แม่หญิงพิษร้ายพาลูกทำสวนในมิติต่างแดน 소설 & 이야기

ดาวเรืองถามขอยาดมกับแม่ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ค่ำๆ วันเดียวกัน. เพลิงพาเมขลาขับมอเตอร์ไซค์ออกมาชมสวนผลไม้ เพื่อไม่ให้เธอต้องคิดมาก "ผลไม้นี้พ่อกับแม่คุณเป็นคนปลูกไว้ทั้งหมดเลยเหรอคะ"

“สบายดีค่ะแม่! หนูอยู่อีกมิติหนึ่ง ซึ่งคล้ายกับว่าจะเป็นโลกคู่ขนานกับมิติปัจจุบัน และมีระยะเวลาห่างกันราวๆ สิบปี” “แม่กับพ่อเป็นห่วงมากรู้ไหม! แม่จะไม่ถามว่าหนูข้ามไปได้อย่างไร แค่รู้ว่าหนูอินของแม่มีความสุขและสบายดี แม่ก็ดีใจเหลือเกินแล้ว! อยู่ตรงนั้นดูแลตัวเองให ้ดีนะลูก ไม่ต้องห่วงพ่อกับแม่!” คุณอรรพีพูดปนสะอื้น ทั้งดีใจทั้งตื้นตันอัดแน่นกันอยู่ในอก

ว่าแล้วเธอก็คว้ามือพ่อแม่และน้องชาย หลับตาลง และพาทุกคนหายเข้าไปในมิติของเธอในพริบตา ทันทีที่ลืมตาขึ้น ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าก็ทำให้หลินเจิ้งเทียนและหวังจื้อเหยาถึงกับตะลึง ผืนดินกว้างใหญ่ ที่อุดมสมบูรณ์ มีทั้งพืชพันธุ์ธัญญาหารนานาชนิด ลำธารใสสะอาด มีบ้านไม้� �บราณที่กว้างขวางอยู่ในมิติ และที่สำคัญ มีสัตว์ป่าน้อยใหญ่ วิ่งเล่นอยู่เต็มไปหมด

น่านฟ้าสงสัยว่าแม่ขับพามาที่ไหน เพราะอาณาเขตของไร่พิทักษ์มหิงสากว้างใหญ่ไพศาลมาก "ไปสวนลิ้นจี่จักรพรรดิกันจ้ะ แม่จะไปเก็บลิ้นจี่มาทำอาหารให้พวกหนูกินไงล่ะจ้าว" เหนือฟ้าบอกแล้วจอดซาเล้งใต้ต้นยางนาสูงใหญ่

ห้าปีต่อมา เสียงหัวเราะของชายหญิงสูงวัย สลับเสียงหวีดร้องของเด็กชายหญิง ทำให้สวนดอกไม้ขนาดใหญ่ ในจวนชายแดนตะวันออก ของจ้าวลู่เชียน ที่ได้ลาออกจากการเป็นแม่ทัพ มาช่วยภรรยาทำการค้า

คุณหญิงประไพพรรณผู้เป็นแม่พูดเตือนลูกสาวคนเล็กด้วยน้ำเสียงและท่าทางเคร่งเครียด ปรางทิพย์ทิ้งทุกอย่างที่ต่างประเทศเพื่อที่จะมาร่วมงานศพพี่สาวที่จากไปพร้อมกับลูกในท้องอย่างกระทันหันและไม่มีวันที่จะกลับคืนมา

”ไม่มีวัน ต่อให้เราห่างกันไกลแค่ไหน แม่บาดเจ็บเจียนตาย แม่จะกลับมาหาเจ้ากับน้อง เจ้าวางใจ…แม่ให้สัญญา“ นางเข้าใจความรู้สึกของบุตรชายดี ทั้งชีวิตนี้เขาเหลือเพียงนางที่เป็นที่พึ่ง เหลือน้องสาวที่เป็นสายเลือดแท้จริง เขาคงจินตนาการต่างๆนาๆยามไม่เห็นว่านางกลับมาเสียที ”แม่ซื้อเ มล็ดผัก กับเมล็ดดอกไม้มาด้วย ตั้งใจว่าจะปลูกที่มันหายาก และสวยงาม เจ้าว่างจากการเล่าเรียนก็มาช่วยแม่ดูแลมัน ดูแลสวนของเราดีหรือไม่“ มือบางเปิดห่อกระดาษหลายห่อให้เขาดูก่อนที่ฟู่มู่หลงจะหยิบมันขึ้นมาพิจารณา

ภาพที่ปรากฏยิ่งทำให้ศิศิราน้ำตาไหล ในคลิปนั้น พ่อและแม่ของเธอนั่งอยู่คู่กันในรถยนต์ ใบหน้าของทั้งสองดูเคร่งเครียดมาก วันที่และเวลาในคลิประบุว่าเป็นวันเดียวกับที่พวกเขามาที่สวนปรารุษก์ “น้ำค้าง... ถ้าลูกได้เห็นคลิปนี้ แสดงว่าพ่อกับแม่คงไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว” นางขวั� �ฤดีพูดเสียงเครือ

ถ้าไปก็ต้องเจอหน้าอดีตสามีที่ปานใจบอกตัวเองว่าชาตินี้ไม่อยากพบเจอผู้ชายคนนี้อีก นางขออยู่อย่างสงบ ๆ คนเดียวตลอดไป “จ้ะ แม่จะไป” ปรินวัชร์มีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ยิ้มไม่บึ้ง แล้วชวนมารดาพูดคุยเรื่องทั่วไปก่อนจะออกไปเดินชมสวนดอกไม้ที่มารดาปลูกไว้ เขาอยู่เป็นเพื่อนคุยกับท่านจนถ� �งทานข้าวด้วยกันก่อนจะกลับ

เดิมภวัตคิดว่าแดนดินจะพาไปดูฟาร์มควายแล้วกลับเรือนเลย แต่ปรากฏว่ายังพาเขาตระเวนไปทั่ว เพื่อดูที่นาของทรัพย์มหาศาล ทั้งบรรยายขั้นตอนการทำนาปลูกข้าวให้ฟังแบบสั้นๆ จวนจะเที่ยงแล้วก็ยังกลับไม่ถึงเรือนคำหอม แดนดินพาเขามาที่ ‘บ้านสวนตายาย’ สวนผักปลอดสารพิษของหมู่บ้านเป็ นสถานที่สุดท้าย “นายเคยบอกว่ารักกรองขวัญที่นิสัยใจคอ ไม่สนว่าเธอจะเป็นใครมากจากไหน ถ้าฉันบอกนายว่าต้นกำเนิดของลูกเป็ดมาจากที่นี่ล่ะ นายจะคิดยังไง” แดนดินถามเสียงเรียบขณะพากันเดินเข้าไปในสวน “ผมต้องคิดด้วยเหรอครับ”