ย้อนเวลามาเป็นภรรยาจอมขี้เกียจของทหารในยุค70

ย้อนเวลามาเป็นภรรยาจอมขี้เกียจของทหารในยุค70

last update最終更新日 : 2025-08-20
言語: Thai
goodnovel12goodnovel
6
1 評価. 1 レビュー
35チャプター
4.9Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

ทำอาหาร

ทําฟาร์ม/ปลูกผัก/ทำสวน

แฝดสาม

เกิดใหม่

เถียนเมิ่งจอมขี้เกียจ เอาเปรียบบ้านสามีสารพัดคงเพราะบุญเก่าถึงมีลูกชายฝาแฝดถึงสามคน ที่ผ่ารมาเธอใช้ชีวิตฉาบฉวยกระทั่งมีจุดจบที่ไม่ค่อยจะดีนัก ทว่าเกิดใหม่ก็ดี ย้อนเวลาก็ช่าง เธอจะไม่ยอมมีจุดจบแบบเดิมอีก!

もっと見る

第1話

เถียนเมิ่ง 1

氷室彩葉(ひむろ いろは)は力なくベッドに横たわり、冷たい器具が、鈍く痛む下腹部を滑っていく感触に耐えていた。

「赤ちゃんは……大丈夫ですか……?」震える声で尋ねると、医師は憐れむように溜息をついた。

「切迫流産です。残念ながら……お子さんの心音は、もう聞こえません」

その瞬間、彩葉はシーツを強く握りしめた。心臓が氷の手で鷲掴みにされたように、軋む。

「仮に心音が確認できたとしても、出産は推奨できませんでした。火災で大量の有毒煙を吸い込まれている。胎児への影響は計り知れません」

二時間前──氷室グループ傘下の新エネルギー研究室で火災が発生し、彩葉は開発中の最新チップを守るため、躊躇なく炎の中に飛び込んだ。

チップは守れたものの、彼女自身は濃い煙に巻かれて意識を失ったのだ。

救急室に運ばれた時、体は擦り傷だらけで、下半身からは血が流れ、目を覆いたくなるほどの惨状だったという。

家庭と仕事に昼夜を問わず奔走し、心身ともに疲れ果てていた彼女は、この時になって初めて、自分のお腹に新しい命が宿っていたこと──妊娠二ヶ月だったことを知った。

「あなたはまだ若い。きっとまた授かりますよ」

医師はそう慰めながら、「今は安静が第一です。ご主人に連絡して、付き添ってもらってください」と告げた。

身を起こすことすら億劫な体で、彩葉は夫である氷室蒼真(ひむろ そうま)に電話をかけるのを躊躇った。

二日前、彼は息子の氷室瞳真(ひむろ とうま)を連れてM国へ出張したばかりだ。

「プロジェクトの商談だ」と彼は言っていた。仕事中の彼が、邪魔をされることを何よりも嫌うことを、彩葉は知っていた。ここ二日間、彼からの連絡は一切ない。それほど忙しいのだろうか。

その時、携帯の短い振動が静寂を破った。

画面に表示されたのは、異母妹である林雫(はやし しずく)の名前。

震える指でメッセージを開いた彩葉は、息を呑んだ。

そこに添付されていたのは、一枚の写真。雫が息子の瞳真を抱きしめ、二人で笑顔のハートマークを作っている。そしてその隣には、眉目秀麗な夫・蒼真が静かに座っていた。

結婚写真すら「くだらない」と撮ろうとしなかった彼が、その写真の中では、薄い唇の端をわずかに上げ、滅多に見せない穏やかな笑みを浮かべていた。

その姿は、まるで幸せな三人家族そのものだった。

【お姉ちゃん、今ね、蒼真さんと瞳真くんとミュージカルを観てるの。「ナイチンゲールの歌」って、お姉ちゃんが一番好きな作品よね?お姉ちゃんの代わりに、私が先に観ちゃった!】

チケットは常に完売で、手に入れることすら困難な人気の演目。

いつか一緒に観に行きたい、と何度も蒼真に伝えたが、いつも冷たく突き放されるだけだった。

「今忙しいんだ。それに瞳真もまだ小さい。また今度だ」

……忙しいんじゃなかった。ただ、自分と行きたくなかっただけなんだ。

元々張り裂けそうだった胸に、鋭い杭を打ち込まれたような激痛が走る。

それでも諦めきれず、病室に戻った彩葉は腹部の痛みに耐えながら、蒼真に電話をかけた。

数回のコールの後、低く、それでいて芯のある冷ややかな声が鼓膜を揺らす。

「……どうした」

「蒼真……ごめんなさい、体調が悪くて、病院にいるの。少しだけ、早く帰ってきてもらえないかな……?」彼女の顔は蒼白で、声には力がなかった。

「こっちはまだ商談中だ。戻るのは二日後になる。家のことは山根に任せろ」蒼真の態度は、どこか冷めていた。

彩葉はスマホとを握りしめる。「……ねえ。もしかして、雫と一緒にいるの?」

その問いに、蒼真の声は露骨な苛立ちを滲ませた。「彩葉、そんな詮索に何の意味がある?もう五年だぞ。雫は妹のようなものだと何度も言ったはずだ。仮に一緒にいたとして、それがどうした。

最近のお前は、仮病まで使って同情を引こうとするようになったのか?」

「パパ、声大きいよ!僕と雫の邪魔しないでよ!」

電話の向こうから、瞳真の高い声が響いた。「もうママなんてほっときなよ!本当にうざいんだから!」

彩葉が何かを言う前に、通話は一方的に切られた。

ほんの少しの時間すら、彩葉のために割いてはくれない。

がらんとした病室で、彼女は布団を固く握りしめ、体の芯から冷えていくのを感じていた。

三日後、彩葉は無理を言って退院した。

研究開発部の仕事が、まだ山のように残っていたからだ。

特に今回の新製品発表会は、蒼真も期待を寄せている。そして自分にとっても、この二年間心血を注いできたプロジェクトを、成功させたかった。

夕方、疲れ切った体を引きずってブリリアージュ潮見の自宅に戻ると、リビングから楽しげな笑い声が聞こえてきた。

息子の瞳真と、雫の声だ。

胸がどきり、と嫌な音を立てる。彩葉はとっさに身を隠し、鉢植えの影からリビングの様子を窺った。

ソファには、氷室父子の間に座る雫の姿があった。テーブルの上には、バースデーケーキ。そして彼女の首には、赤いルビーのネックレスが輝いていた。それは某高級ブランドの世界限定品だ。

先月、ショーウィンドウで見かけて心惹かれたものの、目を見張るような値段に諦めた、あのネックレス。

それが今、雫の胸元を飾っている。

「蒼真さん、素敵なプレゼントをありがとう。すごく嬉しいわ」雫はペンダントに優しく触れ、潤んだ瞳で男の端整で凛々しい顔を見つめる。「でも、こんな高価なもの……これからは無理しないで。気持ちだけで十分嬉しいから」

蒼真は淡然とした表情で言った。「金などどうでもいい。お前が喜んでくれるなら、それが一番だ」

「ねえねえ雫、お目々閉じて!」瞳真がはしゃいだ声で言った。

雫が素直に瞳を閉じると、瞳真は小さな手で、色とりどりのクリスタルが繋がれたブレスレットを彼女の腕に通した。

「もう開けていいよ!」

「わぁ、綺麗!」雫は驚きの表情を見せた。

瞳真はへへっと笑い、頭を掻く。「これね、僕が一つひとつ選んで、糸に通したんだ。雫への誕生日プレゼント!」

「ありがとう、瞳真くん。一生大切にするわ」雫が身をかがめて瞳真の額にキスをしようとした、その時。

瞳真は自ら顔を上げ、ちゅっ、と音を立てて雫の頬にキスをした。

瞳真は父親に似て、どこか冷めた子供だった。実の母親である彩葉にさえ、ほとんど懐こうとしなかったのに。

自分が喉から手が出るほど欲しかったものを、雫はこんなにもたやすく手に入れてしまう。

嫉妬と絶望で、胸の奥がキリキリと痛んだ。

瞳真はキラキラした目で雫を見つめ、真剣な顔で言う。「雫は体が弱いから、これからは僕とパパが守ってあげる。だから安心してね」

「ふふっ……ありがとう。頼りにしてるわね」雫は恥じらうように頬を染め、ちらりと隣の男に視線を送る。

蒼真は切れ長の瞳を細め、自らケーキを一切れ切り、雫の手に渡す。

血の気が、すうっと引いていく。立っていられなくなりそうだった。

全身全霊で愛した夫は、他の女の誕生日を祝い、命がけで産んだ息子は、母親からすべてを奪った女を守ると誓う。

彩葉は、赤く染まった目で静かに笑った。そして踵を返すと、五年もの間自分を縛り付けた結婚という名の牢獄から、毅然と歩み出した。

自宅の外は、冷たい雨が降っていた。

全身ずぶ濡れになりながら、彩葉は道端に立ち、久しぶりにかける番号を呼び出す。電話の向こうから、懐かしい声が聞こえた。

「お嬢!お久しぶり!元気か?」

「えぇ、元気よ」彼女は微笑んだ。その美しい瞳には、かつてないほど冷徹な光が宿っていた。

「離婚することにしたの。だからお願い、離婚協議書を用意してちょうだい。なるべく、早くね」

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องอ่านได้เรื่อยๆ สโลไลฟ์มาก ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-09-16 11:39:22
1
0
35 チャプター
เถียนเมิ่ง 1
เชื่อในเรื่องอดีตชาติและสิ่งที่ก่อเอาไว้กันหรือไม่ หากเป็นเมื่อก่อนหญิงสาวคงไม่เชื่อในเเรื่องบาปกรรม แต่ว่าเวลาผ่านไปเธอกลับรับรู้ว่า สิ่งที่เธอทำนั้นเป็นสิ่งไม่ดี และมันทำให้ต้องรู้สึกผิดไปชั่วชีวิต แม้จะตายและเกิดใหม่ความทรงจำที่ทำผิดพลาดก็ตามหลอกหลอนไม่สิ้นสุด ถูกแล้วเธอตายแล้ว! เถียนเมิ่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐบาลด้านเกษตรกรรม เธอสามารถจดจำเรื่องราวในอดีตชาติของตนเองได้ ชาติก่อนเธอเป็นคนช่วงปี 70 ที่เสียชีวิตเพราะความขี้เกียจของตนเอง ก่อนจะรู้สึกตัวในตอนที่เกิดใหม่ในท้องมารดา ท้องมารดาที่หมายความว่าท้องแม่จริง ๆ เพราะเธอต้องทนอยู่ในท้องเป็นเวลาหลายเดือนกว่าจะออกสู่โลกภายนอกอีกครั้ง และช่วงนี้ทำให้เธอรู้ซึ้งถึงความหมายของชีวิต และได้รู้ตัวว่าที่ผ่านมาตัวเองทำตัวเหลวไหลแค่ไหน และทำให้เธอรู้สึกผิดตลอดมา ถึงแม้จะมีอดีตชาติเดิมคอยตามหลอกหลอน เถียนเมิ่งยังทำหน้าที่ใหม่ของเธอได้ดีและทำดีกว่าชาติที่แล้วเป็นอย่างมาก อาจเพราะเธอไม่อยากทำผิดพลาดอีกครั้ง พ่อและแม่ของเธอในชาตินี้เป็นคนมีฐานะหลังเสียชีวิตทิ้งมรดกเอาไว้มากมาย ถึงจะมีเงินแต่เธอก็สามารถสอบเป็นเจ้า
last update最終更新日 : 2025-08-05
続きを読む
เถียนเมิ่ง 2
"คุณย่า คุณแม่ ป้าสะใภ้รอง ออกไปเก็บเกี่ยวข้าวโพดค่ะ เด็ก ๆ ทุกคนออกไปข้างนอก มีเพียงฉันที่คุณย่าให้ดูแลน้องชาย" ฉินหลันไม่ได้กลัวผู้เป็นอาสะใภ้สามเท่าไหร่ อาจเพราะความคุ้นชินและรู้ว่าควรทำตัวแบบไหน "อืม" เถียนเมิ่งลุกออกจากโต๊ะกินข้าว ปล่อยให้หลานสาวเก็บกวาด ส่วนเด็กทั้งสามวิ่งเล่นหน้าบ้าน เธอมองไปรอบ ๆ พื้นที่ของบ้านฉินสามารถสร้างบ้านได้อีกหลัง และมีพื้นที่เหลือใช้แต่เพราะไม่ได้มีเงินจึงไม่ได้สร้าง บ้านสามของพวกเธอยังไม่ได้แยกบ้าน แต่เถียนเมิ่งใช้สิทธิ์สะใภ้ที่ไม่มีใครกล้าต่อว่าในการรับเงินเดือนของสามี อีกสองครอบครัวที่ไม่มีลูกชายไม่ค่อยมีปากเสียง แต่สองปีมานี้สะใภ้ใหญ่ให้กำเนิดลูกชายจึงมีปากเสียงบ้าง อาจจะเป็นความโชคดีที่เถียนเมิ่งโมโหร้าย เรื่องสะใภ้ในบ้านจึงไม่เป็นเหมือนบ้านอื่นที่มีแม่สามีจุกจิก แต่เป็นแม่สามี สะใภ้ใหญ่ สะใภ้รองที่ต้องเหนื่อยกับสะใภ้เล็กของบ้านแทน "แยกบ้าน!" ทุกคนประสานเสียงด้วยความตกใจ ที่เถียนเมิ่งบอกว่าต้องการแยกบ้านหลังเลิกงานในแปลงนา แม่ฉินกลัวว่าหลานชายจะอดตายจึงรีบพูด "สะใภ้สามคิดดีแล้วหรือ" เพราะย
last update最終更新日 : 2025-08-05
続きを読む
สร้างบ้านใหม่ในบ้านที่ดินบ้านฉิน 1
หลังหัวหน้าคอมมูนส่งสัญญาแยกบ้านให้ เถียนเมิ่งขอพ่อแม่สามีในการสร้างบ้านหลังใหม่ในที่ดินของบ้านฉิน มันมีพื้นที่เหลือด้านหลัง และเธอรู้ดีว่ามันเป็นการเอาเปรียบอีกสองบ้านที่เหลือ แต่เถียนเมิ่งได้ยื่นข้อเสนอ "ฉันจะให้เงินบ้านใหญ่ บ้านรองบ้านละหนึ่งรอยหยวน แลกกับที่ดินที่เหลืออยู่ หรือจะให้ฉันไปซื้อที่ดินคนอื่น แบบนั้นถ้าพวกเขาต้องการที่ดินคืนฉันคงต้องขาดทุนแน่ ๆ" เพราะยังไม่มีการค้าเสรี เถียนเมิ่งจึงเลือกที่ดินของบ้านฉินในการสร้างบ้านใหม่ อีกทั้งคนบ้านฉินจะได้ไม่ต้องไปแอบดูบ้านของเธอหากย้ายออกไปเพียงเพราะห่วงหลานชาย "จริง ๆ แล้วที่ดินข้างบ้านน้องชายสามเป็นคนซื้อ ถ้าน้องสะใภ้ต้องการสร้างบ้านพวกเราก็ไม่ได้ว่าอะไร" พี่ชายใหญ่ฉินออกความเห็น "แต่ว่าการสร้างบ้านมันไม่ได้ใช้เงินน้อยเธอมีเงินหรือ" "มีค่ะ" "เจ้ารองว่าอย่างไร" พ่อฉินถามลูกชายอีกคน ถ้าน้องชายได้ที่ดินไปแล้วพี่ชายที่เหลือต้องตัดสินใจ ลูกชายคนโตไม่เท่าไหร่เพราะจะต้องดูแลพ่อแม่ ลูกชายคนรองนี่สิ "เหมือนที่พี่ใหญ่บอก ที่ดินเป็นน้องชายสามที่ซื้อเดิมทีเขาตั้งใจจะสร้างบ้
last update最終更新日 : 2025-08-05
続きを読む
สร้างบ้านใหม่ในบ้านที่ดินบ้านฉิน 2
ตาข่ายที่มัดไว้เมื่อคืนถูกนำออกมาใช้งาน นำไปมัดรวมกับกิ่งไม้เป็นด้ามจับสองอัน นำเหยื่อปลาหรือที่เธอรู้จักว่าเป็นไส้เดือนโยนลงไปในน้ำที่ไม่ตื้นแต่ก็ไม่ได้ลึก รอจังหวะปลาโผล่มาเถียนเมิ่งรีบช้อนตักปลาด้วยตาข่ายทันที! "ปลา!" ฉินหลันปรบมือด้วยความตื่นเต้น เพราะปลาตัวใหญ่กว่าที่เคยเห็น "อาสะใภ้สามเก่งจังเลยค่ะ! ให้ฉันช่วยนะคะ" ปลาตัวที่โชคร้ายถูกจับใส่ตะกร้าที่วางแช่น้ำเอาไว้ เถียนเมิ่งกลัวว่าถ้ากลับช้าปลาจะเน่าถึงได้ให้แช่น้ำเอาไว้ก่อน ระหว่างช้อนปลาไปก็มองฉินหลันไปด้วย เอาลูกเขาเข้าป่ามาด้วยต่อให้โตแล้วอันตรายก็เกิดขึ้นได้ เพราะหากหล่อนเป็นอะไรไปเธอจะไปพี่สะใภ้ใหญ่ได้อย่างไร "อาสะใภ้ค่ะฉันได้ปลาอีกแล้ว!" "อืม" เวลาผ่านไปเพียงหนึ่งชั่วโมงสองอาสะใภ้หลานสาวจับปลาได้เป็นสิบตัว เถียนเมิ่งจึงชวนหลานสาวขึ้นไปพักก่อนจะกลับมาช้อนปลาอีก ขืนไม่พักมีหวังได้หน้ามืด ฉินเจียหนิงที่ดูน้องชายบนฝั่งเธอพาน้องชายทั้งสามเก็บของป่า มีทั้งผลไม้ป่าที่ติดมาด้วยแต่ก็ไม่ได้เยอะเพราะมีเพียงเธอที่เก็บคนเดียว ส่วนน้องชายนั้นเล่นกันอยู่ "ได้
last update最終更新日 : 2025-08-05
続きを読む
ลืมบุญคุณ 1
ปลาที่บ้านยังเยอะอยู่เถียนเมิ่งจึงหาสมุนไพรในป่าออกไปปลูกที่บ้าน คนในหมู่บ้านส่วนมากไม่มีเงินการไปหาหมอเป็นเรื่องยาก เถียนเมิ่งต้องการหาสมุนไพรเพื่อมีใครต้องการหรือไม่ก็สามารถนำไปทำอาหารได้ อย่างเช่นขิง ข่า ที่มีฤทธิ์ร้อนเหมาะสำหรับทำอาหารในตอนเป็นหวัด เดินหาของป่าด้วยความอยากรู้อยากเห็นหลายชั่วโมง ในที่สุดเถียนเมิ่งก็เดินออกจากป่าเพื่อกลับบ้าน จะได้คิดเมนูอาหารให้ลูกชายได้กิน "แหม่ ๆ ได้ยินว่าพี่สะใภ้ได้ของดีกลับบ้านหลายวันแล้ว ฉันเป็นน้องสะใภ้ของพี่ควรที่จะได้รับมัน" จางเป้ยเป่ยสะใภ้ใหญ่บ้านเถียนเดินปรี่เข้าหาพี่สาวของสามีด้วยความโลภ หลายคนในหมู่บ้านที่ไม่ได้ไปทำงาน เห็นว่าเถียนเมิ่งสะใภ้สามบ้านฉินเข้าป่าและได้ของดีกลับมาที่บ้านทุกวัน จางเป้ยเป่ยได้ยินเช่นนั้นจึงมาดักรอหน้าชายป่าเพื่อจะเอาของ และหล่อนเคยได้รับของจากเถียนเมิ่งมาตลอดไม่คิดว่าคราวนี้พอเดินเข้าใกล้กลับถูกผละออก "เธอคิดจะทำอะไรสะใภ้ใหญ่เถียน" เถียนเมิ่งมองด้วยความไม่ชอบใจ เพราะแต่ก่อนมองว่าเป็นน้องสะใภ้ถึงได้ยอมแต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว "อยากได้ก็เข้าไปเก็บเอาในป่า เก็บไม่ได
last update最終更新日 : 2025-08-05
続きを読む
ลืมบุญคุณ 2
"แม่มีอะไรหรือคะ ที่นี่บ้านฉินไม่ใช่บ้านเถียนกรุณาเบาเสียงด้วยค่ะ" "แกกล้าสอนฉันหรือ ฉันเป็นแม่ของแกนะเถียนเมิ่ง!" "ฉันรู้" เถียนเมิ่งตอบกลับด้วยน้ำเสียงค่อนข้างเย็นชา เธอแทบอยากกรอกตามองฟ้าแต่พยายามอดกลั้นเอาไว้ เธอมองจางเป้ยเป่ยที่หัวเราะก็รู้ว่าต้องไปใส่ไฟเรื่องของเธอแน่นอน "สะใภ้ใหญ่บอกกับฉันว่าแกไม่ยอมให้ของในตะกร้า แค่นี้ก็ให้น้องสะใภ้ไม่ได้เลยหรือ สะใภ้ใหญ่กำลังตั้งครรภ์หล่อนอยากกินแค่นี้ก็ให้ไม่ได้" แม่เถียนว่าด้วยความไม่พอใจ ลูกสาวไม่เคยต่อต้านแบบนี้มาก่อน "ฉันเข้าไปเก็บของในป่าเหนื่อย ๆ ต้องเอาให้คนอื่น? น่าตลกเกินไปแล้ว อยากกินก็ต้องเข้าไปเก็บเองตอนนี้ท้องเธอยังไม่ใหญ่หรือไม่ก็ให้น้องชายไปขุดให้ ฉันแยกบ้านแล้วมีลูกชายต้องเลี้ยงดูตั้งสามคน ทำไมต้องแบ่งให้คนอื่นด้วย" แม้แต่พ่อแม่สามีเธอของป่าที่หามาได้พวกเขาไม่เคยเข้ามายุ่งมีเพียงช่วยทำเท่านั้น แต่นี้เป็นคนนอกแต่จะเข้ามาเอาทำไมเธอต้องให้ด้วย "ฉงซู เถียนเมิ่งเป็นสะใภ้บ้านฉินแล้วไม่ใช่ลูกสาวบ้านเถียน ถ้าจะให้หล่อนเอาของให้บ้านพวกเธอเอาให้บ้านฉินจะไม่ดีกว่าหรือ" แ
last update最終更新日 : 2025-08-06
続きを読む
หัวปลาต้มผักดอง
ผักที่ปลูกส่วนมากเป็นที่มีระยะเวลาเก็บเกี่ยวไม่นาน วันนี้เถียนเมิ่งพาหลานสาวเก็บมาล้างและตากแดด เธอจะดองผักไว้กินในช่วงหิมะตก แต่มีผักดองบางส่วนที่ดองเอาไว้แล้ว ปลาที่หามาหลายวันถูกผ่าคว้านท้องทำความสะอาดและตากแดด ในชนบทแบบนี้ไม่มีบ้านไหนมีตู้เย็นเพราะราคาเแพงและไฟฟ้ายังเข้าไม่ถึง เถียนเมิ่งยังไม่ได้เตรียมของสำหรับฤดูหนาวหลายอย่างหลังจากนี้คงต้องเตรียมตัวแล้ว 'อาสาม!' เสียงตะโกนอย่างดีใจดังขึ้นหน้าบ้าน เถียนเมิ่งวางมือจากไหดองผักชะโงกหน้าออกไปยังด้านหน้า เมื่อครู่เป็นฉินหลันที่เอ่ยเรียกและอาสามมีเพียงคนเดียว นั่นก็คือสามีของเธอ และใช่ เป็นฉินซ่งหลงสามีของเธอจริง ๆ ฉินซ่งหลงได้รับจดหมายจากทางบ้านถึงเรื่องที่ภรรยาขอแยกบ้าน และกล่าวอ้างถึงลูกชายทั้งสามในอนาคตเมื่อโตขึ้นจึงให้แยกบ้าน ก่อนหน้านั้นเขาติดภารกิจสำคัญปลีกตัวออกมาไม่ได้ ที่สำคัญหากเขากลับมาก่อนเดือนธันวาคมคงไม่ได้กลับบ้านช่วงปีใหม่ "อาสะใภ้สามคะ! อาสามกลับมาแล้วค่ะ ตอนนี้เข้าไปเก็บของในห้องอาสะใภ้สามจะเข้าไปดูไหมคะ ฉันจะทำผักดองแทนเองค่ะ" ฉินหลันเดินมาหาด้วยความตื่นเต้นเพราะอาสาม
last update最終更新日 : 2025-08-06
続きを読む
สร้างรั่วไม้ไผ่ 1
"สะใภ้สาม" "เอาละ ๆ สะใภ้ใหญ่ สะใภ้สามอย่าทะเลาะกันเลย วันนี้เป็นวันดีพ่อเจ้าแฝดกลับบ้านทั้งที พ่อฉินหลันไปหยิบเหล้าในห้องแม่ออกมาหน่อย" แม่ฉินรีบห้ามลูกสะใภ้ก่อนสั่งให้ลูกชายเข้าไปหยิบเหล้าเพื่อมาดื่มฉลอง "ครับแม่" เถียนเมิ่งหยักไหล่ก่อนคีบเนื้อกระต่ายตุ๋นให้ลูกชาย พวกผู้ชายดื่มเหล้าหลังรับประทานอาหารเสร็จ หลานสาวเป็นคนเก็บจานชามไปล้าง ส่วนเธอพาลูกชายทั้งสามไปนอนอีกห้องเพราะวันนี้ต้องนอนกับสามี เสียงข้างนอกยังมีเรื่องให้พูดคุยอีกมากแต่เด็ก ๆ หลับแล้ว เถียนเมิ่งห่มผ้าให้เจ้าแฝดก่อนจะดูหน้าต่างปิดให้สนิทและเดินออกจากห้อง พ่อฉินลุกออกไปแล้วในห้องโถงเหลือสามพี่น้องที่ดื่มกันอยู่ เธอไม่ได้เรียกเขาออกมา ให้เขาได้ใช้เวลากับพี่ชาย เตียงเตาถูกปูผ้าใหม่ตอนนี้มีเพียงผ้าบาง ๆ ที่ปูเท่านั้น เห็นทีเธอคงต้องไปหาซื้อผ้านวมมาใช้งาน ไม่อย่างนั้นฤดูหนาวที่จะถึงนี้คงหนาวมากแม่ "แยกย้ายเข้าห้องแล้วเหรอคะ" ได้ยินเสียงประตู เถียนเมิ่งจึงเอ่ยถาม "ไปล้างเท้าก่อนค่อยมานอน ฉันเตรียมน้ำอุ่นไว้ให้คุณหลังบ้าน" "ครับ" ไม่นานฉินซ่งหลงกลับมาที่ห้อง
last update最終更新日 : 2025-08-06
続きを読む
สร้างรั่วไม้ไผ่ 2
อาหารมื้อเช้าทุกคนได้รองท้องมาไม่มาก เพราะเถียนเมิ่งกลัวว่าจะไม่ทัน ก่อนจะไปซื้อของกลับบ้านจึงแวะเข้าร้านอาหารของรัฐที่ส่วนมากจะเป็นพนักงานในร้านต่าง ๆ มาซื้อ เนื่องจากต้องใช้คูปองและแน่นอนว่าเถียนเมิ่งเพิ่งได้รับมาจากสามี "อาสะใภ้สามคะจะดีหรือ" ฉินหลันลังเลเมื่อได้รับคูปองและเงินสองเฟินในการซื้ออาหารรับประทาน คิดว่าซาลาเปาข้างนอกลูกเดียวคงอิ่มแล้ว "ดีสิ ฉินหลันกว่าพวกเราจะกลับไปถึงหมู่บ้าน ถ้าโชคร้ายไม่ทันรถแทรกเตอร์ต้องเดินเท้า" ถึงคนขับจะบอกเวลากลับอีกสองชั่วโมงข้างหน้า แต่เถียนเมิ่งไม่รู้ว่าจะทันหรือไม่ "ค่ะ" ฉินหลัน และฉินเจียหนิงแทบร้องไห้เมื่อได้รับประทานข้าวขาวที่นาน ๆ ถึงจะได้กิน ข้าวขาวเป็นข้าวที่มีราคาและที่หมู่บ้านไม่นิยม ส่วนมากจะขายให้สหกรณ์หรือไม่เก็บไว้กินช่วงเทศกาลต่าง ๆ อย่างเช่นเทศกาลปีใหม่ที่จะมาถึง นั่งรับประทานอาหารยี่สิบนาที สามคนอาสะใภ้หลานสามีเดินออกมาจากร้าน ดิ่งตรงไปยังห้างสรรพสินค้าที่ขายอาหารต่าง ๆ รวมถึงของใช้สำคัญ "เดี๋ยวอาจะซื้อของแถวนี้ พวกเราไปซื้อของที่แม่ให้ซื้อเถอะ" เถียนเมิ่งบอกหลานสาว “ค
last update最終更新日 : 2025-08-06
続きを読む
เตรียมของก่อนหิมะตก 1
การสร้างรั้วบ้าน ถึงแม้ว่าจะไม่ต้องซื้อไม้สำหรับการล้อม แต่ว่าด้วยค่าแรงและอาหารที่ทำเลี้ยงหมดไปสิบหยวนพอดี ถึงอย่างนั้นเถียนเมิ่งไม่ได้บ่นอะไร "สามีคะ ตอนนี้ลูกของเราห้าปีแล้วอีกสองปีถึงจะเข้าโรงเรียนได้ ฉันว่าจะให้เขาเข้าเรียนโรงเรียนประถมในตำบลนะคะ" เถียนเมิ่งกำลังทำอาหารและเอ่ยบอกสามีไปด้วย ในทุก ๆ เช้าเถียนเมิ่งจะตื่นก่อนคนอื่นเสมอและเป็นหลานสาวที่ตื่นหลังเธอทำอาหารเสร็จแล้ว ฉินซ่งหลงผู้เป็นสามีกำลังทำความสะอาดปลาที่หามาได้เมื่อวานนี้ เขาหันหน้ามามองหน้าภรรยา "การเรียนเด็กคนหนึ่งใช้เงินจำนวนมาก ตอนนี้พวกเราแยกบ้านแล้วและจะเรียนต้องเรียนทั้งสามคน" "ฉันรู้ค่ะ ก่อนเด็กทั้งสามเข้าโรงเรียนฉันจะคิดวิธีทางหาเงิน" หลังปีใหม่ไปจะมีการประกาศการค้าเสรีเถียนเมิ่งไม่คิดว่ามันจะยากอะไร "คุณจะทำอะไร สิ่งผิดกฎหมายหยุดความคิดไปได้เลย" ฉินซ่งหลงเป็นทหารหากครอบครัวทำสิ่งผิดกฎหมายและทางกองทัพรู้เขาจะถูกไล่ออกได้ เมื่อได้ยินคำพูดสามีเถียนเมิ่งสายหน้า เพราะเธอไม่มีความคิดอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว "ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่ไม่รู้อะไรขนาดนั้นถึงแม้ที่ผ่านมาจะทำตัวไม่ด
last update最終更新日 : 2025-08-07
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status