새드로맨스 Novels & Stories

//อือ ว่าไง// เสียงน่านฟ้ารับสายแต่ปนความหงุดหงิดอยู่บ้าง “ขอบคุณที่แนะนำร้านดีๆ ให้กูว่ะแต่ทีหลังไม่ต้อง” //อ้าว อะไรของมึง ไม่ได้ขอให้ไปสักหน่อย// “เออ ไอ้สัด ความเจ็บกูไม่มีความหมายเลยหนีไปต่างประเทศตั้งสามปีเจอเขาวันเดียวหอนเป็นหมา”

พระเอก หมอแทน(หรือแทนคุณ) ธนาธิป กิจโภชัย( โรจน์จนาชน)อายุ40ปี คุณหมอหัวหน้าแผนกสูตินารีเวช หมอหนุ่มผู้ ครองตัวเป็นโสด สุขุมนุ่มลึกและนุ่มนวล เป็นที่หมายตาและหมายปองของพยาบาลสาวๆและคุณหมอสาวๆแต่เขาก็แค่มองพวกเธอเป็นคู่นอนแค่นั้นเอง

ทว่านั่นยังไม่ได้รับความสนใจ เท่ากับการปรากฏตัวของแส้ซึ่งมีพู่สีดำที่ประดับด้วยมุกสีชมพู แส้...ซึ่งเป็นอาวุธคู่กายของนางมารประจิมเหมันต์ไร้ใจ ดังนั้นนอกจากจะมาเข้าร่วมการประลองแล้ว หลายคนมาเพียงเพื่อให้ได้ยลโฉมนางมารที่ผู้คนต่างก็กล่าวขวัญถึง หลังจากที่นางโค่นล้ม จอมดาบตะวันตกลง

ชายหนุ่มนั่งไวน์แดงอย่างครึ้มอกครึ้มใจ ดวงตาคมกริบจับจ้องนาฬิกาบนข้อมืออย่างใจจดใจจ่อ ทุกห้านาทีที่ผ่านไปคือความตื่นเต้นที่ก่อตัวขึ้นในอก เขารู้ดีว่ามาริสาจะต้องมา ไม่ว่าเธอจะดื้อรั้นเพียงใด แต่เขาก็มีไพ่ตายอยู่ในมือ ห้องทำงานแห่งนี้มีประตูลับที่เชื่อมตรงไปยังห้องนอนส่วนตัว

เธอยังไม่ยอมไปเปิดประตูเมื่อได้ยินเสียงเคาะ แต่กลับวิ่งเข้าห้องน้ำชั้นล่าง แล้วจัดการล้าง ฉีดน้ำ เช็ดจนแห้งอย่างเร็ว จากนั้นก็ออกมาแล้วตรงไปเปิดประตู พร้อมร้อยยิ้ม “ห๊า...” เธอตกใจอ้าปากค้าง เมื่อเห็นคนตรงหน้า “นาย...” นายเข้มสวมแว่นดำและหมวกแก๊ปยืนอยู่ตรงหน้าเธอ อย่างไม่น่าเ ชื่อ เขาหนีข้ามแดนไปได้แล้วไม่ใช่เหรอ แล้วกลับมาได้ยังไง

”ขอบพระคุณเจ้าค่ะ“ สองพี่น้องรอนแรมมาราวๆ10วัน แวะพักบ้าง แวะหาอาหารบ้าง บางวันนางแกล้งไปจับไก่ป่าและนำไก่จากในมิติออกมาย่างก็มี การเดินทางราบรื่นเพราะมีแผนที่ในมิติพิเศษคอยบอกจุดปลอดภัย แต่วันนี้คนอพยพหนาตา นางจึงยังไม่มีโอกาสได้นำอาหารออกมาเสียที ไม่มีมุมให้หลบเช่น

ผาดชมคนตัวเล็กเหนือร่างที่กำลังดูดเลียหน้าอกของตนเอง คำพูดของณดาทำให้หัวใจของจอมดุดันเต้นผิดจังหวะ ไม่ใช่แค่ณดา เขาเองก็เช่นกัน ตั้งแต่มีคนตัวเล็กให้นอนกอด เขาก็ไม่เคยคิดจะไปแตะต้องผู้หญิงคนไหนและไม่นึกเบื่อสาวน้อย แต่กลับตรงกันข้าม ยิ่งนับวันยิ่งไม่อยากแยกจากณดา “หนูก ็เรียนรู้จากคุณผาดนั่นแหละค่ะ ชอบไหมคะ ที่หลินดูดนมแบบนี้ อะ...อื้ม” เธอเงยหน้าจากอกแกร่งกำยำถามพร้อมกับก้มลงไปดูดเลียยอดอกสีกาแฟเข้มของบุรุษเหมือนเดิม ส่วนมือน้อยที่ลูบคลึงเป้าก็เปลี่ยนล้วงเข้าไปข้างในกางเกงสแล็คเมื่อรูดซิปปลดกระดุมกางเกงของคนตัวโตออก

ความแสบแล่นวูบจนต้องขบกรามแน่น ชายหนุ่มรีบพาตัวเองไปยืนหน้ากระจก มือที่กำลังถอดเสื้อสั่นไม่หยุด…ทันทีที่เนื้อผ้าเปิดออก ภาพตรงหน้าทำให้เขานิ่งค้างไป เพราะตอนนี้บนหน้าอกนอกจากเลือดที่ซึม ยังปรากฏรอยลึกที่ซ้อนกันสี่กลีบบนและล่าง ประกอบกันเป็นดอกไม้ที่ราวกับบานสะพรั่งอยู่ บนผิวหนัง แต่ที่น่าแปลกคือกลีบบนสุดปรากฎอักขระที่เขาไม่รู้จักอยู่ด้วย

เขามันตัวประหลาดเดรัจฉานที่แท้จริง และตอนนี้เขาก็กำลังทำหื่นกามกับร่างกายของเธอ และน่าอายนัก ตัวเธอเองก็กำลังตอบสนองเวตาลเหนือร่าง ความคับแน่นภายในของพุฒิตากำลังรัดคลึงตอดรัดกายอุ่นร้อนแข็งแรงของเขาหนักหน่วงและนั่นยิ่งทำให้เขาเร่งเร่าขยับโยกคลึงเพื่อส่งตั วเองและนางอันเป็นที่รักให้ถึงความสุขบนสรวงสวรรค์ตรงหน้าที่รอท่าอยู่ สองแขนแข็งแรงของอามาร์โอบกอดร่างเล็กของพุฒิตาขึ้นแนบอกจนแทบจะกลืนกินเป็นเนื้อเดียวกัน และยิ่งนางตวัดสองแขนเล็กโอบกอดตอบก็ยิ่งทำให้ใจของเวตาลมีชีวิตชีวามากขึ้น

“ลุงชื่อคล้ายผมเลยครับ” “คล้ายยังยังไงล่ะ” วาคิมมองหน้าบอสตันแล้วถามอย่างแปลกใจ “ชื่อไทยของผมชื่อคิมหันต์ ปัญญาสกุลไพศาลครับแต่มันยาวมากผมเลยชอบชื่อบอสตันมากกว่า” คำตอบของเด็กชายคิมหันต์ยิ่งเพิ่มความสงสัยมากขึ้นเพราะชื่อของเด็กชายดันคล้ายกับชื่อของตนเองอีกทั้งนามสกุลท ี่ใช้ก็คือนามสกุลคงเมลดาถ้าบอสตันเป็นลูกของมาวินจริงๆ เขาก็น่าจะใช้นามสกุลของพ่อ