แอบรัก(ไม่)ให้เธอรู้

เกิดใหม่ทั้งที ดันกลายเป็นคนเสียสติ งั้นก็แกล้งบ้าคุยกับต้นไม้ใบหญ้าไปเลยแล้วกัน หรือจะแกล้งพระเอกธงแดงดี พี่ใหญ่! พี่ใหญ่! ท่านหน้าเหมือนกบเลย แต่ดูดีดีก็เหมือนจอมมาร ฮ่าฮ่า

เมื่อสาวนร.นอกแสนเซ็กซี่ต้องสืบคดีชู้สาวที่คลับลีลาศ ทางเดียวที่จะเข้าถึงข้อมูลได้คือตีสนิทกับเขา ซึ่งเธอเข้าใจว่าเป็นชายขายบริการ และทั้งที่ย้ำตัวเองเสมอว่านี่คืองานแต่ทำไมถึงใจสั่นทุกทีที่ใกล้เขาละ

เพราะคุณหนูทั้งดื้อและเอาแต่ใจ ปฐพีจึงได้รับคำสั่งให้ช่วยปราบพยศ แต่ไม่รู้ปราบกันแบบไหน ทั้งสองคนถึงได้ตัวติดกันยิ่งกว่าปาท่องโก๋ “พี่ดิน อย่าค่ะ นี่ห้องทำงานนะคะ” “กลัวอะไรแอลบอกพี่เองว่าคนอื่นกลับหมดแล้ว” เอลินอร์ยืนนิ่งให้เขากอดอย่างนั้นเพราะรู้สึกดีเวลาอยู่ในอ้อมกอดของเขา “งานเสร็จแล้วก็รีบกลับเถอะค่ะ” “ใครบอกว่าเสร็จครับ ยังเหลืออีกงานที่ยังไม่ได้เซ็น” “ก็เซ็นสิคะจะได้รีบกลับ” “ปากกามันแท่งใหญ่แอลคงต้องช่วยพี่จับถึงจะเซ็นได้ครับ” ปฐพีเบียดกายเข้าหาคนรักจนแทบไม่มีช่องว่าง “พี่ดิน” เอลินอร์รู้ว่าปากกาที่เขาพูดหมายถึงอะไร หญิงสาวทำตาดุใส่เรียกเสียงหัวเราะจากคนตัวโตได้เป็นอย่างดี

“ที่นี่ทำไร่อะไรเหรอ?” ผมเลยถามเปลี่ยนเรื่อง “ไร่กาแฟ” “โห! ดีจัง ผมชอบดื่มกาแฟ” “คุณเป็นเจ้าของไร่แท้ ๆ ทำไมถึงไม่รู้ว่าที่นี่ทำไร่กาแฟ” “ผมมันก็แค่เจ้าของในนามเท่านั้นแหละ ผมเคยทำไร่ที่ไหนกันเล่า แถมที่นี่ผมเองก็เพิ่งมาครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 เอง” “…” “มาคราวนี้ผมก็แค่มาพักผ่อน เดี๋ยวก็กลับแล้ว” “น่าเสียใจแทนคุณย่านะ ที่ทายาทเพียงคนเดียวไม่เคยคิดจะมาเหลียวแลสิ่งที่ท่านรัก ท่านสร้างมากับมือเลย” ผมว่านายรามอะไรนี่ ชักเริ่มพูดไม่เข้าหูซะแล้ว ทำไมคนงานที่นี่ถึงพูดจาลามปามเจ้านายแบบนี้นะ คุณย่าคงจะใจดีมากไปแน่ ๆ คนงานในไร่ถึงได้พูดจาไม่น่าฟังแบบนี้ “แต่ที่ไร่ก็มีหลานคุณย่าอีกคนดูแลไม่ใช่เหรอ ก็น่าจะสืบทอดกิจการต่าง ๆ ของคุณย่าได้” “พูดจาเห็นแก่ตัวดี” นายรามพึมพำออกมาซึ่งผมฟังไม่ถนัด “นายว่าอะไรนะ”

“ผมชอบผู้จัดการนะครับ” อิศราพูดความรู้สึกของตัวเองออกมา เขาไม่ได้เมาจนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร อิศรามีสติรับรู้ทุกอย่าง “คุณเมาจนพูดไม่รู้เรื่องแล้ว” “ไม่ครับ ผมรู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่” พูดจบก็ย้ายก้นสวย ๆ ขึ้นมานั่งบนตักของรชานนท์ มือบางคล้องรอบคออย่างเหมาะเจาะ “คุณอิศรา!” “เรียกว่าอิงค์” คนบนตักสั่ง “คุณไม่ควรทำแบบนี้ คุณมีวีรภัทรอยู่แล้วนะอย่าลืมสิ” รชานนท์เตือนสติ ทั้งอิศราและเขาเองด้วย การที่ถูกอิศราคลอเคลียอยู่บนตักแบบนี้เขาเองก็หวั่นไหวไม่น้อยเลย “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพี่วี”

ภริดาเคยผ่านเรื่องราวความรักแย่ ๆ มาก่อน เธอจึงไม่คิดจะเปิดใจรักใครอีก เวทิศเป็นผู้ชายที่เข้ามาเปลี่ยนความคิดของเธอ เขาเป็นเจ้าเด็กคลั่งรัก ทำทุกอย่างเพื่อเธอ แล้วพี่สาวที่มั่นใจว่าตัวเองกร้านโลกกว่าเจ้าเด็กเมื่อวานซืน จะหนีพ้นเงื้อมมือเจ้าเด็กคลั่งรัก ที่มันอยากได้เธอเป็นเมียใจจะขาดได้มั้ย

มน กชมน หญิงสาวสวยแซ่บปีสี่ ที่ต้องมาฝึกงานในบริษัทของตระกูลกิจศิริวัชรโชติ โดยหารู้ไม่ว่าลูกชายของผู้บริหารแถมยังมีศักดิ์เป็นหัวหน้าของเธอ คือพี่มิล รามิล อดีตรุ่นพี่ที่เรียนจบไปแล้ว แต่ก่อนเธอไม่ชอบขี้หน้าเขาเอามาก ๆ เพราะเธอเกิดคนเจ้าชู้เป็นที่สุด แต่เพราะเรื่องผิดพลาดในคืนนั้นดันฝากความรู้สึกที่ยากจะอธิบายฝังลึกในหัวใจของเธอไปเสียได้ นอ. สาวสวยแซ่บปีสี่ ที่ต้องมาฝึกงานในบริษัทของตระกูลกิจศิริวัชรโชติ โดยหารู้ไม่ว่าลูกชายของผู้บริหารแถมยังมีศักดิ์เป็นหัวหน้าของเธอ คือ พอ. อดีตรุ่นพี่ที่เรียนจบไปแล้ว แต่ก่อนเธอไม่ชอบขี้หน้าเขาเอามาก ๆ เพราะเธอเกลียดคนเจ้าชู้เป็นที่สุด แต่เพราะเรื่องผิดพลาดในคืนนั้นดันฝากความรู้สึกที่ยากจะอธิบายฝังลึกในหัวใจของเธอไปเสียได้

ในวันที่เธอจะบอกรักเขา แต่เขากลับบอกว่ามีคนรักอยู่แล้ว ดังนั้นคำว่ารักที่เธอจะบอกเขาจึงต้องเก็บไว้ในใจตลอดไป "พี่จะเอาดอกไม้ไปให้ใครเหรอคะ" แทนที่เธอจะยื่นการ์ดสารภาพรักให้เขา ทว่าพอเห็นช่อดอกไม้ที่เขาถือจึงเอ่ยถามออกไป "ฉันจะเอาไปให้ผู้หญิงที่ฉันรักน่ะ" "เขา...เป็นใครเหรอคะ" "เขาเป็นคนใกล้ตัวฉันมากที่สุด เธอก็รู้จักดี" "พี่เกรซเหรอคะ" "ใช่ ฉันรักเกรซมานานแล้ว วันนี้มันถึงเวลาแล้วที่ฉันจะบอกรักเกรซเสียที" "ฝุ่นก็มีคนที่แอบรักเหมือนกันค่ะ แต่ฝุ่นไม่กล้าบอกเขา" "ถ้ารักก็บอกเขาไปเลยสิ อย่ามัวไม่กล้าพูดเหมือนฉัน" "ฝุ่นก็จะบอกรักเขาเหมือนกันค่ะ แต่ตอนนี้บอกไม่ได้แล้ว" "ทำไม" "ฝุ่นเพิ่งรู้เมื่อไม่นานมานี้ว่าเขามีคนรักอยู่แล้วค่ะ"

(เจคอป ) น้องเล็กของตระกูลโรคาซานเดอร์ ตัวป่วนประจำกลุ่ม R&R แอบหลงรักนักศึกษาสาวตั้งแต่ปีหนึ่ง จนกระทั่งเธอเรียนจบ ก็เดินหน้าจีบ แต่กลับถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเกย์ เรื่องราวจะว้าวุ่นขนาดไหน ติดตามต่อได้ใน อ้อมกอดเทพบุตรมาร

ชนะมาทุกแมตซ์ แกร่งสุดไม่ว่าจะสนามไหน แล้วสนาม FWB นี้ล่ะ ใครรู้สึกก่อน คนนั้นก็ย่อม...เจ็บก่อน เพราะฉะนั้น ต้องห้ามรู้สึก! เกินเพื่อน...นั้นไว้ให้ดี ๆ “ถ้าไม่ให้เป็นเพื่อนกันแล้วมันเป็นอะไรได้อีกวะ”