower. God, I hated how much his words got to me. I was Riley Bennett, twenty-year-old college junior by day, pretending to be the perfect stepdaughter to my mom’s ridiculously hot tech-mogul husband. But at night? I was “LilaLust,” the cam girl who made bank letting strangers watch me fall apart.

I grabbed the thick body pillow I kept for exactly this, straddled it, and sank down until the fabric pressed right against my clit. A soft moan slipped out—real, not fake for the camera. My hips rolled in slow circles, the way I imagined a man like DaddyD would want: teasing, needy, like I couldn’t help myself.

The tips kept coming. $100. $200. Another $500 with the message:

DaddyD: Good girl. Now pull that thong aside. Let me see how wet you are.

My breath caught. I hooked a finger under the soaked fabric and tugged it to the side, exposing everything. Cool air hit my slick pussy and I whimpered, grinding harder. The chat went wild, but all I heard was the low ping of another massive tip.

That’s when the private message box lit up again.

DaddyD: You’re even prettier than I imagined, Riley.

My hips stuttered to a stop.

Riley.

Not Lila. Not baby girl. Not princess.

Riley.

My real name.

The room tilted. My stomach dropped like I’d missed the last step on a staircase. I stared at the screen, pulse roaring in my ears. No one knew my real name. Not my regulars, not my college friends, not even the site admins unless they dug through my verification docs—and those were locked tighter than Fort Knox.

But he knew.

I forced my hips to keep moving, playing it off for the camera while my brain screamed. Maybe it was a coincidence. Maybe some creep had done a reverse image search on my face. It happened sometimes. I could block him, end the show, delete my account tonight and—

Another message. This one with a photo attachment.

I clicked it before I could stop myself.

It was a screenshot. Not of me—of him. A man in a sleek black dress shirt, sleeves rolled up, sitting at a massive oak desk I knew too well. The same desk in the home office downstairs. The same watch glinting on his wrist—the limited-edition Patek Philippe my mom had given him for their anniversary last year. The same sharp jawline, the same dark stubble, the same storm-gray eyes that had watched me grow up for the past four years.

Damien.

My stepfather.

The man who had married my mom when I was sixteen, the one who paid my tuition without blinking, the one who called me “kiddo” in that low, amused voice that always made my thighs press together when no one was looking.

He was DaddyD.

My biggest tipper. The man who’d been telling me for months how he wanted to bend me over and ruin me. The one who’d just watched me finger myself on camera for him.

A broken sound tore out of my throat—half moan, half sob. My clit throbbed against the pillow even as panic clawed up my spine. I should have logged off. I should have slammed the laptop shut and pretended this was a nightmare.

Instead I read the next message, voice shaking as I whispered it out loud for the mic like the desperate little slut I apparently was.

DaddyD: I’ve known it was you for weeks, baby. Those little freckles on your left tit. The way you bite your lip when you’re close. And that birthmark on your inner thigh that I’ve seen every time you wore those tiny sleep shorts around the house.

He’d been watching me. Not just on cam. In real life.

My pussy clenched so hard I gasped. Shame and lust crashed together inside me until I couldn’t tell which was which. I was still grinding, slower now, almost involuntarily, while my mind spun.

DaddyD: Your mom’s in Milan for the fashion week launch until Sunday. I’m on the red-eye back from San Francisco right now. I’ll be home in four hours.

DaddyD: When I walk through that door, you’re going to be waiting exactly like this. Same lingerie. Same wet little cunt. And you’re going to call me Daddy for real while I finally give you what you’ve been begging for on camera.

My fingers froze on the keyboard. I should type “no.” I should type “this is insane.” I should block him and burn my hard drive.

Instead my traitorous hands typed back:

Me: Yes, Daddy.

The second I hit send, another $1,000 tip hit my account with a single line:

DaddyD: Good girl. Now finish that show for me. Come on that pillow thinking about how I’m going to stretch you open the second I get home.

I did exactly what he told me.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentaires

Magic Muffin
Magic Muffin
บทไม่ขยับเลยสงสัยจะเท
2025-09-23 16:13:00
0
0
Big-Bee Heroine
Big-Bee Heroine
บทที่ 56 - 24/5/68 รอมาอัพนะคะ
2025-05-24 23:26:30
0
0
56
บทที่ 1
สายธารสาวสวยดีกรีบัญฑิตดีเด่นพึ่งจะจบจะมหาลัยการเกษตรหมาดๆ กลับที่บ้านทางภาคอิสานทำไร่นาสวนผสมตามรอยพ่อหลวงเกษตรพอเพียงได้สองปีจนทุกอย่างเริ่มลงตัว ที่ดินห้าสิบไร่ที่พ่อกับแม่ทิ้งเอาไว้ให้ก่อนที่ท่านทั้งสองจะเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุตั้งแต่ที่เธอเรียนเรียนมหาวิทยาลัยในปีแรก จึงได้เงินประกันชีวิตของพ่อกับแม่ที่ทำให้เธอเรียนจนจบมาได้และได้กลับมาดูแลมรดกของพ่อกับแม่ที่ตากับยายดูแลเอาไว้ให้เป็นอย่างดีและพวกท่านก็จากเธอไปอีก หลังจากที่เธอกับมาช่วยพวกท่านทำไร่นาสวนผสมได้สองปีที่ตากับยายบุกเบิกสร้างเอาไว้รอหลานสาวคนเดียวที่ลูกสาวทิ้งเอาไว้ให้ดูต่างหน้าหลังจากที่ทำงานเหนื่อยมาทั้งวันแล้วอาบน้ำกินข้าวนอนหลับพักผ่อนในห้องนอนที่แสนจะสบาย ในคืนนั้นเธอฝันเห็นครอบครัวหนึ่งมีสามคนพี่น้อง คนพี่คงจะยี่สิบกว่าๆส่วนน้องสองคนของเขาคงเป็นฝาแฝดชายหญิงอายุราวๆสิบขวบได้อาศัยที่บ้านดินติดชายป่าทางขึ้นเขา พวกเขาใช้ชีวิตอยากยากลำบากเพราะพี่ชายของพวกเขาไปล่าสัตว์โดนหมีทำร้ายบาดเจ็บสาหัสเลือดท่วมตัวเสียงสองแฝดพี่น้องร้องให้เสียงดังในบ้านดินหลังน้อย สายธารสะดุ้งตื่นด้วยใจที่เต้นระทึกเหงื่อไหลเต็มหลังมันเหมือนว่าเธอ
Read More
บทที่ 2
หลังกินมื้อค่ำเสร็จทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปนอนพักผ่อน ตอนนี้อวี่หลิงกับอวี่ซิงกำลังนอนพูดคุยกันในเรื่องทั่วไป ทั้งสองสาวชวนกันขึ้นเขาตอนเช้ามืดอวี่หลิงบอกญาติสาวว่านางหายดีแล้วไม่ต้องเป็นห่วง นางจะพาไปเก็บผักป่าพรุ่งนี้ที่เจอไว้เมื่อวานว่าจะเดินไปพอดี แต่เห็นปลาในลำธารเยอะนางจึงเดินไปที่ลำธารก่อนจึงลื่นตกน้ำไป พรุ่งนี้จะขอไปแก้ตัวใหม่ ทั้งสาวสองนัดกันแล้วก็หลับไปด้วยความเหนื่อยหล้า แต่อวี่หลิงหลับและฝันไปเจอตากับยายรวมทั้งพ่อกับแม่ที่มาอวยพรที่นางจะแต่งงานและใช้ชีวิตที่ให้ให้ดีที่ได้โอกาสกลับมาเกิดใหม่ในครั้งนี้และทำความดีเอาไว้มากๆนะหลานรัก พร้อมมอบกำไลให้สายธารเธอจึงหยิบมาใส่เอาไว้ที่แขน ตายายบอกมันคือของวิเศษเป็นกำไลมิติ"ยายให้หลานเป็นของขวัญแต่งงานไม่มีใครแย่งชิงเอาจากหลานได้ มีแค่หลานคนเดียวที่มองเห็นเอาละตายายกับพ่อแม่ของเจ้าหมดห่วงแล้ว" แล้วพวกเขาเดินเข้ามากอดสั่งลาหลานสาวสายธารร้องร้องให้กอดพ่อกับแม่และตายายแน่นไม่ยอมปล่อย"แม่ขออวยพรให้ลูกของแม่จงโชคดีและมีความสุขตลอดไปนะลูกรัก""พ่อก็อวยพรด้วยเช่นเดียวกัน"สายธารในร่างของอวี่หลิงสะดุ้งตื่นขึ้นมาน้ำตาของเธอยังไหลเต็มสองแก้มขอ
Read More
บทที่ 3
พอหานตงเทียนพูดจบก็มีเสียงอือฮากันทั่วทั้งบริเวณลานบ้านของตากับยาย สายธารในร่างของอวี่หลิงมองหน้าของว่าที่สามีในอนาคต เขารูปร่างสูงใหญ่ผิวออกไปทางดำแดงเพราะตากแดดกลางแจ้งจะให้ขาวเหมือนบัณฑิตคงจะไม่ได้ หน้าซีกที่ไม่ปิดก็มีหนวดเคราแต่ฝั่งที่ปิดเอาไว้แค่ที่ดวงตามองไปเหมือนโจรสลัดในทะเลเลยสายธารคิดในใจเอาวะไหนๆเราก็ตายจนจากมาเข้าร่างคนอื่นแล้วคงมีคนอยากให้เรามาละนะ เธอคิดปลอบใจตัวเองหลังจากมองหน้าของวาที่สามีของตัวเองจนพอใจแล้ว ถึงแม้จะมีรอยแผลเป็นยาวลงมาข้างแก้มที่เด็กมองเห็นแล้วกลัว เพราะเขาไว้หนวดจึงทำให้แม้แต่สาวๆในหมู่บ้านยังมองนายพรานตาบอดด้วยความรังเกียจ เขาจึงไม่ค่อยเข้ามาในหมู่บ้านเท่าไรเวลาที่ไปขายสัตว์ป่าเขาก็ไปตั้งแต่ยามเหมาทุกคนจึงไม่ค่อยเห็นหน้าพรานหนุ่มแต่ถ้าเจอก็พากันวิ่งหนีเหมือนเขาจะมาเอาชีวิตใครไปเสียอย่างงั้นหานตงเทียนก็มองสาวน้อยว่าที่ภรรยาที่มองหน้าเขาด้วยเช่นเดียวกัน สองสายตาสบกันใจของพรานหนุ่มเต้นรัวนี้เขาเป็นอะไรอยู่มาได้ยี่สิบสองหนาวไม่เคยสนใจผู้หญิงในหมู่บ้านเลยสักครั้ง แต่สบกับดวงตาที่ใสซื่อของนางแล้วใจของเขาสั่นไหวจนยกมือจับหน้าอกตัวเองหรือเราจะไม่สบายกัน หาน
Read More
บทที่ 4
หลังจากพูดคุยกันเข้าใจแล้วสองพี่น้องหานก็เดินทางกลับไปที่บ้านเชิงเขาของพวกเขาสามคนพี่น้อง ที่อาศัยอยู่พอมาถึงก็เจอกับน้องสาวที่ชะเง้อคอมองว่าพี่ชายของนางที่ไปดูกับดักและเก็บผักป่าทำไมจึงนานมากเช่นนี้ทำให้สาวน้อยหานซูอิงเป็นห่วงพี่ทั้งสองของตัวเองมาก พอมองเห็นพี่ชายกับฝาแฝดของตัวเองมาถึง นางจึงวิ่งไปหาด้วยความดีใจ"พี่ใหญ่พี่รองพวกท่านกลับมากันแล้วหรือเจ้าคะ ข้าดีใจยิ่งนักทำไมถึงไปนานมากละเจ้าคะข้าเป็นห่วงกลัวว่าจะเกิดเรื่อง" นางรัวคำถามใส่พี่ชายทั้งสองทันทีที่เจอหน้าหานตงเทียนเอามือลูบหัวน้องสาวคนเล็กด้วยความอ่อนโยน"ไม่มีอะไรพวกเราไปกินข้าวกันเถอะ" เขาตอบน้องสาวก่อนจะพากันเดินเข้าบ้านของทั้งสามคนไป ส่วนพี่ชายใหญ่สร้างกระท่อมไม้ไผ่ขึ้นมาอีกหลังหนึ่งที่ทำเหมือนบ้านทั้งหลังเลยมีห้องนอนห้องโถงและอยู่ไกลกันเขาไม่คิดเลยว่าจะได้ใช้เรือนไม้นี้แต่งภรรยาเข้ามาอาศัยอยู่ด้วย ก็ไม่ใช่ไม้ไผ่อย่างเดียว ไม้เนื้อแข็งที่เขากับน้องชายตัดลงมาสร้างเอาไว้ใช้ ใช้เวลาเป็นเดือนเอาเวลาหลังจากขึ้นเขาล่าสัตว์มาทำกับน้องชายสองคนจนแล้วเสร็จและหานตงเทียนยังไม่ได้ขึ้นนอนเลยสักคืนวันนี้หลังจากกินมื้อเช้าแล้วเขาจะทำค
Read More
บทที่ 5
"ท่านไปตัดไม้ไผ่มาให้ข้าสักลำหน่อยสิเจ้าคะ ข้าจะลองทำที่ดักปลาก่อนที่เราจะกลับไปเก็บกับดักแล้วกลับลงไปหมู่บ้านเลยทีเดียว ถ้ามันดีข้าจะให้ท่านตาทำให้หลายๆอันนำไปทำปลาตากแห้งเอาไว้กินหน้าหนาวด้วยเจ้าค่ะถ้าเยอะเราก็เอาเอาไปขายในตลาด" อวี่หลิงบอกท่านอาของนาง"ได้สิเดี๋ยวอาจะไปตัดมาให้เจ้าเดี๋ยวนี้ละหลิงเอ๋อร์"พออาของนางเดินไปที่ป่าไผ่ อวี่หลิงก็ลุกขึ้นเดินสำรวจในลำธารว่ามีปลากุ้งเยอะมากไหมนางพันขากางเกงขึ้นเหนือเข่าลงไปส่องดูกุ้งตามโขดหินไปเรื่อยๆโดยมีอวี่ซิงเดินตามข้างๆเพราะกว่าว่านางจะลื่นล้มอีกนั้นเองและลำธารข้างบนนี้ก็ไม่ทำให้นางผิดหวังเพราะมันไม่ค่อยมีคนขึ้นมาหาอาหารทางฝั่งนี้นั้นเอง พวกผู้หญิงชาวบ้านส่วนมากจะหาอยู่รอบนอกไม่กล้าเข้ามาในป่าลึกรวมทั้งเจ้าของร่างเดิมนางก็จะหาตามตีนเขาพอประทังชีวิตไปในแต่ละวันกับญาติสาวของนาง"ซิงเอ๋อร์เจ้ามาดูนี้เร็วกุ้งมีแต่ตัวโตๆทั้งนั้นเลย ไปเทผักรวมกันเอาตระกล้ามาใส่กุ้งด้วยดีกว่าไหม" นางถามอวี่ซิง"ไม่ต้องก็ได้ข้ามีถุงผ้านี้ไงหลิงเอ๋อร์เอาใส่ไปก่อนก็ได้ แต่ว่ามันกินได้จริงๆหรือหลิงเอ๋อร์ข้าไม่เคยกินเลยนะมันน่ากลัวดูตามันสิมีกล้ามเหมือนปีศาจเลย" น
Read More
บทที่ 6
พอเดินมาถึงที่วางกับดักทั้งสามคนก็แยกกันไปเก็บกับดักของตัวเอง อวี่หลิงมาเจอก็เห็นกับดักของนางติดไก่ป่ามาหกตัว ของอวี่ซิงได้กระต่ายป่ามาสองตัวทั้งสองคนจึงเดินขึ้นไปอีกพอประมาณ"วางทิ้งเอาไว้อีกสักคืนก็น่าจะดีนะซิงเอ๋อร์ข้าว่าจะได้มาดูพร้อมปลาของพวกเราเช่นไรละดีไหม" สองพี่น้องปรึกษากันก่อนจะแยกกันวางกับดักกันต่อและเดินมารออาของนางตรงทางแยกนั้นเองอวี่ซิงทั้งตื่นเต้นและดีใจที่นางสามารถจับกระต่ายได้สองตัวยังไม่ตายนางมัดขามันเอาไว้ก่อนอย่างดีกันมันกระโดดหนีน่าเสียดายแย่สิถ้าหนีไปเกิดมาพึ่งจะเป็นครั้งแรกที่นางจับได้ส่วนอวี่หลิงนางก็มัดขาไก่และทำเหมือนชะรอมเอาไก่ยัดเข้าไปในนั้นเลยกันมันตาย นางตัดเอาเถาวัลย์นั้นมาทำแก้ขัดไปก่อนและยื่นให้อวี่ซิงใส่กระต่ายของนางด้วยเช่นเดียวกัน ทั้งยังตัดไม้มาทำไม้หาบอีกต่างหากนางเอาถุงหอยกับกุ้งคนละข้างและเอาไก่ใส่ข้างถุงหอยนั้นเอง อวี่ซิงจึงทำตามนางบ้างแต่ได้ยินเสียงท่านอาเรียกเสียก่อน"หลิงเอ๋อร์ซิงเอ๋อรพวกเจ้ามาช่วยข้าลากหมูป่าหน่อยมันตัวใหญ่มาก" ตอนนี้ท่านอาของนางร่างเต็มไปด้วยเหงื่อกว่าจะเอาหมูขึ้นมาจากหลุมได้ มันตกลงไปขาหักเขาจึงฆ่ามันจนตายและจับมัดด้วย
Read More
บทที่ 7
ลูกชายของทานอาอวี่จางเฉิงมายืนรอพ่อที่หน้าบ้านพอเห็นพ่อลากหมูป่ามาตามทางเขาดีใจวิ่งเข้าบ้านมาบอกแม่ให้ออกไปดูพ่อ"ท่านพ่อได้หมู่ป่ามาขอรับ ข้าเห็นท่านพ่อกำลังลากมาใกล้จะถึงบ้านของพวกเราแล้วขอรับท่านแม่ท่านตาท่านยายไปดูหน้าบ้านเลยถ้าไม่เชื่อข้า" เสียงของลูกชายคนเล็กของบ้านตะโกนบอกแม่ของตนเองทุกคนจึงรีบเดินออกมาดูที่หน้าบ้านก็พอดีกับอวี่จางเฉิงกับนายพรานหานลากหมูเข้ามาถึงในบ้านแล้ว กำลังลากต่อไปที่หลังบ้านก่อน จึงพากันมานั่งที่แคร่พักเหนื่อย"ขอบใจเจ้ามากหานตงเทียนถ้าไม่พบเจ้าพวกข้าทั้งสามคนคงมาถึงบ้านมืดค่ำอย่างแน่นอนเพราะแรงของลูกสาวกับหลานของข้าไม่มีมากขนาดนั้น" อวี่จางเฉิงบอกว่าที่หลานเขยของตัวเอง"ไม่เป็นไรขอรับท่านจางเฉิงอีกไม่กี่วันข้าก็จะแต่อวี่หลิงเข้าบ้านแล้วข้ายินดีช่วยเหลือครอบครัวของภรรยาขอรับ" เขาตอบรับคำขอบคุณยังกล่าวมาถึงนางอีกทุกคนจึงหันไปมองหลานสาวตัวเองยิ้มๆ"เอาละพักเหนื่อยแล้วก็ช่วยจางเฉิงแล่หมูด้วยนะหานตงเทียนจะได้นำเนื้อหมูไปทำมื้อค่ำให้กับน้องของเจ้าด้วย""ขอรับ""แล้วนี้นังหนูมันได้อะไรมากันจนเต็มตระกร้าไปหมด" ท่านตาถามหลานสาวตอนนี้ทุกคนนั่งดื่มน้ำด้วยความหิว"
Read More
บทที่ 8
"พี่ใหญ่ท่านมามืดเลยนะขอรับวันนี้ไหนบอกว่าแค่ขึ้นไปวางกับดักอย่างไรเล่า" น้องชายถามพี่ชายด้วยความเป็นห่วงพวกเขามีกันแค่สามคนพี่น้องถ้าไม่มีพี่ชายใหญ่สองพี่น้องต้องตายตามพี่ชายไปอย่างแน่นอนเพราะคนในหมู่บ้านรังเกียจพวกเขาที่มีพี่ชายตาบอดจนไม่มีเพื่อนเล่นด้วยเลยสักคนพวกเขาจึงมีกันแค่สามคนเท่านั้น"อ้อพอดีพี่เจอครอบครัวของว่าที่พี่สะใภ้ของพวกเจ้านางขึ้นไปหาของป่าจึงเจอ พวกนางโชคดีได้หมูป่าตัวใหญ่ลากกันลงมาถึงครึ่งทางที่พี่ลงเขามาพอดีจึงช่วยพวกเขาลากเข้าไปที่บ้านและช่วยชำแหละหมูป่าจนเสร็จได้เนื้อหมูมาเยอะแยะเลยในตระกร้าข้างหลังพี่ ยังมีในห่อผ้านี้ว่าที่พี่สะใภ้ใหญ่ของพวกเจ้านางบอกว่าเป็นอาหารใหม่ที่นางเจอในป่าจึงทำเผื่อพวกเราพร้อมกับครอบครัวของนางด้วย นี้ไงเจ้าเอาไปขึ้นโต๊ะอาหารเถิด" หานตงเทียนยกน้องห่อผ้าให้น้องสาวคนเล็กนำไปเปิดใส่ถ้วยกินมื้อค่ำกัน"ข้าอยากเจอหน้าพี่สะใภ้ใหญ่ยิ่งนักเห็นพี่ชายรองบอกนางน่ารักมากพูดจาไพเราะมากๆเลยเจ้าค่ะ วันนี้พวกข้าก็ทำความสะอาดบ้านรอนางแล้วนะเจ้าคะ" นางบอกก่อนจะเดินยิ้มเข้าไปในบ้านพร้อมพี่ชายที่เดินตามหลังนางมาติดๆ"เดี๋ยวก็ได้เจอ กินข้าวก่อนค่อยไปหมักหมูใ
Read More
บทที่ 9
ยามเหมาสามคนอาหลานได้เวลาตื่นนอน อวี่หลิงเตรียมซาลาเปาไส้หมูใส่ห่อผ่าและเอากระบอกไม้ไผ่ใส่น้ำดื่มในมิติของนางสามกระบอกให้กับสองพ่อลูก นางแยกห่อซาลาเปาอีกห่อเอาไว้ให้กับว่าที่สามีที่นัดกันขึ้นเขาไปเก็บกับดักด้วยเช่นเดียวกันเพราะชายหนุ่มไปเขาฝั่งซ้ายนางกับท่านอาไปฝั่งขวา จึงนัดเจอกันที่ทางพบกันตรงทางแยกที่ไปเก็บกับดัก พอเตรียมของครบทั้งสามคนก็รีบออกจากบ้านทันที นางบอกอาสะใภ้ไว้แล้วว่าให้ดูหม้อตุ๋นหมูให้นางด้วยมันเปื่อยแล้วเพียงแต่ดูไฟให้อุ่นตลอดก็พอซาลาเปาในเข่งนางอุ่นเอาไว้สำหรับทุกคนแล้วท่านอาของนางเดินนำหน้าถือคบไฟส่องนำทาง สองสาวเดินตามหลังอวี่หลิงรั้งท้ายนางอยากเอาไฟของนางออกมาใช้แต่คงทำไม่ได้เพราะความลับยังไม่อยากเปิดเผยทั้งกลัวว่าครอบครัวของร่างเดิมจะตกใจกลัวนางของให้มั่นใจเสียก่อนตอนนี้ตามน้ำไปก่อนช่วยให้พวกเขาหลุดพ้นจากความลำบากเสียก่อนเดินขึ้นเขามาครึ่งชั่วยามก็ถึงทางแยกที่จะเลี้ยวขวาหานตงเทียนยืนรออยู่ตรงทางแยกตามที่บอกเอาไว้"อ้างตงเทียนมาถึงนานแล้วหรือ" อวี่จางเฉิงถามว่าที่หลานเขยพอมองเห็นว่าเขายืนรอทุกคนอยู่ก่อนแล้ว"ข้าพึ่งมาถึงสักครู่ขอรับท่าอวี่จาง" เขาตอบและมองไปข้างห
Read More
บทที่ 10
อวี่หลิงมองลงไปที่ก้นหลุมเห็นหมูป่าสามตัวนอนหลับพวกมันคงจะเหนื่อยทั้งคืนที่ตกลงไปจึงวิ่งในหลุมจนหมดแรง มันคงเป็นครอบครัวเดียวกันที่เดินมาหากินพร้อมกันจนตกลงไปในหลุมทั้งสามตัวเลยสงสัยความลับเราคงต้องบอกท่านอากับญาติผู้น้องแล้วกระมังอวี่หลิงคิดก่อนที่จะเงยหน้าเรียกสองพ่อลูก"ท่านอาข้ามีความลับจะบอกข้าสามารถไว้ใจพวกท่านเพราะข้าถือว่าคือคนในครอบครัวของข้าและสิ่งที่ข้าจะบอกพวกท่านทั้งสองขอให้เก็บเป็นความลับไปจนตายได้ไหมเจ้าคะ ถึงแม้จะไม่มีใครมาแย่งมันจากข้าไปได้แต่ข้าก็ไม่อยากให้ใครรู้โดยไม่จำเป็นพวกท่านรับปากข้าได้ไหมเจ้าคะ" นางถามท่านอาและลูกสาวของท่านอาของนาง"หลิงเอ๋อร์ถึงแม้ครอบครัวเราจะยากจนแต่อาคนนี้ไม่เคยเอาเปรียบหรือรังแกเจ้า ข้ารักเจ้าเท่าลูกสาวของข้าคนหนึ่งที่พี่สาวทิ้งให้ข้าดูแลเจ้ามาเจ้าไม่เชื่อใจข้าอีกหรือ" ท่านอาถามนางกับด้วยความน้อยใจ"ไม่ใช่นะเจ้าคะแต่สิ่งที่ข้าจะบอกมันเหลือเชื่อมากต่างหากละเจ้าคะพวกท่านอย่าได้ตกใจไปละถ้าข้าบอกแล้ว" นางย้ำอีกอวี่ซิงพยักหน้ายิกๆ"ข้าสาบานด้วยความจริงใ-" นางยังพูดไม่จบอวี่หลิงนางเอามือปิดปากของนางเอาไว้ก่อนและส่งเสียงอือๆในลำคอ"พอเลยข้าเชื่
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status