27 แนะนำตัวกับพ่อตา

ปลายจมูกโด่งคลอเคลียไปตามแก้มนุ่มอย่างหยอกเย้า มือหนาทั้งสองข้างบีบเคล้นเบาๆ ที่หน้าอกอิ่มไปด้วย ก่อนจะไล้ใบหน้าลงมา แนบริมฝีปากสัมผัสกับยอดอกสีสวย

ร่างเล็กของเดวาถึงกับอ่อนระทวย โอนอ่อนไปตามแรงชักจูงคนมากประสบการณ์อย่างง่ายดาย

นิ้วเรียวยาวของเขาไล้มาตามผิว ทำเอาเดวาที่ถูกสัมผัสจู่โจมจากเขาเล่นงานสะดุ้งเฮือก

“วะ…วันนี้ไม่ให้วาใช้ปากให้เหรอคะ” ปกติก่อนสอดใส่ เธอกับมิลเลอร์จะนัวเนียกันนานมาก เซ็กซ์ยิ่งมีอารมณ์ความต้องการ มันก็ยิ่งสนุก

“ไว้ทำวันหลัง” ออกแรงกดปลายนิ้วเข้าไปในร่องรัก ขยับไหวเข้าออกช้าๆ เดวาถึงกับดิ้นพล่านไปด้วยความเสียว ยิ่งมิลเลอร์ขยับนิ้วเข้าออกมากเท่าไหร่ ร่องสวาทของเธอก็ยิ่งขับน้ำหวานสีใสออกมามากเท่านั้น

“อ๊ะ…อื้ออ…” เดวาหลุดครางเบาๆ ออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

“ขอใส่เข้าไปเลยนะ ของฉันมันคิดถึงเด็กดีจนจะเป็นบ้าแล้ว” มิลเลอร์เงยหน้าจากหน้าอกนุ่มขึ้นบอก

“อือ…” ใบหน้าหวานพยักหน้าตอบ ทำให้มิลเลอร์ขยับตัวลุกขึ้น มือหนาสัมผัสท่อนเนื้อของตัวเอง นำมาถูไถไปตามร่องสวาทฉ่ำน้ำหวานเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ดันส่วนปลายของมันเข้าไปในร่องรักคนตัวเล็กอย่างใจเย็น

มิลเลอร์พยายามอดทนกับความหื่นห่ามของตัวเองเป็นอย่างมาก ยิ่งห้องข้างๆ เป็นพ่อแม่ของเดวาที่นอนอยู่ เขายิ่งต้องเก็บอารมณ์ตัวเองและระมัดระวังทุกการกระทำ

“อื้อ….” เสียงครางแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปากของเดวา ทำให้มิลเลอร์รีบยกนิ้วแตะริมฝีปากของเธอเป็นเชิงเตือน

“เบา ๆ ครับ เดี๋ยวพ่อแม่เธอได้ยิน” ปากบอกให้เดวาเบาเสียง แต่ตัวเองกับไม่ยั้งแรง

“พะ…พี่เลอร์ก็ทำเบาๆ สิคะ” เดวาพยายามเม้มริมฝีปากแน่น กดเสียงครางเอาไว้ในลำคอ

“ทน” คนตัวโตเอ่ยสั่งอย่างเอาแต่ใจ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าสัมผัสเร่าร้อนที่มิลเลอร์มอบให้

มันทำให้เดว่าสุขสมไม่ต่างกัน

ร่างบางเกร็งกระตุกครั้งแล้วครั้งเล่า ความเสียวซ่านที่หนักหน่วง ทำเอาเดวาแทบแตะขอบสวรรค์อยู่หลายครั้ง

“รัดแน่นขนาดนี้ตื่นเต้นหรือเสียวครับ ”

“อือ….อย่าพูด” เดวายกมือปิดหน้าตัวเองอย่างเขินอาย ภาพเลือนรางตรงเธอในตอนนี้ มิลเลอร์กำลังยกขาทั้งของเธอขึ้นพาดบนไหล่เขา แล้วกระแทกสะโพกสอบเข้าหาเธอไม่ยั้งแรง

ปึก! ปึก! ปึก!

เสียงกระแทกของเนื้อที่ดังกระทบกัน ดังสลับกับเสียงครางก้องระงมไปทั้งห้องเนิ่นนานนับชั่วโมงได้

“ ขอเอาแรงกว่านี้ได้ไหมใกล้จะเสร็จแล้ว” เอวหนาเริ่มกระแทกเข้าใส่ร่างบางด้วยแรงที่มากขึ้น ทำเอาร่างเล็กขยับไหวไปตามแรง

“อ๊ะ…ยะ อย่ากระแทกแรง วาจุก” ร้องบอกน้ำเสียงขาดห้วง พร้อมกับร่างกายของเธอที่เริ่มกระตุกเกร็งถี่ ความเสียวซ่านกำลังโจมตีร่างกายเธอทุกส่วน

“พร้อมกัน”

เพียงไม่กี่นาทีต่อมา ร่างกายของทั้งสองกระตุกเกร็งเสร็จสมออกมาพร้อมๆกัน สัมผัสอุ่นวาบของน้ำรักที่พุ่งเข้ามาในตัวเธอจำนวนมากจนอุ่นวาบไปทั้งท้องน้อย...

“อ๊าส์…”

“อึก! ” เดวาหอบหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง จนมิลเลอร์ต้องโน้มตัวตามเข้าไปกดริมฝีปากจูบหน้าผากคนตัวเล็กปลอบโยน

“จะนอนนี่ หรือกลับเพนต์เฮาส์เลย”

“วาเหนื่อย ลุกไม่ไหว” ไม่ว่าจะออกแรงหรือไม่ ปลายทางรัก เดวาก็จะมีสภาพกลายเป็นผักต้มทุกครั้ง

ไม่รู้ว่ามิลเลอร์เป็นยอดมนุษย์หรือยังไงก็ไม่รู้ ถึงไม่เคยรู้จักความเหน็ดเหนื่อยบ้างเลย

“งั้นก็นอนนี้ แต่ต้องไปอาบน้ำก่อน” เดี๋ยวจะนอนไม่สบายตัว

“วาขอนอนเลยไม่ได้เหรอ” ร่างกายเธอมันไม่มีแรงเลย

“…..” มิลเลอร์ไม่พูดอะไรต่อ เพราะดูจากสภาพขอเดวาแล้ว ก็น่าจะเหนื่อยจริงๆ มิลเลอร์เพียงแค่ลุกจากเตียงเข้าไปล้างตัวที่ห้องน้ำ ก่อนจะเดินออกมาอีกครั้งพร้อมกับผ้าขนหนูชุบน้ำในมือ

เอวสอบมีเพียงผ้าขนหนูที่พันอยู่

ร่างกายเล็กถูกมิลเลอร์ทำความสะอาดให้จนเรียบร้อย ก่อนจะถือวิสาสะเปิดตู้เสื้อผ้าคนตัวเล็กหาชุดมาใส่ให้ มิลเลอร์ทำทุกอย่างจนแล้วเสร็จ ถึงได้กลับขึ้นมานอนบนเตียงกับเดวา ความง่วงความเหนื่อยที่สะสมมาหลายวัน ขับกล่อมให้มิลเลอร์หลับไปอย่างรวดเร็ว....

 เช้าวันต่อมา....

มิลเลอร์ลุกอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยตั้งแต่เช้ามืด ร่างสูงอยู่ในชุดสูทสีดำเรียบกริบ โดยมีเพทายเป็นคนนำเสื้อผ้ามาส่งให้ตั้งแต่ตีสี่

มาเฟียหนุ่มก้าวออกจากห้องนอนแฟนสาวด้วยท่าทีผ่อนคลาย เดินเข้าออกภายในบ้านหลังใหญ่ ราวกับว่ามันคือบ้านของตัวเอง จนทำให้เจ้าของบ้านตัวจริงตื่นขึ้นมาเห็นจนจับได้ ในระหว่างที่มิลเลอร์กำลังก้าวลงบันไดมาได้ไม่กี่ขั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านล่าง

“คุณมิลเลอร์?” มิลเลอร์หยุดฝีเท้า ก่อนหันไปมอง

ชายวัยกลางคนในชุดลำลองยืนอยู่บริเวณห้องรับแขก สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นชายหนุ่มที่ไม่ควรจะอยู่ในบ้านของตนตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้

ทั้งสองสบตากันอยู่พักใหญ่ ทำให้มิลเลอร์เป็นฝ่ายรีบยกมือไหว้ทักทายคนตรงหน้าก่อน

“สวัสดีครับคุณพ่อ” มิลเลอร์กลับไม่ได้แสดงท่าทีตกใจแม้แต่น้อย ไหนจะคำทักทายแปลกๆ นั้นอีก ยิ่งทำให้คนฟังแน่นิ่งไปทันที

“เดี๋ยวนะ…” พูลทรัพย์กวาดตามองชายหนุ่มตรงหน้า ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนเหลือบมองไปทางบันได

“คุณมาอยู่บ้านผมได้ยังไง?”

“…..”

“ละ…แล้ว ทำไมถึงเดินออกมาจากห้องนอนลูกสาวผม”

“ขอโทษนะครับ ผมเป็นแฟนเดวา” มิลเลอร์โค้งศีรษะ เพื่อแสดงความให้เกียรติคนตรงหน้าอีกครั้ง

“แปลว่าเมื่อคืนคุณมานอนที่นี่? ”

“ครับ” มิลเลอร์รับสารภาพออกไปตามตรง อย่างไม่คิดจะปิดบัง

คำตอบนั้นกลับทำให้คนเป็นพ่อของเดวายิ่งมึนงงหนักกว่าเดิม ในเมื่อมิลเลอร์บอกว่าเป็นแฟนลูกสาวเขา แล้วข่าวที่ผ่านมาระหว่างมิลเลอร์กับแพรวาคืออะไรกัน?

“แล้วลูกสาวผมล่ะ? ”

“ยังนอนหลับอยู่ครับ”

“มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ผมงงไปหมดแล้ว” แม้มิลเลอร์จะมีผลประโยชน์ต่อธุรกิจ หากแต่เป็นภัยกับลูกสาว คนเป็นพ่ออย่างพูลทรัพย์ก็พร้อมจะสลัดทิ้งทุกอย่าง แม้กระทั่งบริษัทที่ร่วมกันก่อตั้งมากับผู้เป็นภรรยา

“ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ ถ้าหมายถึงข่าวระหว่างผมกับผู้หญิงที่ชื่อแพรวา เราไม่ได้เป็นอะไรกันครับ อีกอย่างผมกับน้องวาคบกันมาก่อนหน้าที่ผมกับเจ้าสัวพงศ์ทรัพย์จะดีลธุรกิจกันอีก”

“นี่น่ะเหรอคือสาเหตุ ที่ทำให้คุณยื่นมือมาช่วยธุรกิจที่กำลังจะเจ๊งของผม ทั้งที่ธุรกิจนี้ไม่มีประโยชน์อะไรกับคุณเลย” “ผมบอกแล้วยังไงครับ ว่าผมไม่ช่วยใครฟรีๆ” มิลเลอร์ยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยๆ สบตาชายวัยกลางคนแววตาแน่วแน่

“แต่ผมก็ไม่ได้ต้องการที่จะเอาเปรียบน้องวา หรือฝั่งคุณพ่อเช่นกัน ผมกับน้องรักกันนั้นคือเรื่องจริง ไม่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ใดๆ ”

“เชิญนั่งก่อนนะคะ” เดหลีที่แอบฟังในครัวอยู่นานรีบยกกาแฟเข้ามาเสิร์ฟสามีและแขก

ทำให้ชายต่างวัยทั้งสอง ต่างแยกกันไปนั่งลงยังโซฟาคนละตัว

“ขอบคุณครับ” มิลเลอร์หันไปขอบคุณหญิงวัยกลางคน สำหรับกาแฟ

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณมิลเลอร์อยู่ทานมื้อเช้าด้วยกันก่อนนะคะ”

“ครับคุณแม่ ”

เดหลียิ้มตอบมิลเลอร์ ก่อนจะปลีกตัวกลับเข้าครัวเพื่อทำมื้อเช้าต่อ

พ้นหลังภรรยา

“คุณรู้ใช่ไหมว่าผมหวงลูกสาวมาก”

“ทราบครับ แล้วก็ทราบด้วยว่าคุณพ่อยังไม่อยากให้น้องมีแฟน”

“ผมแค่กลัวลูกสาวเจอคนไม่ดี อีกอย่างผมไม่อยากให้คนอื่นมาตำหนิลูกสาวผม”

“เรื่องนี้ผมก็ทราบครับ”

ชายวัยกลางคนหลุดยิ้ม เป็นครั้งแรก