ไม่ขอรักคนใจร้าย Novelas e Histórias

มายอาร์. ” นายมันคนใจร้าย ฉันผิดเองที่รั้งนายเอาไว้กับผู้หญิงที่นายไม่ได้รัก จากวันนี้ไป ในหัวใจฉันจะไม่มีนายอยู่อีกต่อไป!!“

ใครจะอยากถูกคนอื่นใจร้ายใส่ ยิ่งโดยเฉพาะกับคนที่ตัวเองรักด้วยแล้ว ยิ่งไม่อยากให้เขาใจร้ายใส่เลยแม้แต่นิดเดียว “กลับไปรอบนี้ไม่เจอกันเดี๋ยวก็ลืม” นิกซ์ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงและถ้อยคำที่เย็นชา สีหน้ายังคงเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกใดๆ “นิกซ์ใจร้าย…” นอกจากคำนี้ เธอก็ไม่รู้ว่าจะพูดคำไหนออกไปแล้ว

Chapter 56 ม่านหมอก ฉันเดินมาโดยไม่สนใจหันกลับไปมองปั้นจั่นเลยแม้แต่น้อย ฉันต้องเข้มแข็งและต้องผ่านจุดที่แย่ที่สุดไปให้ได้ ไม่ใช่ว่าฉันไม่รักปั้นจั่นนะคะ ฉันรักเขามาก รักมากจนไม่สามารถมีผู้ชายคนไหนเข้ามาในหัวใจของฉันได้อีก แต่ฉันต้องเลือกแบบนี้ เพราะฉันไม่สามารถทำใจกลับไปอยู ่และใช้ชีวิตครอบครัวกับเขาได้จริง ๆ ถ้าใครมองว่าฉันเป็นคนใจร้าย ฉันก็ขอยอมรับ แต่ฉันขอใจร้ายเพื่อลูกและตัวของฉันเอง

"ฮึก ทำไมนายใจร้ายกับฉันอย่างนี้" "ฉันไม่เคยใจร้ายกับเธอ มีแต่เธอที่คิดจะทำร้ายแต่คนอื่น" "ฮึก" "แล้วไม่ต้องเสนอหน้ามาให้ฉันสองคนเห็นอีกนะ คนที่กล้าทำร้ายแฟนของฉัน ฉันไม่อยากเจอไม่อยากเห็นหน้า"

ขุดหาวาทะอะไรมาป่วนหัวใจเธอขนาดนี้นะ “ขอแค่โอกาส ฉันไม่ใช่คนเลวที่ต้องขืนใจเพื่อให้เธอรับรักหรอกนะยะหยา”

นสิ่งสุดท้ายที่ข้าต้องการ ข้ารักท่าน รักท่านเหลือเกินชางหลาง” เขากอดนางแนบอก ร่ำร้องเสียงสะอื้น “ข้าสัญญา ข้ารักท่าน รักท่านเหลือเกินอี้หง ข้าจะไม่ขอร้องสิ่งใดท่านอีกแล้ว ข้าขอเพียงท่านมีความสุข สิ่งใดที่ทำให้ท่านมีความสุขข้าพร้อมปล่อยท่านไปพบสิ่งนั้น ทุกสิ่งท่านล้วนไม่ติดค้างแก่ตัวข ้า และข้าเองก็เช่นกันไม่ว่าสิ่งใดก็ล้วนยกโทษให้ท่านไม่เคยคิดแค้น อี้หงข้ารักท่าน ข้ารักท่าน”

หลี่จื้อฉิงพึมพำ “อ้อนวอนข้าสิ อ้อนวอนขอร้องให้ข้าช่วย” ไม่มีใครต้านฤทธิ์ของกำยานนี้ได้ ยกเว้นเขาที่ถูกวางยาพิษสารพัดชนิดมาตั้งแต่ยังเด็ก อีกทั้งโลหิตของเขายังมีคุณสมบัติในการต้านทานพิษทุกชนิด ขอแค่เพียงนางอ้อนวอน อ้อนวอนเขา “ข้าไม่ขอร้องคนชั้นต่ำเช่นเจ้า” หลี่จื้ อฉิงบริภาษ

ชายหนุ่มละสายตาจากดวงตาของเธอ เมินหน้ามองไปทางอื่น “ต้องขอโทษด้วยนะ นี่เป็นสิ่งที่แก้วเขาอยากได้” ฟ้าอำไพสะกดใจให้นิ่งที่สุด “คุณมันคนใจดำ คุณรู้จักคนในตลาดนี้ตั้งมากมาย ทุกคนรักคุณ แต่คุณก็ทำร้ายพวกเขาได้อย่างเลือดเย็น คุณยังใช่คนอยู่รึเปล่า”

“งั้นถ้าไม่ใช่ที่ทำงานไม่ต้องรักษาระยะห่างก็ได้ใช่มั้ย” “ไม่ได้ค่ะ!” คนตัวเล็กรีบปฏิเสธเสียงดัง “อย่าทำหน้าแบบนี้” “ทำหน้าแบบไหนคะ” “ทำน่ารัก เพราะถ้าน่ารักกว่านี้พี่จะทนไม่ไหว”

“โอ๋ ๆ ไม่ร้องแล้ว ยิ่งแกล้งร้องจะยิ่งโดนนะที่รัก” “ฮึก!! ทำไมคุณใจร้ายขนาดนี้” “ถ้าคุณยอมอยู่เฉย ๆ ไม่ทำงานหนักและไม่ทำสิ่งที่ผมห้ามผมก็ไม่ใจร้ายหรอก” “ไม่จริง คุณอย่ามาโกหก”