새드로맨스 Novels & Stories

มินตราตอบน้ำเสียงยั่วยวนจนทำเอาชายหนุ่มหัวใจเต้นไม่เป็นซ่ำ มินตราไม่รีรอให้ขายตอน เธอจับมังกรตัวโตที่เต้นตุบๆอยู่ไกล้ๆปากถ้ำ....นำพาให้มันเข้าไปหาน้ำหวานในถ้ำต่อ จากประสบการณ์ลีลาที่ใครได้ลิ้มลองแล้วติดใจของหญิงสาว เธอปรนเปรอความเร่าร้อนให้กับพ่อเหมผู้เป็นสามีจนอิ ่มเอม คืนนี้ยังคงยาวใกลนัก เกมส์โลกีย์ยังไม่มอดดับลงง่ายๆแน่

บลั่กๆ ๆ ๆ ๆ สิงห์กระเด้าเสยเข้าใส่อย่างจัง ดุ้นเอ็นสีน้ำตาลเข้ม ทะลวงฝังเข้าเติมเต็มร่องสวาทของโรสจนมิดสุดโคนพวงสรรค์ น้ำหล่อลื่นของหล่อนแตกซ่าน ปริ่มเปียกออกมาอาบชุ่มพุ่มขนที่โอบล้อมโคนแท่ง ‘โห... ’ มะนาวใจเต้น ให้ตายเถอะโรบิ้น หล่อนไม่เคยคาดคิดว่าจะมี โอกาสได้เห็นหนังสดแบบชัดเจนเต็มสองตาขนาดนี้ ดูก็รู้ว่าโรสเสียวมาก ใบหน้าของหล่อนบิดเบี้ยว เม้มปากแน่น ขย่มสะโพกรับแรงกระเด้าที่อัดขึ้นมาจากด้านล่าง

“ครืด...ครืด~” การสั่นของมือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงทำให้แดนดินต้องหยิบขึ้นมาดู หากแต่ไม่ใช่สายที่เข้ามายังเครื่องของตน แต่เป็นของคนน้องที่ตนพกติดตัวไปด้วยตลอด

คอนโดมินาโกะ ฉันที่ถึงอพาร์ตเมนต์ตัวเอง มือเอื้อมไปเปิดประตูเดินเข้ามาถอดรองเท้า ดีดนิ้วไฟในห้องก็จะเปิดขึ้น เดินเข้ามาม่านจะเปิดเองอัตโนมัติ จะเห็นวิวใจกลางเมืองภายในห้องที่ตกแต่งโทนมินิมอลสีขาวน้ำตาล ทำให้สบายตา เดินปึงๆ ลงมานั่งลงบนโซฟาพูดว่าเปิดทีวีก็ จะเปิดทันที เสียงเครื่องดูดฝุ่นอัตโนมัติกำลังทำงานฉันเลยเดินไปยังห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายจากความเหนื่อยล้า น้ำอุ่นๆ ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเครียด ฉันหลับตาลงปล่อยให้น้ำไหลผ่านร่างกายเข้ามาแทนที่ความวุ่นวายในหัว

สนามบิน ท่ามกลางความวุ่นวายของผู้โดยสารที่เข้าใช้บริการของสนามบินต่างเดินสวนกันไปมาด้วยความเร่งรีบ ผิดกับร่างบาง ผมสีน้ำตาลอ่อน สวมเสื้อคลุมสีดำทับกับเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนขายาวร้องเท้าส้นสูงสีดำ สวมแว่นกันแดด มือบางทั้งสองข้างนั้นจับเข้ากับแฮนรถเข็นสำพาระของสนามบิน เดินหาม องหาคนที่มารับเธอ เกวลินเดินมาหยุดตรงบริเวณที่นัดกันไว้ มือเรียวถอดแว่นกันแดดก่อนหย่อนมันลงไปอยู่ในกระเป๋า มองหารอบกายอยู่นานสองนาน แต่แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเบา ๆและค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ

ลาจะระเบิด ฝ่ามือละจากทรวงอก เปิดแยกท่อนขาที่หนีบกันแน่นให้คลายออก ค่อยๆ ดึงนิ้วมือฉ่ำชุ่มอย่างบางเบา ก่อนจะพาเจ้าป่าแข็งแกร่งสอดแทรกเข้าสู่ดอกไม้แสนสวยอย่างเบามือที่สุด ทว่าหนทางที่เต็มไปด้วยขวากหนามขวางกั้นและเสียงกรีดร้องปานเนื้อกายจะแยกออกเป็นสองของคาลิโอน่า ทำใ ห้เขาต้องชะงักค้างอยู่แบนั้น ก่อนจะก้มลงปิดริมฝีปากสั่นระริกด้วยความอดกลั้นไม่ต่างกัน

บทที่ 2 นักแสดง NO.1 รถหรูเคลื่อนตัวมาหยุดนิ่งตรงหน้าคฤหาสน์โอ่อ่า โทมัสเป็นฝ่ายเปิดประตูก้าวลงมาก่อน เขาเพียงจัดระเบียบเสื้อโปโลสีขาวกับกางเกงสแล็กส์สีดำเรียบๆ ให้เข้าที่ สวมแว่นกันแดดสีเข้มบังสายตาคมราวกับจะตัดขาดทุกความรู้สึก

“ไม่อยากเอาก็ไม่ต้องมาเอาสิ ใครง้อ” “ไม่เอาไม่ได้ ต้องเอา! เอาฉันเดี๋ยวนี้!” ปนันชิตาดึงกางเกงผ้ายืดลงมาจนถึงเข่า ภาสันต์ขัดขืนใช้มือข้างหนึ่งดันเธอออก ใช้อีกข้างดึงกางเกงขึ้น ปนันชิตาขัดขืนมือบางคว้าลงที่เจ้าโลกของเขา ชายหนุ่มถอยหนี การต่อสู้จึงเกิดขึ้นเมื่อไม่มีใคร

ครอบครองด้วยซ้ำ ติดพัน มึนเมาเหมือนไม่มีวันสร่าง... ชายหนุ่มตัดใจจากเนื้อนวลขาวผ่อง ก้าวลงจากเตียงเพื่ออาบน้ำแต่งตัว วันนี้เขามีนัดสำคัญกับคนของเฮฟเว่นกรุป ทีมเอ หรือก็คือทีมของศรัณย์ ส่วนเฮฟเว่นกรุป ทีมบี ก็ส่งคนเข้ามาติดต่อเพื่อขอร่วมทุนกับเขามาหลายครั้ง แต่คน ที่มาไม่ใช่คีย์แมนที่มีอำนาจตัดสินใจ เขาจึงปฏิเสธไปตลอด…คีย์แมนของทีมบีคงคาดไม่ถึงว่าเขาจะเปิดโอกาสให้ศรัณย์ อดีตศัตรูหัวใจได้มีโอกาสนำเสนอแผนพัฒนารีสอร์ตที่เกาะหยกคราม

ชายหนุ่มได้แต่ยืนนิ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของถนน มือแกร่งกำแน่นจนสามารถมองเห็นเส้นเลือดนูนเด่นที่ปรากฏขึ้นบนหลังมือของเขาได้อย่างชัดเจน คิ้วหนาเริ่มขมวดเข้าหากัน เขาไม่รู้ว่าความรู้สึกเช่นนี้มันคือสิ่งใด รู้แต่เพียงว่า 'เขาไม่พอใจ' และเขาก็ไม่ชอบความรู้สึกเช่นนี้เอาเสียเ ลย