ความรัก...อาการเป็นไงบอกหมอซิ

“อื้อ~พี่เจย์คะ อ๊าง~”

หญิงสาวท่อนบนว่างเปล่ากำลังครางกระเส่า กระจับปากบวมเจ่อจากจูบสุดเร่าร้อน ร่างหนาปลดกระดุมทีละเม็ดเผยอกกว้างและแนวซิกแพคให้เห็นเต็มตา แม้จะเห็นอยู่บ่อยครั้งแต่หนนี้ต่างกันออกไป

ทั้งคู่คบกันในฐานะคนรู้ใจมาร่วม 3 เดือนแล้ว ความสัมพันธ์ลึกซึ้งก็เป็นเรื่องปกติของคนที่เป็นแฟนกัน

โชคดีอะไรขนาดนี้ที่มีแฟนหล่อและ…ขนาดก็ใช่ย่อยอีกต่างหาก

วินาทีที่จะได้เป็นหนึ่งเดียวกันใกล้เข้ามาแล้ว

จักรทัศน์ก้มลงแทรกลิ้นแลกจูบดูดดื่มกับเธออีกครั้ง มือยาวลูบเต้าอวบอิ่มไล้ยอดปทุมให้แข็งชูชันไปพลาง นีนลดาครางต่ำในลำคอ โค้งกายตอบสนองในทันใด ตั้งแต่เอวจนถึงปลายเท้าจิกเกร็งด้วยความเสียวซ่าน

หน้าหล่อเหลาซุกไซ้ซ้ายขวากลางร่องอก ก่อนจะเปลี่ยนมาเลียสลับดูดยอดถันชมพูอย่างกระหายหิว

มันใกล้ถึงจุดที่ไม่อาจหันกลับได้เต็มที

“อ๊าง~ อ๊าง~” นีนลดาครวญครางแข่งกับเสียงจ๊วบจ๊าบอย่างไม่เก็บกั๊ก จักรทัศน์เริ่มกดจูบจากเนินกลมลงมายังหน้าท้องแบนราบผ่านสะดือประชิดขอบแพนตี้ตรงท้องน้อยแล้ว ความเป็นหญิงที่ชุ่มไปด้วยของเหลวใสอยู่ห่างไม่ถึงคืบ ความเป็นบุรุษก็ตึงตัวแทบทะลุเป้ากางเกงเต็มที่

ร่างเล็กแยกขาออกให้กว้างกว่าเดิม ขยับบั้นท้ายแอ่นสะโพกรอรับการปรนเปรอด้วยปากจากแฟนหนุ่ม มือสากระคายลูบไล้โคนขาอ่อนขาวกำลังถอดแพนตี้อยู่แล้ว…

ทันใดนั้นความเคลื่อนไหวก็หยุดชะงักลง อารมณ์เข้าด้ายเข้าเข็มหายวับไปในทันใด แพทย์หนุ่มผละออกห่างจากนีนลดา มานั่งคอตก ยกมือลูบหน้าราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่าง

มันไม่ควรเป็นแบบนี้~

“พี่ พี่เจย์คะ เกิดอะไรขึ้นคะ” คนบนเตียงลุกขึ้นนั่งด้วยความงุนงงกับอารมณ์ค้างเติ่ง คำถามต่าง ๆ ตีรวนในหัวสมองไปหมด

“คือ…ของหนูนาไม่โอเคเหรอคะ” เธอหมายถึงกลิ่นไม่พึงประสงค์ จักรทัศน์กัดปากแน่น ส่ายหน้าแทนคำตอบ กลืนน้ำลายลงคอเพื่อทำใจอยู่สักพัก

“แล้วทำไมล่ะคะ พี่เจย์ไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าคะ” นีนลดาสวมแค่แพนตี้ตัวเดียวขยับเข้าใกล้ แนบกายเปล่าเปลือยที่มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ กับแขนล่ำแล้วส่งสายตาออดอ้อน เอาน่า…ขาดตอนไปแปบ ๆ ปลุกเร้ากลับมาได้ไม่ยากเย็นนัก

“หนูนาคือ…จำได้มั้ยว่าเราเคยคุยกันไว้ก่อนจะคบกัน…” จักรทัศน์โพล่งออกมาทันควัน

“ถ้ารู้สึกว่าไม่ใช่ เราจะกลับไปเป็นพี่น้องที่ดีต่อกัน”

คำสัญญานั้นทำเอาหัวใจคนฟังหน้าเหวอไปทันใดแล้ว…นึกยังไงทวงสัญญาเป็นพี่น้องตอนเข้าด้ายเข้าเข็มแบบนี้

“พี่เจย์ไม่ชอบที่หนูนาเคยมีแฟนมาก่อนเหรอคะ”

“ไม่ ๆ ไม่ใช่เรื่องนั้น”

“แล้วหนูนาทำอะไรผิดล่ะคะ เราก็ตกลงไว้แล้วนี่คะว่าถ้าไม่พอใจอะไรให้บอกกันตรง ๆ ที่ผ่านมาพี่เจย์ก็ดูโอเคนี่คะ…หรือพี่เจย์มีคนอื่น”

“นั่นไม่ใช่เข้าผิดไปใหญ่หนูนา หนูนาเป็นแฟนที่ดีมาก แต่พี่รู้สึกว่าเรายังไม่ใช่…”

จักรทัศน์เป็นรุ่นพี่มหาวิทยาลัยเดียวกับนีนลดา เธอเป็นถึงดาวของรุ่นในคณะทันตแพทย์ แต่พอได้เห็นหน้าหล่อ ๆ ของกัปตันทีมฟุตบอลประเพณีแล้ว นีนลดาจะอยากซิ่วไปแพทย์ ฯ เดี๋ยวนั้นเลย

คล้ายชะตาลิขิตให้มาเป็นแพทย์ใช้ทุนโรงพยาบาลเดียวกัน แม้ในแต่ละวันจักรทัศน์หมดไปกับการทำงานจนไม่มีเวลาไปคุยหรือทำความรู้จักกับใคร นีนลดาก็เป็นฝ่ายเข้าหา สนิทสนมจนได้คบหากันจริงจัง

คู่รักในอุดมคติอย่างแท้จริงสวย หล่อ เก่ง…

แต่ไม่ใช่กับจักรทัศน์…

“พี่เจย์อยากเลิกกับหนูนาสินะ แสดงว่าคิดมาล่วงหน้าแล้วใช่มั้ย” เธอพูดเสียงห้วนแข็ง คว้าเสื้อผ้ามาสวมอย่างหัวเสีย

“แต่หนูนายังเป็นน้องสาวที่น่ารักเสมอนะ พี่ไม่ได้อยากให้เรามองหน้ากันไม่ติด เดี๋ยว ๆ ฟังพี่อธิบายให้จบก่อน” จักรทัศน์รีบปรามก่อนเธอจะเถียงแทรก

“ฟังนะ พี่มีน้องสาวและพี่สาว พี่จะมีอะไรเกินเลยกับคนเป็นน้องไม่ได้หรือจะฉวยโอกาสไปก่อนแล้วมาบอกเลิกทีหลังยิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่ มันไม่ต่างจากฟันแล้วทิ้งเลย พี่ทำเรื่องพรรณนั้นกับหนูนาไม่ได้จริง ๆ พี่ขอโทษนะที่พี่เป็นแฟนกับหนูนาต่อไม่ได้”

ชัดเจนเหตุผลฟังขึ้นแล้วทีนี้จะเถียงยังไงต่อ

นีนลดาอ้าปากเหวอ จิกปลายเล็บกับฝ่ามือบางจนมือสั่น พอตั้งสติได้ก็ถอนหายใจแรงจนไหล่ไหว

“พี่เจย์สมกับเป็นนิสิตแพทย์เกียรตินิยมจังเลยค่ะ ขนาดหนูนาทั้งแฉะทั้งเยิ้ม ส่วนตัวเองแข็งเป็นลำพร้อมจะเสียบอยู่แล้ว ยังอุตส่าห์มีสามัญสำนึกไม่อยากหลอกฟัน สุภาพบุรุษคนดีที่โลกจารึกจริง ๆ ค่ะ” นีนลดาเหน็บแนม ปรบมือรัวไปพลางฉีกยิ้มจนตาหยีเล็ก ก่อนเดินลงส้นเท้าหนัก ๆ ลงบันได

“มันมืดแล้วเดี๋ยวพี่ไปส่งนะ”

“อย่าดีกว่าค่ะใจคอจะออกไปทั้งโด่ ๆ แบบนี้เหรอคะ! พี่เจย์อยู่ช่วยตัวเองที่ห้องก่อนเถอะค่ะหรืออยากอวดว่าของผมไม่เล็กเหรอคะ!” ปฏิเสธอย่างเดียวไม่สาแก่ใจ ขอประชดส่งท้ายอีกสักดอก

อดีตแฟนสาวจากไปแล้ว

แพทย์หนุ่มทิ้งร่างหนักอึ้งลงโซฟาด้วยความโหวงเหวงอย่างบอกไม่ถูก แม้ไม่ได้รักแต่ความผูกพันธ์ก็ยากเกินจะตัดให้ขาดได้ในเร็ววัน จากนี้จะมองหน้ากันได้หรือเปล่ายังไม่รู้ในเมื่อยังทำงานที่เดียวกัน เผลอ ๆ ต้องมานั่งตอบคำถามพวกอยากรู้อยากเห็นอีก

“เฮ้อ! พี่ขอโทษจริง ๆ นะหนูนา” ในใจรู้สึกผิดกลาย ๆ

อารมณ์มันหมดไปแล้ว แต่ความเป็นชายก็โด่ไม่รู้ล้มสักที จักรทัศน์ก้มมอง รูดซิปปล่อยแท่งเอ็นที่ล้อมด้วยเส้นเลือดโป่งนูนกับความใหญ่โตตามสายเลือดออกมาที่ผ่านมามีผู้โชคดีแค่ไม่กี่คนที่เห็นและได้สัมผัสแบบลึกซึ้ง

เขาเลือกคลิปสาวสวยสุดเอ็กซ์สักคลิปในโทรศัพท์ จากนั้นก็ใช้มือรูดปลดปล่อยอารมณ์

“โอ้~ซี๊ด อ๊าง ไปเปอร์ เยส เบบี้ อ๊าง~”

‘ไอ้เจย์มันสร้างภาพเป็นเด็กเรียน แต่มือถือมีแต่คลิปโป๊…’ ญาติสนิทคนหนึ่งได้กล่าวไว้

วันถัดมาจักรทัศน์เดินเลี่ยงแผนกทันตกรรม หลบมุมกินข้าวเพราะไม่อยากให้ใครผิดสังเกตุ ก่อนรู้ในภายหลังว่านีนลดายื่นลาพักร้อนยาว แต่ก็ไม่วายโดนจับตามองอยู่ดีเพราะสองอาทิตย์ต่อมาอดีตแฟนสาวขอลงพื้นที่เป็นหมอฟันจิตอาสาแบบไม่มีกำหนดกลับ มิหนำซ้ำยังข่าวลือมาอีกว่านีนลดากำลังควงกับลูกชายของผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง

จักรทัศน์กลับรู้สึกเฮิร์ทอย่างบอกไม่ถูกทั้งที่เป็นฝ่ายขอเลิกราแล้วยังต้องมาตอบคำถามคนรอบข้างทั้งวันจนไม่เป็นอันทำงาน

ในเมื่อคืนนี้ไม่ต้องเข้าเวร พรุ่งนี้ก็วันหยุด งั้นไปนั่งเงียบ ๆ กระดกเหล้าเพื่อย้อมใจสักหน่อยก็แล้วกัน

บุรุษในเสื้อแจ็คเกตหนังสีดำถอดหมวกกันน๊อค สางผมปรกหน้าผากขึ้นลวก ๆ ด้วยนิ้วยาวแล้วขยับแว่นกันแดดให้กระชับสันจมูกนิดหน่อยก็ทำเอาสาว ๆ ที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลใจสั่นกันถ้วนหน้า คนที่ไม่รู้จักกันคงเดาว่าอายุของเขาน่าจะราว ๆ 35 แต่ไม่ถึง 40 ปีแน่นอน เจ้าของความสูง 1.86 เมตร ลาดบ่ากว้างสมส่วนรับกับเอวสอบเป็นสามเหลี่ยมคว่ำก้าวลงจากบิ๊กไบค์คู่ใจแล้วขึ้นลิฟต์ไปยังบาร์รูฟทอปของโรงเแรม 6 ดาวใจกลางเมืองภูเก็ตซึ่งเป็นที่ทำงานของเขา

“ไฮ! คุณเจมส์คืนนี้มาได้แล้วแสดงว่าข้อมือหายดีแล้วใช่มั้ยครับ” เพื่อนร่วมงานทักทายตามประสาคนคุ้นเคย

“สวัสดีครับเปปเปอร์ ผมว่ามันก็น่าจะปกติดีแล้วล่ะครับ ให้ลองควงขวดโชว์มั้ยครับ” เจมีไนน์ตอบกลับอย่างเป็นกันเองพลางบุ้ยใบ้ไปยังเหล้านอกราคาแพงที่อีกฝ่ายเก็บไว้อย่างดี

“ไม่ดีมั้งครับ ถึงคุณเจมส์จะเป็นแชมป์โลก แต่ผมคงจะหัวใจวายตายซะก่อน ฮ่า ๆ” ทั้งสองหัวเราะร่วนไปพร้อมกัน

“คืนนี้ผมคงไม่ได้ออกลีลาเท่าไหร่ ยังไม่ค่อยมั่นใจนักตอนหมุนข้อมือแล้วยังมีเสียงกรึ๊บอยู่เลย”

เจมีไนน์หันไปสำรวจตัวเองกับกระจกเงาอีกครั้งก่อนออกไปประจำตำแหน่งที่หน้าบาร์ด้วยสายตาอันเฉียบคมของคนผ่านโลกมาเยอะจึงเดาได้ทันใดว่ามีคนอกหักหนึ่งรายตรงหน้า

บาร์ยอดตึกหรูหรามีระดับยังไม่เคยมีคนเมาทำเสียบรรยากาศมาก่อน เจมีไนน์หยุดยืนหน้าชายหนุ่มผิวหน้าแดงก่ำ ผมเผ้ายุ่งปิดหน้าปิดตา หากมีแนวโน้มจะเมาเรี่ยราดก็แค่ส่งสัญญาณมือให้การ์ดรีบมาพาตัวออกไป

“สวัสดีครับคุณผู้ชาย มีอะไรให้ดูแลเพิ่มเติมแจ้งได้เลยนะครับ” บาร์เทนเตอร์รูปหล่อดีกรีแชมป์โลกล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม

“อ๋อครับ เอาเหมือนเดิมเพิ่มวอดก้าครับ หึ ๆ” จักรทัศน์หัวเราะในคอ ชี้ไม้ชี้มือสั่งไปพลาง

“ได้เลยครับคุณผู้ชาย กรุณารอสักครู่นะครับ…อันที่จริง หากต้องการคนรับฟัง ผมยินดีนะครับ” สิ้นประโยคตอบรับซึ่งไม่ใช่หน้าที่ของตัวเอง เจมีไนน์หรี่ตาลง กระตุกยิ้มจาง ๆ อย่างมีนัยยะขณะผสมเครื่องดื่มอย่างคล่องแคล่ว

‘What da Fu*k! นอกจากเราแล้ว…เห็นจะมีไอ้หนุ่มนี่แหละที่หล่อจนทำให้เราหยุดมองได้’