ย้อนเวลามาเปลี่ยนชะตารัก ยุค80

ย้อนเวลามาเปลี่ยนชะตารัก ยุค80

last updateآخر تحديث : 2025-01-19
بواسطة:  ฉู่เฉียวمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 تصنيف. 1 review
54فصول
8.2Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

โจวซิ่วหลัน หญิงสาวในยุคปัจจุบันผู้ที่มีชะตาอาภัพรัก ชีวิตของเธอต้องคำสาป คนที่เธอรักทุกคนล้วนตายจากไป เพราะการกระทำอันเลวร้ายในอดีตชาติของเธอเอง เธอในอดีตทำลายชีวิตของคนผู้หนึ่งจนพังทลาย เป็นสาเหตุให้คนในครอบครัวของเขาตายจากเขาไปจนหมด จนผู้ชายคนนั้นผูกใจเจ็บตามล้างแค้นเธอ และกล่าวคำสาปแช่งเธอ จนเมื่อเธอได้ย้อนกลับมาในชาติอดีต เธอจึงขอเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตของตัวเอง ชดใช้ในสิ่งที่เคยทำกับทุกคน เปลี่ยนความเกลียดชังของชายคนนั้นชดใช้ทุกอย่างให้กับเขา และผูกชะตารักกับเขาแทน แต่กว่าจะผูกชะตารักกับเขาได้ก็เล่นเอาเธอสะบักสะบอม

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่1 โจวซิ่วหลัน

結婚三周年の当日。

江川宏は、高額を支払って私が長い間気に入っていたネックレスを落札した。

みんな口を揃えて言う。「彼は君に惚れ込んでいるよ」と。

私は嬉々としてキャンドルライトディナーの準備をしていた。だが、その時、一つの動画が届いた。

画面の中で、彼は自らの手でそのネックレスを別の女性の首にかけ、こう言った。

「新しい人生、おめでとう」

そう、この日は私たちの結婚記念日であると同時に、彼の「高嶺の花」が離婚を成立させた日でもあったのだ。

まさか、こんなことが自分の身に降りかかるなんて。

宏との結婚は、自由恋愛の末に結ばれたものではなかった。

だが、彼は表向き「愛妻家」として振る舞い続けていた。

ダイニングテーブルに座り、すっかり冷めてしまったステーキを見つめた私。

その一方で、ネットでは今も彼の話題がトレンド入りしていた。

「江川宏、妻を喜ばせるために二億円を投じる」

この状況は、私にとってただの皮肉でしかなかった。

午前2時。黒いマイバッハがようやく邸宅の庭に入ってきた。

フロアの大きな窓越しに、彼の姿が映った。車を降りた彼は、オーダーメイドのダークスーツを纏い、すらりとした体躯に気品を漂わせていた。

「まだ起きていたのか?」

室内の明かりをつけた宏は、ダイニングに座る私を見て、少し驚いたようだった。

立ち上がろうとした私は、しかし足が痺れていたせいで再び椅子に崩れ落ちた。

「待っていたの」

「俺に会いたかった?」

彼は何事もなかったかのように微笑み、水を汲みながらテーブルの上に手つかずのディナーを見つけ、やや訝しげな表情を浮かべた。

彼が演技を続けるのなら、私もひとまず感情を押し殺すことにした。彼に手を差し出し、微笑んだ。「結婚三周年、おめでとう。プレゼントは?」

「悪い、今日は忙しすぎて、用意するのを忘れた」

彼は、一瞬きょとんとした表情を見せたあと、ようやく今日が記念日だったことを思い出したようだ。

私の頭を撫でようと手を伸ばしてきたが、私は無意識のうちに身を引いてしまった。

――その手で今夜、何を触れてきたのか分からない。そう思うと、どうしても受け入れられなかった。

彼の動きが一瞬止まった。

だが、私は気づかないふりをして、にこやかに彼を見つめた。「隠し事はなしよ。あなた、私が気に入ってたあのネックレスを落札したでしょう?もうニュースにもなってる。早くちょうだい」

「南……」

宏は手を引き、無表情のまま、淡々とした声で言った。「そのネックレスは、伊賀丹生のために落札したんだ」

……なるほど。ネットの噂通り、「親友」という存在はいつだって最適な言い訳になるらしい。

私はかろうじて笑顔を保ち、「そうなの?」と問いかけた。

「うん、君も知ってるだろう?伊賀のまわりには、いつもトラブルの多い女がいる」

宏の表情や声色からは、何のほころびも見つけられなかった。

煌々と灯るシャンデリアの下で、彼の整った顔を眺めながら、ふと気づく。

――本当に、この男のことを理解していたのだろうか?

この三年間、彼が嘘をついたのは初めてなのか?それとも、今まで私がただ疑うことを知らなかっただけなのか?

もし、あの匿名の動画を受け取っていなかったら、今も彼の言葉を疑うことすらなかっただろう。

私が沈黙すると、宏は穏やかな声で宥めるように言った。

「大事な日を忘れたのは俺の落ち度だ。明日、必ず埋め合わせをするよ」

「私が欲しいのは、あのネックレスだけよ」

もう一度彼にチャンスを与えることにした。

動画では、女の顔は映っていなかった。

もしかしたら、深い関係などないのかもしれない。

宏は一瞬ためらった。そして、私がじっと彼を見つめると、静かに口を開いた。

「だめなの?あなたのためになら、伊賀に一度くらい彼の女に我慢させてもらっても大丈夫でしょう」

「明日、彼に聞いてみる。とはいえ、無理に譲らせるわけにもいかないが……」

「彼」に聞くの? それとも「彼女」に?

それ以上は問い詰めなかった。

「……わかった」

「お腹を空かせて待ってたのか?」

宏は、片付け始めながら聞いた。長い指が白い皿に触れる仕草が、妙に映えて見えた。

「ええ、記念日だし」

手伝おうと立ち上がると、彼は私の肩を押しとどめ、優しく言った。「座ってて。旦那が、嫁のためにラーメンを作るよ」

「……うん」

彼の態度を見ていると、疑念が少しだけ薄れる気がした。

浮気している男が、こんなに堂々として、しかも優しくできるもの?

不思議なことに、宏は裕福な家庭に生まれながら、料理がとても上手だった。しかも、作るのが早くて、美味しい。

ただ、普段は滅多に料理をしないのだけど。

約10分後、トマトと卵のラーメンが目の前に差し出される。

「すごく美味しい!」

ひと口食べて、私は素直に褒めた。「どこで覚えたの?お店のラーメンより美味しいわ」

宏は一瞬、遠い記憶に沈むような表情をした。半分ほどの時間が経った後、ようやく淡々とした口調で答えた。「留学してた2年間、自分の胃袋を満たすために、仕方なく覚えたんだ」

私はただの世間話のつもりだったので、それ以上深く考えなかった。

シャワーを浴び、ベッドに横になった時には、すでに午前3時を回っていた。

背後から、熱を帯びた男性の体がそっと密着してくる。宏の顎が、私の首元に擦り寄せるように触れた。

「……欲しくない?」

低く掠れた声が、肌に直接触れるほどの距離で囁かれる。彼の呼吸が耳元をくすぐり、思わず身震いした。

答える前に、彼は覆いかぶさってきた。片手がシルクのネグリジェの裾へと潜り込んだ。

宏は、夜の営みでは常に強引だった。私に拒む余地など、ほとんどない。

けれど――

「……今日は、ダメ」

声は、身体と同じように、すっかり力を失っていた。

「ん?」

宏は、首筋にキスを落としながら、さらに手を滑らせていく。耳元で、思わず顔が熱くなるような言葉を囁いた。「ここは、ちゃんと俺を迎えてくれてるのに?」

「……私、今日はお腹が痛いの」

その一言で、彼の動きが止まった。

しばらくの沈黙の後、彼は私の耳たぶに軽くキスを落とし、そっと腕を回してきた。「……そうか。忘れてた、そろそろ生理の時期だったな。ゆっくり休め」

その言葉を聞いた瞬間、私は凍りついた。さっきまで緩んでいた心が、再び強張る。私は彼の顔をじっと見つめた。「……私の生理は月始め。とっくに終わってるわ」

「……そうか?」

彼はまるで何もなかったかのように、何気なく問い返した。

「じゃあ、俺の勘違いだな。そんなに痛むなら、明日、佐藤さんに付き添ってもらって病院に行くか?」

「……午前中にもう行ってきたわ」

「医者はなんて?」

「医者は……」

私は視線を落とした。ほんの少し、言葉を選ぶのに迷った。

医者は、こう言った。

「妊娠5週目です。お腹の痛みは、流産の兆候かもしれません。しばらくは薬でホルモンを補って、2週間後に胎児の心拍を確認しましょう」

結婚記念日に妊娠がわかるなんて、きっと最高のプレゼントになるはずだった。

私は、診察結果の紙を小さなガラス瓶に入れ、自分で作ったケーキの中央に忍ばせた。キャンドルライトディナーのときに、彼にサプライズを届けようと――

けれど、あの夜、ケーキはずっと冷蔵庫の中で放置されたままだった。

誰の関心も引くことなく、ただひっそりと忘れ去られる。

「……特に問題はないみたい。ただ、冷たい飲み物を飲みすぎたせいかもしれないって」私は、ひとまず真実を伏せることにした。

もし、明日あのネックレスが戻ってきたなら、何も問題はない。

けれど、もし戻ってこなかったなら、私たちの結婚には、第三者という影が確実に存在していることになる。そのとき、妊娠を伝えたとしても、何の意味があるのだろうか?

その夜、私は眠れなかった。

「夫が浮気しているかもしれない」という現実を、冷静に受け入れられる女なんて、きっといない。

思いがけず、ずっと気にかけていたことに、すぐさま続報が届いた。

翌朝、宏が洗面所で身支度をしているとき、ドアをノックする音が響いた。

ちょうど着替えを終えた私は、ドアを開ける。そこにいたのは、佐藤さんだった。彼女は階下を指しながら言った。

「若奥様、アナお嬢様がいらっしゃってます。何かを返しに来たそうです」

江川アナは、宏の義母の娘だ。つまり、彼とは父も母も異なる義姉ということになる。年齢は彼より二つ上。一応、江川家の令嬢という立場ではある。

佐藤さんは江川家から派遣され、私たちの世話をするために来た人だ。そのため、習慣的にアナのことを「アナお嬢様」と呼んでいる。

だが、私には少し疑問があった。アナとは、普段ほとんど接点がない。せいぜい、江川家の本宅での家族行事で顔を合わせる程度の仲だ。ましてや、物を貸し借りするような仲ではないはずなのに……

「……何を返しに?」

「詳しくはわかりませんが……とても精巧なジュエリーボックスに入っていました。おそらく、宝石類ではないかと」佐藤さんはそう答えた。

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Paison Thimdib
Paison Thimdib
ขอบคุณฉันอ่านจบแล้ว
2025-05-31 16:23:16
0
0
54 فصول
ตอนที่1 โจวซิ่วหลัน
นับตั้งแต่อายุครบ 35 ปีบริบูรณ์ โจวซิ่วหลัน ก็มักจะฝันเห็นหญิงสาวที่มีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเธอและมีชื่อแซ่เดียวกันกับเธออยู่เสมอเพียงแต่โจวซิ่วหลันคนนั้นดูอ่อนเยาว์กว่า เป็นเด็กสาวอายุราวสิบหกสิบเจ็ดปีเท่านั้น เธอสวมใส่เสื้อผ้าล้าสมัย การแต่งกายบ่งบอกว่าหญิงสาวนั้นอยู่ในยุคอดีตของจีนที่ยังมีความเป็นอยู่ยากลำบาก ครั้งแรกที่ฝันเช่นนั้น ซิ่วหลันยังอดที่จะรู้สึกขำไม่ได้ คิดไปว่าเพราะช่วงนี้เธออ่านนิยายที่เกี่ยวกับยุค70 80 และอินกับมันมากเกินไป จึงได้เก็บเอาไปฝันเป็นตุเป็นตะเธอเป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่ชื่นชอบการอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ แม้จะเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานในแต่ละวันมากแค่ไหน แต่เมื่อกลับมาถึงบ้าน เธอเป็นต้องเปิดเข้าไปอ่านนิยายที่กดติดตามเอาไว้ก่อนเสมอ เพราะการได้อ่านนิยายที่ชื่นชอบช่วยเยียวยาชีวิตอันเงียบเหงาของเธอได้ดีที่สุดแต่ไม่คิดเลยว่าเรื่องราวน่าอัศจรรย์ที่มีอยู่เพียงในนิยายจะเกิดขึ้นกับตัวเธอหลังจากความฝันครั้งนั้น เธอก็พบว่า ทุกครั้งที่หลับตาลงเรื่องราวของโจวซิ่วหลันคนนั้นก็จะปรากฏขึ้นในฝันเสมอ แม้ภายในฝันจะดูลางเลือน ส
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่2 มันเป็นเพียงแค่ฝันร้าย
กริ๊ง!!!!เสียงนาฬิกาปลุกที่กรีดร้องดังขึ้น ปลุกให้โจวซิ่วหลันตื่นจากฝันร้ายที่แสนจะน่าหวาดหวั่นนั้น หัวใจของเธอยังคงเต้นกระหน่ำราวกับจะหลุดออกมาจากอกกับภาพอันน่ากลัวและสยดสยอง ขนอ่อนบนกายลุกชันทั่วร่าง รับรู้ถึงความเจ็บปวดยามเมื่อคมมีดกรีดลึกลงมาบนผิวกาย เธอรู้สึกทั้งหวาดกลัวและรู้สึกผิดกับชายหนุ่มในฝันซิ่วหลันสะบัดศีรษะที่หนักอึ้งอย่างแรง ขับไล่ความหวาดกลัวที่แล่นจับขั้วหัวใจของเธอ ยกสองมือที่สั่นเทาลูบใบหน้าที่ชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อ ลำคอของเธอแห้งผากจนต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ริมฝีปากซีดเผือดสั่นระริกจนต้องขบเม้มเข้าหากันแน่น ความฝันในครั้งนี้ช่างน่ากลัวเหลือเกินหญิงสาวพยายามรวบรวมสติ พร่ำบอกกับตนเองว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน แววตาที่ยังคงสั่นไหวเหลือบมองนาฬิกาที่บ่งบอกเวลาห้าโมงเช้า ซึ่งเป็นเวลาที่เธอจะต้องลุกขึ้นเตรียมตัวเพื่อที่จะออกไปทำงานเช่นดังทุกวันแม้จิตใจจะยังไม่สงบ แต่ซิ่วหลันก็บังคับตัวเองให้ลุกขึ้น ทำทุกอย่างเช่นดังปกติแม้จะรู้สึกเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก วันนี้เธอจะไปทำงานเป็นวันสุดท้าย ก่อนที่จะได้หยุดพักแบบยาวๆ หลังจาก
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่3 คุณหมอลู่เฉิง
หลังจากที่มาถึงสถานพยาบาลของหมู่บ้าน โจวซิ่วหลันก็ตรงเข้าไปหาเจ้าหน้าที่ที่ประจำอยู่ในสถานพยาบาลทันที ความจริงเพียงแค่กระดูกเคลื่อนเธอก็สามารถที่จะรักษาแม่สามีเองได้ ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นเพียงหมออนามัยไม่ใช่หมอเฉพาะทางที่จบหลักสูตรทางการแพทย์โดยตรง แต่เธอก็มีประสบการณ์การทำงานมาเกือบสิบห้าปี สามารถรักษาคนป่วยที่มีอาการป่วยทั่วไป บาดเจ็บเล็กน้อยและไม่มีอาการรุนแรงได้ แต่ปัญหาคือเธอไม่มีอุปกรณ์และตัวยาที่ใช้ในการรักษาเลยสักอย่าง"สวัสดีค่ะคุณหมอซู"ซูเหมย เป็นพยาบาลที่ประจำอยู่ที่สถานพยาบาลแห่งนี้ และชาวบ้านก็มักจะเรียกคนที่ทำงานในสถานพยาบาลว่าหมอถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่หมอก็ตามโจวซิ่วหลันเคยพูดคุยกับอีกฝ่ายอยู่สองสามครั้งในตอนที่พึ่งจะแต่งให้กับเฉินห่าวซวน นับดูแล้วตอนนี้เธอแต่งให้เฉินห่าวซวนได้เพียงแค่หกเดือนเท่านั้น โชคดีเหลือเกินที่เธอย้อนกลับมาในตอนที่ชื่อเสียงความร้ายกาจของเธอยังไม่เป็นที่โจษจัน เธอยังทำตัวร้ายกาจแค่กับคนในบ้านของสามีเท่านั้น แต่หลังจากที่แม่สามีกลายเป็นคนพิการ ความร้ายกาจของเธอก็มีคนรู้เห็นมากขึ้น ก่อนที่จะเหม็นโฉ่ไปทั้งหมู่บ้าน กลา
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่4 การกระทำที่น่ารังเกียจ
ส่วนผู้ที่ทำให้ผู้อื่นจิตใจว้าวุ่น กลับไม่ได้สนใจว่าใครจะคิดอย่างไร หลังจากที่เดินเข้าไปดูแม่สามีก็เห็นว่าอีกฝ่ายนั้นนอนหลับไปแล้ว คงเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่กินเข้าไปก่อนหน้า รวมถึงความอ่อนเพลียจากการทำงานและอาการบาดเจ็บ จึงทำให้แม่เฉินหลับลึกจนไม่รู้สึกตัว แม้กระทั่งตอนที่เธอผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าและห่มผ้าให้ คาดว่าคงอีกหลายชั่วโมงกว่าแม่สามีจะตื่นโจวซิ่วหลันมองดูใบหน้าซูบตอบของแม่สามี ใต้ตาของอีกฝ่ายดำคล้ำ ดูแก่กว่าอายุจริงไปหลายปี จนเธอรู้สึกสะท้อนใจอย่างรุนแรง แม่สามีผู้นี้เป็นคนดีมาก ในอดีตอีกฝ่ายไม่เคยมีปากมีเสียงกับใครเลยโดยเฉพาะกับเธอ สุขภาพของแม่สามีนั้นอ่อนแอและเจ็บป่วยมาตลอด พึ่งจะเริ่มดีขึ้นได้ไม่นานก็ต้องกลับมาทรุดหนักยิ่งกว่าเดิมก็เพราะเธออีกฝ่ายอ่อนแอทั้งร่างกายและจิตใจ ยอมลงให้เธอทุกอย่าง อ่อนแอมากจนบางครั้งเรียกได้ว่าโง่งมจนน่าปวดใจ มองสภาพย่ำแย่เช่นนี้ของแม่สามีหัวใจของเธอก็บีบรัดจนรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูกเมื่อตอนที่เธอลงมือถอดเสื้อผ้าของแม่สามีออก แม่เฉินผอมมากจนน่าใจหาย ร่างกายของแม่สามีซูบผอมจากการที่ได้รับอาหารไม่เพียงพอมาเป็นเวลานา
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่5 ลูกสะใภ้เปลี่ยนไป
หลังจากที่สำรวจข้าวของภายในตู้ โจวซิ่วหลันก็เลือกที่จะนำอาหารทั้งหมดไปเก็บเอาไว้ภายในห้องครัว ทุกคนภายในบ้านล้วนมีสิทธิ์ที่จะกินจะใช้ข้าวของทุกอย่างที่ใช้เงินของเฉินห่าวซวนซื้อมา หญิงสาวนำข้าวขาวอย่างดีเติมจนเต็มถัง รวมทั้งของทุกอย่างที่มีอยู่ แล้วจึงเก็บเข้าที่อย่างเป็นระเบียบ ก่อนที่เธอจะลงมือจุดเตาไฟเพื่อที่จะได้ลงมือทำอาหารเสียที ตอนนี้ท้องของเธอร้องประท้วงครวญคราง หิวจนไส้กิ่วหมดแล้วและกว่าที่เธอจะจุดไฟได้สำเร็จก็เล่นเอาเหงื่อตก เพราะที่บ้านเฉินยังคงใช้ถ่านและฟืนในการประกอบอาหาร จนเธออดที่จะคิดถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ในยุคปัจจุบันไม่ได้ ตอนนี้ภายในเมืองนั้นมีไฟฟ้าใช้แล้ว แต่ในหมู่บ้านอู้หยวนไฟฟ้านั้นยังเข้ามาไม่ถึง แต่ก็คงจะอีกไม่นาน เพราะทางการเริ่มที่จะดำเนินการให้ไฟฟ้าเข้าถึงหมู่บ้านบ้างแล้วหากเธอจำไม่ผิดต้นปีหน้าไฟฟ้าก็จะเข้ามาถึงในหมู่บ้านอู้หยวน แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นแต่ก็ใช่ว่าผู้คนจะมีกำลังซื้อของอำนวยความสะดวกเหล่านั้น เพราะเครื่องใช้ไฟฟ้านั้นมีราคาแพงมาก แต่ละชิ้นนั้นถึงกับต้องใช้เงินเดือนทั้งเดือนของเฉินห่าวซวนเลย
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่6 จัดการบ้านครั้งใหญ่
หลังจากที่ดูแลแม่สามีกินข้าวกินยาเรียบแล้ว โจวซิ่วหลันจึงได้ปล่อยให้อีกฝ่ายได้พักผ่อน ส่วนตัวเธอนั้นก็เก็บจานชามออกมาล้างทำความสะอาดสายตาของแม่สามีที่มักจะลอบมองมาอยู่บ่อยครั้ง ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ เธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายคงจะไม่ไว้ใจเธอและรู้สึกหวาดระแวงกับการที่เธอเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเช่นนี้ แต่อย่างน้อยผลตอบรับที่ได้ในครั้งนี้ก็ไม่ได้แย่ หญิงสาวมองจานชามที่ไม่เหลือแม้แต่ข้าวสักเม็ดเดียวด้วยรอยยิ้ม หากเป็นแบบนี้ต่อไปร่างกายของแม่สามีคงจะดีขึ้นเรื่อยๆ ส่วนอีกฝ่ายจะคิดกับเธออย่างไรนั้น คงต้องปล่อยให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ เธอทำตัวร้ายกาจเสียขนาดนั้นจะให้อีกฝ่ายไว้วางใจเธอง่ายๆ ได้อย่างไรเมื่อจัดเก็บทุกอย่างเรียบร้อยดีแล้ว ซิ่วหลันจึงได้เริ่มเดินสำรวจภายในบ้านและบริเวณรอบๆ บ้าน เห็นทีว่าคงถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนผนังทั้งหมดแล้วจริงๆ เพราะส่วนผนังที่เป็นไม้ ผุพังมากกว่าที่เธอคิดบริเวณรอบๆ บ้านนั้นก็มีต้นหญ้าขึ้นรกเต็มไปหมดราวกับบ้านร้าง ดอกไม้สวยงามที่เคยเบ่งบานอยู่รอบบ้านล้วนตายไปหมดแล้ว แต่เพราะมีกำแพงอิฐสูงที่ล้อมรอบบ้าน และยังมีต้นหยางเหมยพุ่มใ
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่7 เฉินสือฮัน เฉินซินยี่
โจวซิ่วหลันออกมาจากห้องในทันที ก่อนจะเดินออกไปหาเด็กทั้งสองที่เห็นแผ่นหลังไวไวเดินไปทางด้านหลังบ้าน เมื่อเดินออกมาก็ชะโงกหน้าดูตรงประตูห้องครัว เห็นว่าทั้งสองเดินไปยังส่วนที่ใช้เป็นห้องเก็บฟืน เธอจึงได้เดินเข้าไปหาเด็กทั้งสองที่กำลังก้มๆ เงยๆ เอาฟืนเก็บเข้าที่ที่แท้เด็กสองคนนี้ก็ออกไปหาฟืนนี่เอง"พี่สะใภ้"เสียงของเด็กหญิงดังขึ้นแผ่วเบายามเมื่อหันมาเห็นเธอ ก่อนจะเดินไปหลบด้านหลังของผู้เป็นพี่ชายที่ยืดตัวขึ้นในทันที มือเล็กของเด็กน้อยคว้าจับชายเสื้อของผู้เป็นพี่ชายเอาไว้แน่น แววตากลมโตมองมาที่เธออย่างตื่นกลัว ทำให้หญิงสาวขมวดคิ้วมุ่นส่วนเด็กผู้ชายนั้นก็คล้ายจะกางปีกปกป้องน้องสาวในทันที ทั้งยังใช้สายตาจ้องมองเธอเขม็ง สายตาของเด็กคนนั้นที่มองมากำลังเอ่ยกับเธอว่าคิดจะมาหาเรื่องอะไรอีกเมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับเด็กทั้งสอง ความทรงจำเกี่ยวกับทั้งสองคนก็ผุดเข้ามาในหัวของโจวซิ่วหลันเด็กหญิงเฉินซินยี่ผู้นั้นหวาดกลัวเธอมาก เพราะตัวเธอในอดีตมักจะเกรี้ยวกราดใส่อีกฝ่ายเสมอ ทั้งยังทุบตีด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายส่วนเด็กผู้
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่8 เรื่องน่าเหลือเชื่อ
"พี่รอง พี่ใหญ่กลับมาแล้วอย่างนั้นหรือ"หลังจากที่พวกเขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่มีกลิ่นหอมสะอาดแตกต่างจากทุกวัน ก็ตรงมายังห้องครัวทันที ตั้งแต่เมื่อเช้าพวกเขาสองพี่น้องยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยด้วยซ้ำ นอกจากน้ำเปล่าที่กินประทังความหิวแต่ทว่าเมื่อพวกเขาเปิดฝาครอบอาหารออก จากที่คิดว่าอาหารที่พี่สะใภ้เตรียมไว้คงเป็นเพียงข้าวต้มที่มีน้ำใสๆ กับเม็ดข้าวไม่กี่เม็ดและผักดองที่อีกฝ่ายกินเหลือ แต่ภาพอาหารตรงหน้าทำให้พวกเขาแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาอาหารบนโต๊ะมันเกินกว่าที่พวกเขาคิดไปมาก เฉินซินยี่จึงได้ถามออกมาเช่นนั้น เพราะนั่นเป็นเพียงเหตุผลเดียวที่พอจะเป็นไปได้ แต่ตั้งแต่ที่พวกเขาเดินเข้าบ้านมาก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของผู้เป็นพี่ชาย และเฉินสือฮันก็เชื่อว่าหากพี่ชายกลับมาแล้วเห็นสภาพของทุกคนเป็นเช่นนี้ โจวซิ่วหลันคงไม่ได้เดินลอยหน้าลอยตาอยู่แบบนั้นแน่เขาจึงส่ายหน้าเป็นคำตอบให้แก่น้องสาว เพราะเขาเองก็ไม่รู้เช่นกัน จากนั้นจึงนั่งลงบอกให้ผู้เป็นน้องสาวลงมือกินข้าวเพราะรู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นหิวมากแล้ว"กินเถอะ""กินได้จริงๆ หรือพี่รอง"
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่9 สะใภ้แสนดี
โจวซิ่วหลันเดินถือถาดอาหารเข้ามาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะข้างเตียงเตา ภายในนั้นมีข้าวสวยขาวฟูถ้วยพูน น้ำแกงปลาที่กำลังร้อนๆ โชยกลิ่นหอมมากๆ และเนื้อปลาทอดราดด้วยน้ำซอสสามรสที่มีสีสันน่ารับประทาน"พวกเธอก็อยู่ที่นี่หรือ"โจวซิ่วหลันเอ่ยกับพวกเด็กๆ ที่กำลังจ้องมองเธอเป็นตาเดียว ในขณะที่มือนั้นสาละวนอยู่กับการจัดแจงให้แม่สามีลุกขึ้นกินข้าว เมื่อเสร็จเรียบร้อยก็หันมามองพวกเด็กๆ เต็มตาโจวซิ่วหลันมองสำรวจเด็กทั้งสองอย่างพึงพอใจ ที่พวกเขาร่างกายสะอาดสะอ้าน ถึงแม้ว่าเสื้อผ้าจะดูเก่าไปสักหน่อย แต่ก็สะอาดมากๆ ก่อนจะเอ่ยบอกเด็กทั้งสอง"ไปกินข้าวกันได้แล้ว""กะ กินข้าวหรือคะพี่สะใภ้"เฉินซินยี่เอ่ยถามอีกฝ่ายคล้ายไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน"ใช่กินข้าว หรือว่าเธอไม่หิว"โจวซิ่วหลันกล่าวย้ำอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยถามเด็กหญิงอย่างนึกเอ็นดู"หิวค่ะ""หิวก็ตามมาสิ"เฉินซินยี่พยักหน้าหงึกหงักอย่างเชื่อฟัง เดินตามอีกฝ่ายไปด้วยดวงตาเป็นประกาย มีรอยยิ้มแต่งแต้มใบหน้า ไม่ลืมที่จะกวักมือเรียกพี่ชายให
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
ตอนที่10 พัฒนาความสัมพันธ์
"นั่นพวกเธอสองคนจะออกไปไหนกันอีก"โจวซิ่วหลันเอ่ยเรียกเด็กทั้งสองในทันที เมื่อเห็นว่าเด็กทั้งสองคนกำลังสะพายตะกร้าขึ้นหลังส่วนสองพี่น้องนั้นก็พากันสะดุ้งตกใจ เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นว่าเป็นพี่สะใภ้ที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องครัว อีกฝ่ายกำลังเช็ดฝ่ามือทั้งสองกับผ้ากันเปื้อนที่ถูกนำมาผูกเอวเอาไว้ แต่สายตานั้นกำลังจับจ้องมาที่พวกเขาไม่คิดเลยว่าผู้เป็นพี่สะใภ้จะลุกขึ้นมาในเวลาที่เช้าขนาดนี้ ดวงอาทิตย์ยังไม่ทันจะโผล่พ้นยอดไม้เลยด้วยซ้ำ ทั้งที่ปกติแล้วอีกฝ่ายมักจะเป็นคนที่ตื่นนอนหลังคนอื่นเสมอ เผลอๆ จะตื่นตอนพระอาทิตย์ขึ้นตรงศีรษะเสียด้วยซ้ำ แต่ดูแล้ววันนี้พี่สะใภ้ของพวกเขาน่าจะตื่นขึ้นมานานมากแล้วด้วย"พวกเรากำลังจะขึ้นเขาไปหาฟืนค่ะพี่สะใภ้"เป็นเฉินซินยี่ที่เอ่ยตอบ ผ่านไปแค่เพียงวันเดียวอีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะหายหวาดกลัวพี่สะใภ้ผู้นี้เสียแล้วแต่คำตอบนั้นทำให้โจวซิ่วหลันขมวดคิ้วมุ่น"พวกเธอพึ่งจะไปมาเมื่อวานไม่ใช่หรือยังไง"อีกอย่างเท่าที่เห็นฟืนที่มีก็มากมายจนแทบจะเต็มโรงเก็บฟืนอยู่แล้ว"อากาศตอนกลางคืนเย็นลง
last updateآخر تحديث : 2025-01-18
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status