แม่หญิงพิษร้ายพาลูกทำสวนในมิติต่างแดน Novels & Stories

และย่างกุ้งให้ลูกของเธอทำกับข้าวเส็รจ เธอก็เดินไปป่าไผ่ตัดไม้ไผ่มา10ลำ โยนเข้าในมิติและตัดหน่อไม้มาด้วยหลายหน่อ และรีบกลับบ้านพอถึงบ้านเธอก็รีบทำราวไม้ไผ่ไว้ใหสามีหัดเดินในตอนเช้าทำเสร็จเห็นลูกชายกับลูกสาวที่เดินออกมาจากในบ้านท่าทางงัวเงียเหมือนยังไม่ตื่นเต็มที่ "ท่านแม่ไม ่บอกให้ลูกมาช่วยละขอรับ/เจ้าคะลูกอยากช่วยท่านแม่" หลี่ถิงยิ้มบอกว่า

“อ๊ะคุณ ฉันจะกินสละ” “ถือมาด้วยสิ ในสวนลมพัดผ่านเย็นมากเลยนะ” “โอเคๆ ถือให้ด้วย” “ครับ” “ดูแลลูกสะใภ้แม่ดีๆ ล่ะ” “ครับแม่” เขาพาภรรยาสาวเดินไปเล่นในสวนที่พ่อและแม่ปลูกผักเอาไว้

ตอบได้เลยว่าผิดปกติมาก เพลงพิณไม่ใช่คนแบบนี้ คนเป็นพ่อก็เลยจับทางลูกสาวได้ "เรื่องสวนเป็นยังไงบ้างคุณ คนใหม่ทำดีกว่าคนเก่าไหม" เพลงพิณที่กำลังจะเดินไปบอกแม่ครัวให้เตรียมอาหารรีบหันมองมาดูพ่อกับแม่ ฝีมือพ่อเองเหรอเนี่ย ที่ให้คนสวนคนใหม่มาทำงานแทนเขา คิดไว้แล้วเชียวพ่อค งจะโกรธมาก ใครจะไม่โกรธล่ะลูกสาวคนเดียวท้องก่อนแต่ง เราจะทำยังไงดี

ไปรยาแก้ต่างให้ นั้นแหละ มันยิ่งทำให้ภูมิพยัตหน้าหงิกเข้าไปใหญ่ “เอาเถอะครับ ยังไงพ่อกับแม่ก็จะไม่เห็นหน้าผมอีกหลายวัน” “คุณเม่นจะไปไหนหรือคะ” ไปรยาหันไปถาม หลายวันมานี่เขามาช่วยคุณพ่อจัดการสวนย่อมและลงต้นไม้เพิ่มให้ทำให้สวนสวยมากขึ้นกว่าเดิม

“เอาน่ะ… ไม่เป็นไรหรอกลูก ลองไปอยู่ภาคใต้สักพัก คิดเสียว่าไปพักผ่อนเปลี่ยนบรรยากาศ แม่ว่าบางทีหนูอาจจะชอบชีวิตชนบทก็ได้ สวนปาล์มที่ว่านี้แม่เคยไปเห็นมาแล้วครั้งนึง ที่นั่นเงียบสงบมาก แวดล้อมไปด้วยธรรมชาติ อากาศก็ดี๊ดี ลองไปอยู่ดูก่อน แล้วสักพักแม่กับพ่อจะต ามลงไป” มือเรียวของนางวงศ์เดือนยื่นออกไปลูบศีรษะของลูกสาวด้วยความรักใคร่ พยายามหว่านล้อมให้ฟ้าใสลดความดื้อดึงลงบ้าง “หนูไม่อยากไปค่ะ”

สียงมารดาเริ่มดังเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น “หายหัวไปไหนกันหมดนะ ให้มันได้อย่างนี้สิ นังลูกไม่รักดี พอฉันไม่อยู่ก็แล่นออกนอกบ้านกันหมดเลยหรือไง นังแพท!” พิไลลักษณ์ตะโกนโหวกเหวกเรียกหาบุตรสาวทั้งสองทันทีหลังจากกลับมาเหยียบผืนแผ่นดินไทย และรีบมุ่งตรงมายังบ้านพักที่คิดว่าจะไม่ได ้กลับมาเหยียบที่นี่อีกแล้ว

“เชอะ!! ก้มหน้าทำงานเหมือนควาย ต่อให้แก่ทำงานทั้งชีวิต ก็ไม่สามารถใช้หนี้คุณพ่อได้หมดหร๊อก!! ถ้าคุณพ่อยังไม่หยุดสร้าง” คำพูดของพิไลลักษณ์ที่ลอยลมตามมานั้น วันวาดเห็นด้วย แต่ใครล่ะจะห้ามท่านได้ เมื่อท่านเป็นผู้ให้กำเนิด คงต้องทนไปจนกว่าท่านจะสำนึกเอง เธอเป็นลูก ก็ต้องก ้มหน้ารับใช้กรรมไป หญิงสาวถอนใจ เธอสตาร์ทรถจักรยานยนต์คู่ชีพ รีบขับเคลื่อนออกไป ก่อนที่ม่านราตรีจะคืบคลานปกคลุมพื้นโลก คฤหาสน์รูธ...

คำที่บอกแม่ไปหลิวตานไม่ได้โกหกแต่ว่าเธอไม่บอกทุกอย่าง ผักป่าในป่าแทบไม่มีและเธอไม่เสี่ยงเข้าไปเก็บเพราะกลัวว่าจะมีสัตว์ร้าย ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาแม่กับน้องจะถูกรังแกมากแค่ไหน จึงต้องหาผักป่าอย่างลำบาก “ถ้าไม่ใช่ว่าใช้พลังธาตุไม้แล้วจะเหนื่อยง่ายฉันคงทำไปแล้ว” เสียงบ่นดังขึ้น ในป่ากว้าง

เรื่องที่ 2 เกี่ยวกับการปลูกผัก ค้าขาย หาหนทางร่ำรวย แก้แค้น ทะลุมิติมาเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในยุคโบราณพร้อมระบบมิติ

) ตื่นมาในบ้านสวนของหญิงสาวคนหนึ่ง ลลินลาออกจากงานที่ทำอยู่กลับมาพลิกฟื้นสวนเพาะพันธุ์ไม้ของของพ่อแม่ซึ่งเป็นสมบัติที่ทั้งสองทิ้งไว้ให้ หญิงสาวพยายามที่จะใช้ชีวิตหลังการหย่าร้างให้ดีที่สุด