(อ่านฟรีจนจบ) ทะลุมิติไปเป็นสตรีมเมอร์ทำอาหารในอนาคต Novels & Stories

พ่อครัวใหญ่เห็นดีเห็นงามด้วย ในใจนึกละอายอยู่ไม่น้อย เด็กสาวผู้นี้ไฉนถึงได้รู้เรื่องอาหารมากกว่าพวกตนเสียอีก หากหลินลู่ฉีได้ยินความคิดของเขา คงอยากบอกว่า ข้ามาจากอนาคต นี่ล้วนเป็นอาหารที่ข้ากินเป็นประจำอยู่แล้ว ไม่มีสิ่งใดแปลกใหม่แม้แต่น้อย

ตกดึกในห้องนอนอันอบอุ่น พราวนั่งอยู่หน้ากระจกเงา เธอมองภาพสะท้อนของตัวเองแล้วยิ้มออกมา ในฐานะผู้หญิงที่ทะลุมิติตื่นขึ้นมาในร่างที่ต้องตาย ตอนนี้เธอได้สร้างจักรวาลใหม่ขึ้นมาด้วยตัวเองอย่างสมบูรณ์ เธอมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้าคืนนี้มีทั้งแสงดาวที่ส่องประกาย (ธ

เคยแต่ดูละครที่มีการทะลุมิติย้อนเวลาไปอยู่ในร่างคนอื่น แต่มันดันเกิดขึ้นกับเธอจริงๆ ในตอนนี้ หญิงสาวแทบจะไม่อยากเชื่อ และไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่อยู่ในขณะนี้เป็นนวนิยายเรื่องไหน หรือว่าเป็นเรื่องจริงที่เกิดในโลกคู่ขนาน “จะมาต่อต้านอะไรเอาตอนนี้ รีบเข้าไปเถอะ” แม่สื่อวัยกล างคนเอาผ้าคลุมมาปิดให้ แล้วดึงแขนเจ้าสาวให้เข้าไปในบ้านเพื่อที่จะทำพิธีกราบไหว้ฟ้าดินให้งานนี้จบลงโดยเร็ว

พอเขาเอ่ยขึ้นมาเช่นนี้ จือไฉและจือหยวนก็เข้าใจ ก็เขาสามารถเข้าไปในมิติได้ เขาคงเข้าไปเอาอาหารออกมา ดีจริงนึกว่าต้องมาทนหิว ตงฮวนและหานเกอ ขึ้นไปบนรถม้าแล้วปิดม่านลง จากนั้นก็เข้าไปในมิติ ซิ่วอิงที่กำลังทำอาหารอยู่ในโรงครัว เหลือบตามาเห็นตงฮวนและหานเกอ ก้าวเดินเ ข้ามาก็ส่งยิ้มให้ นางกำลังรอพวกเขาอยู่พอดี เพราะนางทำซาลาเปา จะให้เขาเอาไปกินที่นั่น

ทันทีที่รู้สึกตัวเธอก็ถูกจับแต่งงานร่วมผูกผมกับบุรุษหน้าน้ำแข็งผู้หนึ่งแล้ว นับจากวันนั้นก็ผ่านมาหลายวันเอาไฉ่หงยังคงเอาแต่จิตใจล่องลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัว หญิงสาวยุคปัจจุบันอย่างเธอตอนนี้ทะลุมิติย้อนกลับมาในอดีตแบบนั้นเหรอ เหลือเชื่อเกินไปแล้ว พนักงานสาวออฟฟ ิตที่ทำงานงกๆ ไม่มีเวลาแม้กระทั่งเข้าห้องน้ำจะทะลุมิติมาได้ยังไงหรือจริงๆ แล้วเธอทำงานหนักจนตาย

แต่นางก็เป็นแค่นักปรุงน้ำหอมจากโลกอนาคต จะสร้างการเปลี่ยนแปลงได้สักเท่าใดกันเชียว? อ้อ แต่ลืมไปตอนนี้นางมีตัวฉลาดเป็นพวกอยู่! ทำอะไรก็ทำได้เต็มที่!

“มิตินี้จะสามารถช่วยให้ชีวิตของพวกเราดีขึ้นมาได้ ฉันสามารถนำสิ่งของออกมาจากมิติได้เหมือนเล่นมายากล เดี๋ยวฉันจะทำให้พี่ดูนะ” พูดจบเธอเอามือลูบที่กลางฝ่ามือแล้วนึกถึงเนื้อหมู และปลากระป๋อง จากนั้นเพียงเสี้ยววินาที ก็มีเนื้อหมูและปลากระป๋องปรากฏขึ้นตรงหน้าทั้ งสองคน

หลินเสี่ยวเหยายิ้มบาง ๆ ไม่ตอบอะไร หยิบชามข้าวต้มขึ้นมาแล้วตักเข้าปากช้า ๆ ‘ใครจะอยู่สบายหรือไม่ เรามาดูกัน’ เธอนั่งก้มหน้าซดข้าวต้มเงียบ ๆ แต่ในใจกลับคิดหาทางออกอย่างรวดเร็ว เธอเพิ่งทะลุมิติมาอยู่ในโลกที่ไม่รู้จักและไม่มีที่พึ่ง ถ้าออกจากบ้านนี้ไปตอนนี้มีหวังต้อง เร่ร่อนอดตายหรือถูกขายเป็นแรงงาน

มือที่เคยจับมีดทำครัวราคาแพง ตอนนี้ต้องมาจับตะหลิวสนิมๆ แต่ความมุ่งมั่นในฐานะเชฟและหัวใจของความเป็นแม่ที่ถูกปลุกขึ้นมา ทำให้ดวงตาของนางเป็นประกาย นางจะใช้สูตรอาหารลับเฉพาะจากโลกอนาคต พลิกชะตาจากหญิงม่ายผู้ยากจน ให้กลายเป็นเจ้าของเรือนครัวสองหนานที่อบอุ่นแ ละร่ำรวยที่สุดในแคว้นนี้ให้ได้

แต่เธอไม่เก่งวิชาประวัติศาสตร์เสียด้วยสิ จะทะลุมิติมาแล้วเปลี่ยนแปลงอดีตก็คงไม่ใช่เรื่องที่เธอจะสามารถทำได้ ในนิยายนางเอกทะลุมิติมาเป็นหมอ มาปลูกผัก ทำอาหารขาย แต่เธอทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ก็แน่ล่ะสมัยที่เธออยู่มีแต่เครื่องอำนวยความสะดวก