LOGINในที่สุดสวรรค์ก็ประทานพรแก่คนเขลา เกิดใหม่ครั้งนี้นางได้สวมร่างสตรีผู้มากวาสนา และด้ายแดงร้อยใจนางไว้กับบุรุษถึงสองคน หนึ่งคือพ่อเลี้ยงอดีตสามี อีกหนึ่งคือบิดาของสตรีที่เป็นหนามหัวใจในชาติก่อน...
View More|小北千温《こきたちはる》は、少し鈍いところがある。
幼い頃から今まで、周囲から最もよく言われてきたのがその言葉で、二番目に多かったのは「頭が悪い」だった。
「前にも言ったはずだ。俺は、お前に外で働いてほしくない。上場企業の社長である俺が、お前一人養えないとでも思っているのか? それとも、わざわざ外へ働きに出て、俺に恥をかかせるつもりか。」
明るい照明の下、千温は俯いたままソファの前に立ち、険しい表情を浮かべた男から浴びせられる叱責を黙って受け止めていた。
|宮長優和《みやながゆうわ》は目の前の女を鋭く見据える。自分では決して短気な性格ではないと思っていた。だが、何度言い聞かせても少しも言うことを聞かない千温を前にすると、さすがに苛立ちを抑えきれない。
千温をこの家へ迎え入れた初日から、生活に必要な金はすべて自分が負担し、金銭面で不自由な思いは一切させない――そう優和ははっきり伝えていた。彼が求めたのは、千温が従順に言うことを聞き、大人しく自分のそばにいること――それだけだった。
それなのに千温は、これといった取り柄もなく、頭の回転も鈍い。まともな仕事を見つけられないだけならまだしも、よりによって飲食店の厨房で働き、服にも身体にも油と料理の臭いを染みつかせて帰ってくる。その姿を見るたび、優和の胸には苛立ちがじわりと込み上げた。
優和が欲しかったのは、美しく飾っておける花瓶のような存在だった。
彼が千温に惹かれたのも、その美しい顔だけ。「どうしてお前は、いつも俺の言うことを聞かないんだ? 俺の言っていることが、まだ理解できないのか?」
「でも……私も、何もしないまま養ってもらうのは嫌で……。優和がお金を稼ぐのだって、大変だと思ったから……」 言葉を紡ぐたび、千温の声は少しずつ小さくなっていく。 自分が隠れて働きに出たせいで優和を怒らせてしまったことは、千温にも分かっていた。この家へ来たあの日、大人しく言うことを聞く籠の鳥になると約束したのも、ほかならぬ自分だ。 それでも以前、顔見知りから「何もしないで男に食べさせてもらっているだけ」と陰口を叩かれたことが、ずっと胸の奥に引っかかって離れなかった。自分の評判が悪くなれば、優和にまで迷惑をかけてしまうかもしれない。
そう思った千温は、誰にも知られないよう密かに働き、自分の生活費くらいは自分で稼ごうとした。ただ養われているだけの役立たずだと、誰にも思われたくなかったのだ。
数日前に浴びせられた悪意ある言葉が脳裏をよぎった途端、千温の美しい瞳には、たちまち涙が滲んでいく。 白い肌と人目を引く整った顔立ちに恵まれている一方で、ひどく鈍く要領の悪い千温は、昔から人に騙されやすかった。意地悪をされても反抗しようという考えすら浮かばず、「自分の何が悪かったのだろう」と、誰よりも先に自分自身を責めてしまう。
優和に叱られている今も、悪いのは自分なのだと思い込み、悲しみも傷ついた気持ちも隠せず、そのまま表情に滲ませていた。 そんな千温を見つめながら、優和は外で汚してきた服や、全身に染みついた料理の臭いを感じ取るたび、胸の苛立ちをさらに募らせていく。 もともと優和が興味を抱いたのは、千温の顔だけだった。 彼女をベッドへ誘い込むため、ただ「好きだ」と囁いただけ。それなのに千温は、呆れるほどあっさりとその言葉を信じた。ほんの少し優しく接してやっただけで、疑うこともなく、惜しげもなく本気の想いを捧げてきたのだ。 あまりにも騙されやすいその素直さを面白いと感じた優和は、千温を自宅へ迎え入れ、自分のそばへ置くことにした。「今の自分がどんな格好をしてるのか、よく見てみろ。お前だって、自分が馬鹿なのは分かってるだろ? 外に出たところで、どうせ人に騙されて、いいように使われるだけだ。金が欲しいなら俺に言え。いくら必要だろうと、俺なら全部出してやれる」
口にすればするほど苛立ちが募り、優和はスーツの内ポケットから一枚のブラックカードを取り出すと、千温の顔めがけて乱暴に投げつけた。 突然のことに驚いた千温は、反射的に一歩後ずさる。怯えたように顔を伏せたまま、小さな声で謝った。 「ごめんなさい……」 以前の優和なら、そんな千温の姿さえ面白がっていただろう。 けれど今となっては、ただ鬱陶しいとしか思えなかった。 「さっさと風呂に入ってこい。きれいに洗ったら、俺が用意した服に着替えてベッドに来い」และฝ่ายนางกลั่นแกล้งเขาคืน เรื่องนี้คงกล่าวได้เช่นนั้น “น้องหญิง... เจ้ากำลังท้าทายข้า” เขาบอกอย่างนั้น แล้วร่วมมือกับเหวินมู่ถังพานางลงไปแช่น้ำพุร้อน ที่อุ่นกำลังดี ยามนี้นางถูกอุ้มและหันหน้าเผชิญกับเซี่ยสิงหาวโดยที่ความแข็งขันอยู่ในกลีบสวาท ด้านหลังเป็นเหวินมู่ถังที่อุ้มนางเอาไว้ เขาสอดแขนไว้ใต้ข้อพับขาทั้งสองข้างของนาง ดังนั้นเนินเนื้อสาวจึงประจักษ์ตรงหน้าเซี่ยเหวินถัง และเขากำลังเสือกแก่นกายเข้าออกด้วยความสำราญใจ ส่วนทางด้านหลัง จมูกกับปากของเหวินมู่ถังก็ไม่หยุดที่จะเล่นสนุกกับผิวกายนาง ดังนั้นอวี้เพ่ยเอ๋อร์จึงเดี๋ยวครางเดี๋ยวส่งคำสบถอย่างลืมตัว “หาวต้าเกอ ทะ ท่าน... อยากพ่นน้ำใส่ข้าหรือไม่ ทั้งข้างในนั้น ที่ใบหน้า แล้วก็แตกล้นปาก” เซี่ยสิงหาวไม่ตอบ หากเป็นเหวินมู่ถังที่ตำหนินางว่า “คนมักมาก... ยามที่ข้าทิ่มแทงเพ่ยเอ๋อร์ ไฉนถึงสำออย และร้องเจ็บอยู่ตลอดเวลา แต่เมื่อเป็นเขา ใต้เท้าเซี่ย เจ้ากับครวญครางร้องขอให้เขาทำสิ่งต่างๆ ไม่หยุดปาก” อวี้เพ่ยเอ๋อร์อับอาย และต้องยอมรับแต่โดยดีว่า ของลับเหวินมู่ถังใหญ่เกินไป อีกทั้งเขาใช้แรงราวกับม้
อวี้เพ่ยเอ๋อร์กำลังหัวหมุน เมื่อนางลงจากม้าตัวโตได้ก็ถูกจับจูงมือมายังบ่อน้ำพุร้อน คราแรกเซี่ยสิงหาวจะอุ้มนาง แต่หญิงสาวอยากเดินชมบรรยากาศไปด้วย และยามนี้เป็นเวลาเท่าใด ฟ้ามืดแล้วแต่มีแสงสว่างจากดวงจันทร์นำทาง และนางภาวนาว่า ขอไม่ให้มีผู้ใดมาพบเห็นนาง ด้วยกำลังถูกคนตัวสูงที่แสนหล่อเหลาเอาอกเอาใจสารพัด มือเขาสัมผัสเรือนร่างนางอย่างสิเน่หา จมูกก็ซุกไซ้ซอกคอ ติ่งหู ก้าวไปได้อีกเล็กน้อย ก็รั้งเอวนางไว้แล้วบดเบียดริมฝีปาก พร้อมกับสิ่งลิ้นสากร้อนเข้าไปกวาดข้างใน อวี้เพ่ยเอ๋อร์ร้อนฉ่า นางครางเสียงหวาน และบีบท่อนแขนกำยำของเขาบอกให้รู้ว่า นางก็ปรารถนาจะปรนนิบัติเขาเช่นกัน ซึ่งปกติเขาไม่ได้หวานกับนางเช่นนี้ ไม่มีการเล้าโลมที่ชวนให้สั่นสะท้าน หากยามนี้เซี่ยสิงหาวเปลี่ยนไป เขาดูเหมือนเด็กหนุ่มที่พบหญิงสาวถูกใจ และกำลังจะมีครั้งแรกกับนาง บุรุษรูปงามตังสูง ใบหน้าอ่อนกว่าวัยมาก ยามนี้หากนางบอกว่ากำลังคลั่งเขา ก็คงไม่เกินเลยสักนิด โอ้ มือเขา ปากนุ่มนิ่ม แล้วก็ท่อนลำที่ผงาดล้ำนั้น ทำให้นางสะท้านไปทั้งร่าง เซี่ยสิงหาวไม่สนใจเสื้อผ้าของตน เขาถอดมันออก และ
อวี้เพ่ยเอ๋อร์ถูกส่งตัวออกจากพิธีบรวงสรวงโดยเป็นคำสั่งของม่านกุ้ยหนิง ไม่มีคนของนางติดตามมา อันที่จริงหญิงสาวห่วงเหลียวจูและฉีหนวน อย่างไรพวกนางก็ให้ความช่วยเหลืออวี้เพ่ยเอ๋อร์ในช่วงที่อยู่จวนเซี่ยเป็นอย่างดี ในช่วงที่กำลังจะถูกคลุมศีรษะและจับขึ้นรถม้า นางได้เห็นเหลียวจูพอดี ฝ่ายนั้นได้ส่งสัญญาณบางอย่างมา ซึ่งแปลความหมายได้ว่า แม่บ้านกับสาวใช้จะปลอดภัยแน่นอน รถม้าเคลื่อนออกมาไกล ด้วยถูกผ้าคลุมศีรษะเอาไว้ อวี้เพ่ยเอ๋อร์จึงยากคาดเดาได้ว่าตนอยู่ที่ใด เวลาก็ไม่แน่ชัด หากประเมินว่าตะวันคงตกดินแล้ว กระทั่งนางถูกพาตัวลงจากรถม้า สถานที่แห่งนั้นวังเวง เงียบ ทั้งมีอากาศเย็นชื้น ฝ่ายนางไม่อาจคาดเดาสิ่งใด จิตใจหวั่นวิตก นางเมื่อยทั้งตัว และยังหิว เรื่องที่เกิดขึ้นมันช่วยไม่ได้ที่จะทำให้อวี้เพ่ยเอ๋อร์ปลงต่อชีวิต “แม่นาง มีสิ่งใดต้องการสั่งเสียหรือไม่” เสียงที่ดังขึ้น แม้จะชวนให้ขวัญเสีย แต่อวี้เพ่ยเอ๋อร์ผ่านหลายสิ่งมาในเวลาจำกัด เรียกได้ว่าหากต้องสิ้นลมหายใจตอนนี้ก็คงไม่เสียดาย อีกอย่างชายพวกนี้ มองอย่างไรก็ประเมินได้ว่า เป็นเพียงลูกน้องชั้นปลายแถว คงทำได้แค่ขู่เท่า
อวี้เพ่ยเอ๋อร์ไม่รู้จักอ๋องเสอ คนผู้นี้คือม่านเสอ และจู่ๆ ก็ก้าวตามติดนาง นับแต่หญิงสาวแยกตัวมาหามุมสงบๆ พักใจ พอจะกลับเข้าไปพื้นที่งาน เขากางมือทั้งสองข้างแสดงท่าทางอยากขัดขวางนางเอาไว้ “เป็นเจ้านั่นเอง นึกไม่ถึงว่าจะงดงามเช่นนี้” “ขออภัยด้วย ข้าต้องเข้าไปรอสามีด้านใน ไม่สะดวกคุยกับผู้ใดทั้งสิ้น” “เหลวไหล ข้าคนนี้ กำลังจะเป็นสามีใหม่ให้เจ้า เยี่ยงนี้ยังจะเสนอหน้าไปที่อื่นได้หรือ” ม่านเสอกล่าวอย่างนั้น และพออวี้เพ่ยเอ๋อร์มองไปเบื้องหลังต้น เห็นว่าแม่บ้านเหลียวถูกจับตัวไว้ อีกทั้งใบหน้านางมีรอยแดงปื้นใหญ่ คนพวกนี้ใช้กำลังทำร้ายคนของนาง แสดงความป่าเถื่อนยิ่งนัก “อย่าทำเรื่องให้ใหญ่โตเลย ข้ามาพิธีบรวงสรวงในนามของสามี และไม่คิดก่อเรื่องใดๆ ทั้งสิ้น” “หึๆ ๆ เจ้าคงเป็นคนเมืองอื่น ถึงไม่รู้ว่างานนี้ มีการจับคู่ สร้างกระโจมไว้ให้พลอดรัก และต่อขาเติมแขนให้เด็กๆ เกิดมาไวๆ แคว้นซีฉางนิยมให้มีลูกหลานเต็มบ้านเต็มเมือง ดังนั้นการจัดงานขึ้นก็เพื่อส่งเสริมเรื่องนี้” อวี้เพ่ยเอ๋อร์ไม่ได้ศึกษาพิธีบรวงสรวงให้ละเอียด แต่นางพอจะคาดเดาได้ว่า การมีกระโจมใหญ่น้
เหวินมู่ถังได้พบเรื่องที่เป็นเบาะแสให้เขาต้องตามสืบ คนผู้นั้นเขาเคยพบหน้า และอีกฝ่ายแสดงท่าทางมีพิรุธ กระทั่งตามไปอย่างใกล้ชิด จึงเห็นว่าเป็นชิงถง ชายที่ใช้ฉากหน้าปิดบังว่าเป็นชาวบ้านธรรมดา หากแท้จริงคือโจรชั่ว และมือสังหารที่รับจ้างงานทั่วไป ฝ่ายชิงถงไม่รู้ว่าตนถูกติดตาม เขารออยู่ประตู
จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อออก และส่งให้นาง “เสื้อตัวนี้ มีกลิ่นเล็กน้อย แต่รับรองสะอาด เจ้าใส่ไปก่อน ส่วนเรื่องอื่นๆ พี่จะแก้ปัญหาให้เอง” อวี้เพ่ยเอ๋อร์ยื่นมือไปรับเสื้อจากอีกฝ่าย และกลับกลายเป็นว่าชิงถง ดึงมือนางไว้ ก่อนออกแรงมากกว่าเดิม จนนางถูกรั้งเข้ามาหาอกเปลือยเปล่าของเขา “พ
***** ต่อจากตอนที่แล้ว ด้วยคำพูดนั้น เหวินซืออี้จึงชักชวนพี่ชายออกท่องโลกกว้างด้วยกัน นี่คือโอกาสเดียวที่นางจะได้เปิดหู เปิดตาไปพร้อมเซียวหัวเฟิง ก่อนถูกบิดาส่งตัวเข้าวังหลวง เพื่อเป็นฝึกงานในสำนักหมอหลวง ซึ่งเท่าที่นางสืบรู้ บิดาอยากให้นางเป็นหมอหญิง รับใช้ไทฮองไทเฮา(หลี่อิง) ด้วยสกุลนางแต่เดิม ก
“แน่ใจหรือว่าเจ้าเป็นทาสต่ำต้อย ร่างกายบอบบางเช่นนี้ ควรเป็นคณิกามากกว่า” เขาว่าเสียงดุเข้ม ในห้วงเวลานั้น ริมฝีปากบางชื้นจัดก็ขบเม้มรุนแรงบริเวณที่นางได้แผลจากจอกสุรา จิ่นเสียนยืนแทบไม่ไหว ร่างกายเจียนทรุดฮวบลงบนพื้น ชายหนุ่มจึงดันร่างบอบบางให้ไปข้างหน้า กระทั่งถึงโต๊ะกลางห้องโถง “






reviews