แอบรัก(ไม่)ให้เธอรู้ 소설 & 이야기

เธอตระหนักได้แล้วว่ามันคือความรัก เธอเผลอใจรักเขา โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัว ‘รัก’ ทั้ง ๆ ที่ไม่ควรรัก

“แล้วฉันผิดเหรอที่ไม่อยากทนกับความสับสนของนายอะ” “…เธอไม่ผิดหรอก คนที่ผิดคือฉัน ฉันผิดเองที่เผลอรักเธอ เผลอรักเธอโดยไม่รู้ตัว!” “...” “...”

จุมพิตที่เต็มไปด้วยท่าทีครอบครองของเขาคือการเน้นย้ำบอกเธอว่า ‘รัก’ รักที่เธอยังไม่รู้ว่ามันเคยมี ต่อให้เธอจำไม่ได้…ฉันก็จะทำให้เธอรู้สึกอีกครั้ง “อะ…อื้มมม”

ข้าวหอมส่ายหน้าปฏิเสธทันที “อาบไม่เป็นผมก็เรียนรู้ได้นะครับที่รัก” อลันพยุงตัวข้าวหอมให้ลุกขึ้นพิงพนักเตียงแต่ยังไม่ปล่อยเธอออกจากอ้อมแขนของตัวเอง

เค้าถามเข้าเรื่องที่อยากรู้ทันที " ฝันไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลยค่ะ ฝันมีความสุขดี ไม่มีแฟนก็อยู่ได้ " " หมายความว่า ฝันไม่เคยมีแฟน " เธอพยักหน้า " ค่ะ ถ้าคบกันจริงจัง ไม่เคย แต่ถ้าไปแอบชอบเค้า ก็มีบ้าง "

ฉันเลิกคิ้วถามมันไปอย่างกวนๆมันก็ยิ้มบางๆให้ฉัน “ถ้าเธอบอกว่าเธอไม่คิดอะไรไม่รู้สึกอะไร ฉันผู้ชายที่รักเธอก็คงต้องเชื่อเธอ^_^” “ก็ดี เป็นคนโง่ให้ฉันหลอกก็ดี^_^”

“คนรักกันจริงเขาไม่ทรมานหรือบีบบังคับความรู้สึกอีกฝ่ายให้หมดหนทางจนต้องจำยอมมาอยู่ด้วยทั้งที่ไม่ได้รักกันเลยหรอกนะคะ” “เธอรู้ได้ไงว่าฉันไม่รักเธอ”

รู้ ก็รู้ว่ามันต้องเสี่ยงทำให้เสียน้ำตา ขอฉันขอห่วงใยหวังดีรบกวนเธอหน่อยนะ เพียงแค่เพียงเท่านี้ก็มีความสุขเล็กน้อยตามประสา แต่เธอยังไม่รัก เธอยังไม่สน มันก็พอทนขอเธออย่าเพิ่งไปมีใคร ปล่อยให้ฉันรัก ปล่อยให้คิดถึง ปล่อยให้ใจที่หวานซึ้ง ได้แสดงความจริงใจ

“…เราไม่ใจอ่อนกับเรื่องแค่นี้หรอกนะ” “รู้” “…..” “เธอ ตั้งมือรับให้ดีก็แล้วกัน เผลอๆ.. ฉันอาจจะทำให้เธอใจอ่อนแบบไม่รู้ตัวก็ได้” “…..” “เธอรู้จักฉันดีที่สุด ไม่ใช่หรือไง?”

“ฉันต้องการทุกอย่างในตัวเธอ” “คุณไม่ได้รักเธอ” “ทำไมนายถึงรู้ว่าฉันไม่ได้รักเธอ?” “เหอะ พวกคุณเพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่ถึงเดือนไม่ใช่เหรอ?” “ต้องใช้เวลาเป็นมาตรฐานอย่างนั้นเหรอ?”