ไกด์ระดับsssคนนี้จะสตรีมจนรํ่ารวย Novels & Stories

โม่เยว่เทียนสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามรวบรวมสมาธิที่แตกกระเจิงให้กลับคืนมา เขามองสตรีเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกยากจะอธิบาย นางเป็นสตรีตระกูลสูงศักดิ์แน่หรือ เหตุใดจึงมีวาจาเกี้ยวพาราสีบุรุษได้ลื่นไหลยิ่งกว่าพวกคุณชายเจ้าสำราญในหอนางโลมเสียอีก “อธิบายต่อ” เขาก

ปณิสราเหยียดยิ้มหวานหยาดเยิ้ม นัยน์ตาคมฉายแววท้าทายประชดประชัน เธอขยับสะโพกบดเบียดร่องรักเข้าหาแกนกายทรงพลังที่ดันอยู่ใต้กางเกงของเขาหนักๆ หนึ่งทีอย่างยั่ว ๆ ด้วยความหมั่นไส้ “เนยจะจัดให้หนัก เอาให้พี่นาวาต้องร้องขอชีวิตเลย คอยดู!” สิ้นคำบอกเล่า หญิงสาวก็หันกล ับไปหาหน้ากล้องสตรีมเมอร์ พร้อมส่งเสียงครางหวานกระเส่าและเริ่มร่อนสะโพกขย่มเข้าหาแกนกายแกร่งอย่างเร่าร้อน เปิดฉากบทรักหน้ากล้องสตรีมลับตามรีเควสของแฟนคลับอย่างเต็มรูปแบบ

รั่วอิงเหยาพึมพำเสียงกระเส่าอย่างรัวเร็ว กริยาสตรีคืออะไร ยามนี้นางไม่ประจักนัก รั่วอิงเหยาโอบกอดร่างหนา รั้งกายชายให้เข้ามาแนบสนิทกันและกัน ลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ากระทบกายเปลือยเปล่าของบุรุษตรงหน้า

"ก็แย่ละ! กูดีลผู้หญิงมาตั้งกี่คน ดูออกโว้ยว่าใครแค่เล่นตัว ใครไม่เอา!" "งั้นมึงคงไม่ใช่สเป็กยัยพริตตี้คนนั้นแหละ" แผ่นดินไหวไหล่ตอบกลับสบายๆ อย่างไรเขาก็ไม่ค่อยอยากจะเชื่อเสน่ห์มารยาของผู้หญิงสมัยนี้เท่าไร ยิ่งทำอาชีพล่อแหลมต้องใช้หน้าตาร่างกายหาเงิน ร้อยทั้งร้อยก็ อยากสบายทั้งนั้น

ได้เริ่มถ่ายทอดสด หมวดเกม แต่สตรีมในครั้งนี้คนเข้ามาดูเยอะไม่แพ้กับครั้งก่อนที่เข้าขึ้นสตรีมเลย “สวัสดีนะคะพี่ๆ ทุกคน วันนี้มิล่าจะมาสตรีมเกมขับรถหนีผีนะคะ เห็นพี่ๆทุกคนเรียกร้องมาเลยจัดให้ตามคำขอค่ะ”ปกติแล้วเธอจะสตรีม ROV แต่เหมือนยูสเซอร์และแฟนคลับเธอต่างพากันเร ียกร้องให้สตรีมเกมอื่นบ้าง

<คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : พอดีเลย เราสตรีมเกมอยู่ : เล่าๆ ไนท์นิ่งไปครู่หนึ่ง เพราะการสตรีมเกมมีอะไรให้เล่าเยอะ แต่เธอก็เลือกที่จะตอบสั้นๆ เท่านั้น <คืนนี้ยังอีกยาวไกล> : ก็แค่เหงาๆ เลยหาคนเล่นเกมเป็นเพื่อน : นี่เธอคุยกับเราเพราะเหงาด้วยป่าว

เธอร้องบอกพร้อมกับทำสีหน้าประหลาดใจ มีสุภาพสตรีผู้ร่ำรวยอีกท่านหนึ่งจากตระกูลที่มีความเชี่ยวชาญเรื่องเครื่องเพชรได้ก้าวไปข้างหน้า แล้วจ้องมองไปที่สร้อยเพชรเส้นนั้นด้วย

เห็นทีจะเป็นดังที่พี่ชายเขากล่าวเอาไว้ ว่าสตรีมีพลังวิเศษสามารถทำให้บุรุษ สยบอยู่แทบเท้าของนางได้อย่างง่ายดาย ซึ่งเขาก็เป็นเช่นนั้นในยามนี้ “ขยับเถิด ข้าไม่ไหวแล้ว” ลี่เซียนเอ่ยออกมาอย่างใจนึก เพราะนางอยากรู้ว่าจะสุขสมเพียงใด ขืนมัวแต่รอกันอยู่เช่นนี้ เห็นทีคงจะเจ็ บปวดไม่คลาย