마법사 소설 & 이야기

ชมจันทร์มองทุกสิ่งรอบตัวเท่าที่หล่อนพอจะเห็น ผู้ชายที่นั่งหันหลังให้หล่อนคงเป็นอาจารย์เดช ด้านหน้าของเขามีโต๊ะประกอบพิธีกรรม ‘ไม่เห็นเหมือนในละครเลยแฮะ คิดว่าจะมีกะโหลกผีปักเทียนไว้ซะอีก’

คฤหาสน์ลิเบอรี ขณะนี้คาร่ากำลังเฝ้ารอโดมินิกอย่างใจจดใจจ่อ เธอบินมาหาคู่หมั้นหนุ่มที่อเมริกาได้สองวันแล้ว แต่ก็ไม่เห็นแม้เงาของโดมินิก จนคุณนายซาร่า ลิเบอรี มารดาของชายหนุ่ม ต้องโทรไปตามพ่อลูกชายตัวดีให้มาหาว่าที่ลูกสะใภ้ของนางที่บ้าน โดยการออกคำสั่งอย่างเผด็จการ เม ื่อมารดาสุดที่รักแต่ทว่าโหดยื่นคำขาดมาแบบนี้มีหรือเพลย์บอยหนุ่มจะไม่ยอมทำตามโดยดุษฎี

วันต่อมา บ้าน "มาหาใครเหรอ" " มาหาคุณ" สามวันต่อมา ป่าเวทย์มนตร์ ที่นี้คือประตูมิติที่จะพาไปยังโลกของปีศาจ " เราเข้าไปในนี้เหรอ"

‘เชี่ย ต้องมาเจอคนแบบนี้จริงๆ เหรอวะ’ เปมิศาอุทานในใจพลางกัดฟันยิ้มให้เขา มั่นมากมั่นแบบสุดๆ มั่นแบบไม่มีใครเทียบเท่า “คุณลองบอกชื่อคุณมาก่อนสิคะ” “ผมชื่อปรัชญาครับ” “หนูชื่อเปมิศาค่ะ เรียกเปรมเฉยๆ ก็ได้” คิดว่าบอกๆ ไปน่าจะไม่เสียหายอะไรและเขาก็จะได้ไม่ต้องมายุ่ง

ไป๋ผิงถามอย่างวิตก ผู้นำชนเผ่าจิ้งจอกหายใจลึกๆ แล้วกล่าวว่า "พวกเขาไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา พวกเขาค้นพบพลังมืดหายากที่ทำให้พวกเขาสามารถควบคุมและทำลายชนเผ่าจิ้งจอกได้อย่างง่ายดาย พลังนี้เรียกว่า "พลังแห่งมิติมืด'"

ะตูห้อง “มีอะไรหรือจ้ะจิ้ม” ญาตาวีเรียกชื่อคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง จิ้มมองเห็นสภาพอิดโรยและร่องรอยความป่าเถื่อนของผู้เป็นนายที่กระจายอยู่รอบลำคอและอีกหลายจุดตามแขนของญาตาวีแล้วพาเศร้าใจ จิ้มไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ราชสีห์จึงได้กลายร่างเป็นซาตาน ทำร้ายผู้หญิงบอบบ

‘ขอขมาพ่อแม่ด้วยนะแม่แก้ว มันบาปนะที่ทำ... ขนาดผมเป็นเจ้ามนตร์ ผมยังไม่เคยสะกดใครเลย’

ชายหนุ่มดึงร่างนั้นเข้ามาชิดอก ดวงตาสีฟ้าเข้มข้นคลั่กเมื่อความโกรธทะลุถึงจุดเดือด อดีตใช่แต่ฝากรอยแผลบาดลึกแต่ยังหลอมเลือดเนื้อของเทพบุตรจนกลายเป็นจอมซาตานเต็มคราบ “คุณรู้จักที่จะหวงแหนความรักของตัวเองไว้ด้วยหรือ ผมคิดว่าคุณจะไม่เคยนึกถึงใครและไม่เคยเห็ นลมหายใจของคนอื่นมีค่า”

ไอ้ขาบบอก “ครับ” แม้ไม่อยากเชื่อว่าราชาแห่งบาปอย่างมิสเตอร์คอนแวนต์จะอกหักแต่เมื่อคิดและประมวลตามแล้วก็น่าจะจริง เพราะสภาพตอนนี้เหมือนหุ่นยนต์ก็มิปาน

่ท่ามกลางสวนดอกไม้ เขาเป็นชายชาวต่างชาติอย่างที่มินตราบอก และกำลังยืนหันหน้าไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่กำลังไหลเอื่อยเบื้องหน้าอย่างเพลินใจ หญิงสาวชะงักเท้าลงเล็กน้อย เธอคุ้นเคยกับรูปร่างของบุรุษผู้นี้อย่างประหลาด ไหล่กว้างผึ่งผาย เรือนกายและความสูงสมส่วน ผมสีน้ำตาลประกายทอ งแดงเข้ม เธอคิดวาไม่น่าจะใช่กระทั่งเขาหันมา “มาเรียส...”